ถ้าหาก “นักเลือกตั้ง” เป็น “ความชั่วร้ายที่จำเป็น” สำหรับระบอบที่เรียกว่า “ประชาธิปไตยระบบรัฐสภาที่มีตัวแทน” อย่างน้อยก็ต้องขอร้องให้ท่านเหล่านั้นมีความเกรงใจประชาชนที่เขากำลังเฝ้ามองความเคลื่อนไหวอย่างสนอกสนใจผสมความเหนื่อยหน่ายอยู่

ผมสังเกตว่าคนข่าวรุ่นใหม่ที่ทำข่าวการเมืองเรื่องลงประชามติและการปรับเปลี่ยนกลุ่มก้อนการเมืองช่วงนี้มีความสนอกสนใจว่าใครกำลังจะไปรวมกับใคร, ใครจะ “ผสมพันธุ์” กับใคร, และใครจะออกมาแสดงลีลาท่าทางที่สร้างความประหลาดใจอย่างไร

เป็นความรู้สึกที่ขัดกับ “ความเหน็ดหน่าย” ของคนข่าวรุ่นเก่าที่เคยทำข่าวทำนองเดียวกันนี้มาก่อนแล้วเป็นสิบ ๆ ปีคนละเรื่องเลยทีเดียว

ประชาชนคนไทยไม่ได้รับรู้เลยว่ากลุ่มการเมืองทั้งหลายที่กำลังเป็นข่าวและออกทีวีวิทยุให้สัมภาษณ์กับเป็นคุ้งเป็นแควขณะนี้นั้นเขามีอะไรมาเสนอเป็นนโยบายชัดเจนและจะทำให้การเมืองมีการปฏิรูปให้แข็งแกร่งกว่าที่เป็นอยู่หรือไม่

ไม่มีกลุ่มการเมืองไหนที่กำลังออกข่าวว่าจะ “สมานฉันท์” หรือ “รวมใจ” กับใครเพื่อจะเดินเส้นทางที่อ้างว่า “มัชฌิมา” เพื่อ “ประชาราช” นั้นสามารถประกาศแนวทางนโยบายว่าจะให้ประเทศไทยพ้นจากวงจรแห่ง “ประชานิยมสุดขั้ว” และ “การรัฐประหาร” เพื่อแก้ปัญหาบ้านเมืองได้อย่างไร

มองไปแล้วก็ไม่ต่างอะไรกับละครสลับฉากระหว่างลิเกคณะต่าง ๆ ที่ออกมาแสดงตามบทเดิม ๆ ของตัวเองโดยไม่สนใจว่าคนดูเขาพัฒนาก้าวไกลไปถึงไหนแล้ว...และไม่ยอมมองว่าคนดูจำนวนไม่น้อยเริ่มจะลุกขึ้นจากที่นั่งออกจากโรงละครไปนานแล้ว เพราะะครเรื่องเก่า ๆ อย่างนี้เขาไปซื้อดีวีดีเก่า ๆ ราคาถูก ๆ ตามข้างถนนดูที่บ้านได้อยู่แล้ว

จะมีคนดูที่บางครั้งเหมือนแน่นโรงละครก็เพราะมี “แม่ยก” ทั้งหลายแอบไปซื้อตั๋วฟรีจ้างคนมาดูเพื่อสร้างภาพว่านักแสดงบนเวทีขณะนี้เป็นที่นิยมชมชอบเหลือเกินทั้ง ๆ ที่ความจริงคนดูจริง ๆ นั้นร่อยหรอลงเต็มทีแล้ว

คนดูอยากรู้ว่าทำไมคนแสดงบนเวทีจึงมีแต่หน้าตาเก่า ๆ ที่ไม่ว่าจะเปลี่ยนเจ้าของโรงละครกี่ครั้ง, และเปลี่ยนไปเป็นของนักเลงหัวไม้หรือเจ้าพ่อเศรษฐีจอมขี้โกงปากซอยกี่คน, ก็ยังขึ้นเวทีแสดงบทเก่าได้ครั้งแล้วครั้งเล่าโดยไม่มีความขวยเขินเลยแม้แต่น้อย?

ชาวบ้านเขาอยากรู้ว่าทำไมตัวแสดงบนเวทีนี้จึงไม่มีเลือดใหม่ที่มีลีลาการแสดงที่ปรับเปลี่ยนให้ทันสมัยเหมาะกับวัยและพื้นภูมิของคนดูเสียบ้างเลย?

ตัวแสดงบางคนเปลี่ยนค่ายย้ายสังกัดไปอยู่ข้างผู้ร้ายแล้วก็ยังจะกลับมาเล่นเป็นพระเอกอีกบนเวทีเดียวกัน...โดยที่เจ้าตัวนึกว่าคนดูกินแกลบที่แจกอยู่ข้าง ๆ โรงละครทั้งๆ ที่ความจริงแล้วคนทั้งตลาดเขานินทากันโขมงโฉงเฉงว่ายิ่งวันโรงนี้ก็ยิ่งเล่นเรื่อง “ชายสามโบสถ์” ซ้ำบ่อยและถี่ขึ้นเสียแล้ว

คนดูนั้นโห่ไล่ตัวแสดงที่เล่นบทเจ้าพ่อแจกเงินเพื่อซื้อคนทั้งหมู่บ้านมาแล้ว, พอนักเลงปากซอยขึ้นเวที, ก็ได้คำบอกเล่าจากผู้ชมให้แสดงแค่สั้น ๆ เพื่อเป็นการคั่นบทของเจ้าพ่อชั่วคราวเท่านั้น

มาวันนี้, ท่านผู้ชมต้องการตัวแสดงและบทที่มีเนื้อหาสาระและคุณภาพทันกับความรู้ความต้องการของคนรุ่นใหม่ในตลาด เพราะเขาไม่ได้มาดูลิเกเพื่อความบันเทิงไร้สาระอย่างที่เคยยอมรับกันได้ในอดีต

วันนี้, คนหน้าเก่ามาแสดงละครเรื่องเก่าโดยหวังจะให้คนหน้าเก่า ๆ มานั่งดูนั้นหมดยุคหมดสมัยแล้ว

ยิ่งถ้าตัวละครหน้าเก่าไปควักเอาบทน้ำครำเน่า ๆ ที่แสดงซ้ำซากมาแล้ว, เห็นทีจะโดนไล่ลงจากเวทีเป็นแม่นมั่น

เพราะคนดูลิเกยุคนี้เป็นรุ่นลูกรุ่นหลานของคนดูยุคที่นักแสดงรุ่นเก่านี้เคยเฟื่องฟู...แต่นั่นมันหลายสิบปีแล้วก่อนนี้แล้ว

คนดูเปลี่ยนหมดแล้ว, แต่คนแสดงและบทละครยังเก่า ๆ เน่า ๆ อยู่เลย
(เข้ามาร่วมแสดงความคิดเห็นได้ที่ blog ของผมที่ www.oknation.net/blog/black ตลอด ๒๔ ชั่วโมง)