ตอนแรกจีนทำท่าจะเฉยเมยต่อเสียงวิพากษ์วิจารณ์เรื่องสินค้าส่งออกหลายตัวที่ถูกต่างประเทศ “เรียกคืน” เพราะมีปัญหาคุณภาพต่อผู้บริโภค แต่หลังจากโยนไปเป็นเรื่อง “การสร้างสถานการณ์ของสื่อต่างประเทศที่มีอคติต่อจีน” มาหลายเดือน, ล่าสุดปักกิ่งก็ประกาศ “สงคราม” กับคนของตัวเองที่ผลิตสินค้าเจ้าปัญหาเหล่านี้อย่างขึงขัง

จีนต้องให้ความมั่นใจกับผู้บริโภคชาวโลกว่า “สงคราม” ครั้งนี้จะไม่ใช่เพียงแต่การประกาศโครมครามทางสื่อเท่านั้น แต่จะต้องเป็นการลงไปจัดการกับการผลิตสินค้าแปลกปลอมที่ไม่ได้มาตรฐานทางด้านสุขภาพที่กลายเป็นเรื่องอื้อฉาวเกรียวกราวไปในหลายประเทศในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา

ผมว่าครั้งนี้จีนเอาจริง เพราะต้องเดือดร้อนถึงรองนายกฯ “หญิงเหล็ก” มาดามอู๋อี๋คนดังที่ออกมาเป็นคนออกข่าวนี้เอง เพื่อเรียกร้องความมั่นใจในต่างประเทศ เพราะเธอเป็น “หน้าตา”ของจีนในเวทีสากล

เธอประกาศว่านี่เป็น “สงครามพิเศษ” เพื่อปกปักรักษาสุขภาพและผลประโยชน์ส่วนบุคคลของสาธารณะและชื่อเสียงของสินค้าจีนในตลาดต่างประเทศ

ฟังน้ำเสียงและถ้อยคำจากมาดามอู๋อี๋อย่างนี้แล้วต้องเชื่อเลยว่าคราวนี้รัฐบาลจีนรู้ว่าถ้ายังขืนขี่ม้าเลียบค่ายและไม่ออกมาเผชิญกับความจริง, ปัญหานี้อาจจะลุกลามบานปลายกลายเป็นเรื่องใหญ่โตเกินกว่าจะเยียวยาได้

เพราะบริษัทผลิตของเด็กเล่นใหญ่ที่สุดของโลกคือ Mattel ประกาศเรียกคืนของเด็กเล่นที่ทำจากประเทศจีนเกือบ ๒๐ ล้านชิ้นเมื่อเดือนที่ผ่านมา

ครั้งแรกเป็นของเล่น ๑.๕ ล้านชิ้นเพราะเจอตะกั่วเป็นพิษ

และต่อมาเพียงแค่สองสัปดาห์, บริษัทเดียวกันนี้ก็เรียกคือนของเล่นถึง ๑๘ ล้านชิ้นเพราะครั้งนี้ไปเจอแม่เหล็กที่ฝังอยู่ในของเล่นเหล่านั้น หากเด็กกลืนเข้าไประหว่างที่เล่นอยู่, อาจจะเป็นอันตรายต่อเด็กอย่างยิ่ง

พอข่าวออกมาอย่างนี้, คนมะกันก็แตกตื่นเป็นธรรมดา เพราะอะไรที่เกี่ยวกับชีวิตของคน, เขาถือว่าร้ายแรงขณะที่เรื่อง “สิทธิส่วนบุคคล” และความสำนึกเกี่ยวกับ “ความเสี่ยงต่อสุขภาพ” ของคนนั้นจีนนั้นยังต่างระดับกับในประเทศอื่นอยู่ไม่น้อย

ก่อนหน้านี้ข่าวเกี่ยวกับความเสี่ยงของสินค้าส่งออกจากจีนมีอยู่หลายประเภทไม่ว่าจะเป็นยาสีฟัน, อาหารสัตว์, ล้อรถยนต์, อาหารทะเล, และสารเคมีที่ไปเจอในยาแก้ไอ (ที่ตายไปหลายสิบคนที่ปานามา)

หลังจากที่ข่าวด้านลบอย่างนี้ออกมาไม่ขาดสาย, รัฐบาลจีนก็ดูเหมือนจะรู้ว่าขืนนั่งปฏิเสธความรับผิดชอบไปเรื่อย ๆ คงไม่ไหว, จึงหันมาจัดการภายในประเทศด้วยการปิดโรงงานที่สงสัยว่าจะเป็นตัวการของการผลิตสินค้าอันตรายเหล่านี้, ออกข่าวเรื่องระเบียบปฏิบัติใหม่ที่เคร่งครัดเรื่องการควบคุณภาพมากกว่าเดิมและกำชับกำชาให้เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นทั้งหลายตื่นขึ้นมากำกับดูแลการผลิตสินค้าให้ได้มาตรฐานมากขึ้น

ที่เคยพยายามกระตุ้นให้มีการผลิตมาก ๆ เพื่อทำตัวเลขอัตราเติบโตนั้น, บัดนี้รัฐบาลจีนมีคำสั่งใหม่ให้เจ้าหน้าที่รัฐหันมาเน้นเรื่องคุณภาพแทนปริมาณ

รองนายกฯอู๋อี๋บอกว่าปัญหานี้เกิดจากการกำกับดูแลที่หย่อนยาน และการไม่ยอมทำตามกฎกติกา อีกทั้งข้าราชการหน่วยงานต่าง ๆ ที่มัวแต่จะชิงดีชิงเด่นกัน แต่ไม่ยอมประสานงานเพื่อให้เกิดประสิทธิภาพอย่างที่ควรจะเป็น

การตัดสินประหารชีวิตอดีตผู้อำนวยการขององค์กรอาหารและยาของจีนที่ชื่อเจิ้งเสี่ยวหยีโทษฐานคอร์รับชั่น รับเงินพ่อค้าเพื่อจะลงนามอนุมัติให้สินค้าต่ำกว่าคุณภาพมาตรฐานให้ออกวางตลาดได้เป็นหนึ่งในมาตรการ “เอาจริง” ของจีนวันนี้

มาดามอู๋อี๋เรียกมันว่า “8 ภารกิจ, 20 เป้าหมาย” ซึ่งกำลังจะกลายเป็นคำขวัญระดับชาติที่จะต้องพิสูจน์กันด้วยการทำจริงมากกว่าการประกาศ “ทำสงคราม” กับสินค้าปลอมปนเท่านั้น

หาไม่แล้ว, แม้แต่ป้าย “Made in China” ก็อาจจะมีแปลกปลอมแทรกซ้อนเข้ามาก็ได้
(เข้ามาร่วมแสดงความคิดเห็นที่ blog ของผมที่ www.oknation.net/blog/black ได้ตลอด ๒๔ ชั่วโมง)