มะกัน, จีน, ญี่ปุ่น, อินเดีย, รัสเซีย, อียูและอาเซียนต้องร่วมกันกำจัดเผด็จการทหารพม่าอย่างจริงจัง...หาไม่แล้วพวกบ้าอำนาจมือเปื้อนเลือดเหล่านี้จะยังคงเข่นฆ่าประชาชนต่อไป

เพราะล่าสุดที่ทางการพม่าบอกว่านายพลตานฉ่วย “พร้อม” ที่จะพบกับอองซานซูจี “ในหลักการ” แต่มีเงื่อนไขนั้น, เป็นเรื่องการเล่นเกมแก้ผ้าเอาหน้ารอดไปวัน ๆ เท่านั้นเองเพราะตานฉ่วยรู้ดีว่ามันเป็น “เงื่อนไขที่เป็นไปไม่ได้”

เป็นการเสนอเพื่อให้ปฏิเสธ, เพื่อจะได้ไม่ต้องทำในสิ่งที่ตัวเองไม่อยากทำอยู่แล้ว
เงื่อนไขของตานฉ่วยคืออองซานซูจีต้องหยุดสนับสนุนมาตรการคว่ำบาตรที่ประชาคมโลกได้ใช้กับรัฐบาลทหารพม่าและเธอจะต้องไม่มีท่าทีที่เป็นปฏิปักษ์ต่อรัฐบาลทหารอย่างที่เป็นอยู่ปัจจุบัน

แปลง่าย ๆ ก็คือว่าตานฉ่วยกำลังยื่นเงื่อนไขกับอองซานซูจีว่าเธอต้องไม่แสดงการสนับสนุนการเดินขบวนหรือการเรียกร้องประชาธิปไตย

ถ้าอองซานซูจียอม, ก็เท่ากับเป็นการละทิ้งในสิ่งที่เธอต่อสู้มาตลอดชีวิต

ถ้าบอกว่าการที่ตานฉ่วยประกาศว่า “ยอมพบ” กับอองซานซูจีด้วยตัวเอง, ต้องถือว่าเป็นการคืบหน้าสำคัญ เพราะเขาได้เคยแสดงความรังเกียจอองซานซูจีมาตลอดเวลา ๑๕ ปีที่เขาขึ้นมามีอำนาจทางการเมืองสูงสุด, ก็อาจจะพูดได้

แต่ก็เป็นแค่การพูดเพื่อให้ฟังดูดีเท่านั้น เพราะเอาเข้าจริง ๆ ตานฉ่วยยังไม่ได้ยอมถอยอะไรเลยแม้แต่ก้าวเดียว

แต่ที่ทำท่าว่าพร้อมจะสั่งลงพูดคุยกับผู้นำฝ่ายเรียกร้องประชาธิปไตย (ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้ต้องการอย่างนั้น) ก็เพราะต้องการจะแก้ภาพว่าตนไม่ได้เป็นเผด็จการต่อหน้าตัวแทนของสหประชาชาติคนที่ชื่ออิบราฮิม กามบารีที่จะต้องรายงานผลการ “เทียวไล้เทียวขื่อ” ระหว่างย่างกุ้ง (เมืองหลวงเก่า) กับไนปีดอ (เมืองหลวงใหม่) เท่านั้น

ความจริง, ผมก็รู้ว่าภารกิจของกามบารีนั้นคงจะไม่ได้เรื่องได้ราวอะไร เพราะดูจากวิธีการใช้วิธีการป่าเถื่อนในการจัดการกับผู้ประท้วงของรัฐบาลทหารพม่าแล้วก็เห็นชัดเจนว่าเผด็จการพม่ากลุ่มนี้ยังต้องการกุมอำนาจเบ็ดเสร็จต่อไป

สิ่งที่ประชาโคมโลกจะต้องทำคือการไม่ได้หวังว่าตานฉ่วยและพวกจะยอมเจรจาเพื่อหาทางลงจากอำนาจเบ็ดเสร็จ แต่ต้องเป็นการกำหนดท่าทีร่วมกันอย่างชัดเจนต่อการเข่นฆ่าประชาชนของทหารพม่า...ซึ่งเป็นจุดยืนที่ทั้งจีนและอินเดีย (ซึ่งใกล้ชิดกับตานฉ่วยมาตลอดเพราะยื้อแย่งทรัพยากรธรรมชาติของพม่า) ก็จะต้องเห็นว่ายอมรับไม่ได้...เป็นการละเมิดกฎกติกาของประชาคมโลก

สังคมโลกต้องยืนยันสิทธิที่จะส่งคณะตัวแทนเข้าไปพม่าเพื่อขอรับรู้ว่าทหารพม่าได้จับผู้เรียกร้องประชาธิปไตยไปกี่คน, ข้อหาอะไร, ใครถูกทำร้ายร่างกายอย่างไร, ผู้ถูกจับถูกกักขังอยู่ในสภาพเช่นไร, การสอบสวนเป็นไปอย่างยุติธรรมและเปิดเผยหรือไม่, ข่าวและภาพของการทำทารุณกรรมต่อประชาชนเป็นการฟ้องชัดเจนว่าผู้ปกครองพม่าวันนี้ป่าเถื่อนอย่างยิ่ง, ไม่ควรที่ประชาคมโลกจะอยู่นิ่งเฉยเป็นอันขาด

หลังเหตุการณ์ครั้งนี้ในพม่าทำให้เกาหลีเหนือและคิวบาที่เคยถูกกล่าวหาว่าเป็นประเทศเผด็จการย่ำแย่นั้นดูดีขึ้นมาทันที

วันนี้, พม่ากลายเป็นประเทศที่โหดเหี้ยมกับประชาชนของตนที่สุดในโลก...เราจะเพียงแค่ออกแถลงการณ์แสดงความเป็นห่วงเป็นใยเท่านั้นได้อย่างไร?

(มาร่วมแสดงความเห็นที่ blog ของผมที่ www.oknation.net/blog/black หรือเกาะติดสถานการณ์ร้อน ๆทั่วโลกที่ www.suthichaiyoon.com ได้ตลอด ๒๔ ชั่วโมง)