เพราะบังเอิญผมเกิดทันเป็นคนข่าวทั้งช่วง 14 ตุลา 2516 และ 6 ตุลา 2519 จึงไม่มีนักการเมืองคนไหนกล้าถามผมว่า "ตอนเกิดเรื่อง คุณเกิดแล้วหรือยัง?"

กรุงเทพธุรกิจออนไลน์ : และเพราะผมอยู่ตรงนั้นวันที่หนังสือพิมพ์ถูกสั่งปิด คุกคามและข่มขู่ จึงไม่มีนายกรัฐมนตรีหรือรัฐมนตรีมหาดไทย (ทั้งวันนี้และวันนั้น) คนไหนกล้าโกหกหน้าด้านๆ ต่อหน้าผมว่า "ผมไม่เคยสั่งปิดหนังสือพิมพ์"

คนที่ตามศรีธนญชัย ไม่ทัน กรุณารับทราบด้วยว่าคนสั่งปิดหนังสือพิมพ์กับคนมีหน้าที่เซ็นชื่อปิดหนังสือพิมพ์ไม่จำเป็นต้องเป็นคนเดียวกันเสมอไป

เพราะผมเชื่อในเรื่องกรรม และความศักดิ์สิทธิ์แห่งสัจธรรม ผมจึงมั่นใจว่าความจริงจะชนะในที่สุด ไม่ว่าจะต้องใช้เวลารอให้มันเกิดนานเท่าไหร่ก็ตาม

รัฐมนตรีมหาดไทยเฉลิม อยู่บำรุง ออกมาปกป้องนายกรัฐมนตรีสมัคร สุนทรเวช กรณี 6 ตุลา 2519 ไม่ใช่เรื่องที่ใครควรจะแปลกใจแต่ประการใด โดยเฉพาะคนรุ่นที่ติดตามการเมืองมาตลอด

แต่คุณเฉลิม ต้องไปคุยกับพันธมิตรอย่างคุณอดิศร เพียงเกษ ที่เกี่ยวดองกับพรรคไทยรักไทย ในอดีตและพรรคพลังประชาชนในปัจจุบันนี้ในเรื่องเดียวกันนี้

เพราะคนที่เขาเป็นเหยื่อของเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519 นั้น ยังมีความเจ็บปวดรวดร้าวกับความเลวร้ายของสถานการณ์ขณะนั้นไม่หาย

ยิ่งคุณเฉลิม เปิดประเด็นใหม่ว่ามีตำรวจกองปราบ "เมาเหล้า ทำปืนลั่น" ตรงต้นมะขามที่สนามหลวง พัฒนาไปสู่การต่อสู้กัน และวันนี้ ตำรวจคนนั้น "ตายไปแล้ว" ก็ยิ่งทำให้ต้องมีการชำระประวัติศาสตร์กันให้เกิดความแจ่มกระจ่าง

จะด้วยเหตุผลอันใดไม่แจ้งที่คนที่เป็นรัฐมนตรีมหาดไทยวันนี้บอกว่าเรื่องนี้ "ไม่เคยพูดที่ไหนมาก่อน" ...ทั้งๆ ที่คนอยู่ในแวดวงการเมืองต้องพูดความจริงในเรื่องสำคัญอย่างนี้ จึงทำให้เกิดคำถามขึ้นมาใหม่อีกเรื่องหนึ่งที่ต้องมีการสะสางกันให้กระจ่างว่าใคร "มั่วนิ่ม" กันแน่

แต่ที่คุณเฉลิม พูดว่าคนที่รู้เรื่อง 6 ตุลา ดีที่สุดคือคุณสุธรรม แสงประทุม นั้น สมควรจะต้องให้มีการเชิญ คนตุลา รุ่นนั้นออกมาแสดงจุดยืนและเปิดเผยข้อมูลกับสิ่งที่ตนพบเห็นให้ประจักษ์แจ้งกับสาธารณชนอย่างจริงจัง

เพราะนายกฯสมัคร บอกว่า ที่ท่านเห็นเองนั้นตายคนเดียวที่สนามหลวง...แต่คุณสุธรรมเคยเขียนบันทึกเอาไว้อย่างละเอียดว่าวันที่ท่านถูกเรียกตัวไปพบนายกฯ ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช วันนั้นเกิดความโหดเหี้ยมทารุณต่อหน้าต่อตาในธรรมศาสตร์อย่างไรบ้าง...เป็นคนละเรื่องกับที่คุณสมัคร บอกกล่าวกับประชาชนคนไทยอย่างแน่นอน 

คุณอดิศร อยู่ในเหตุการณ์ 14 ตุลา 2516 และหนีเข้าป่าไปหลังเหตุการณ์ 6 ตุลา 2519 พร้อมกับบอกนักข่าวเมื่อวันอังคารว่า หลังเหตุการณ์ 6 ตุลา คณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินได้ตั้ง "รัฐบาลหอย" เข้ามาปกครองประเทศ ถือว่าเป็น "ยุคเผด็จการที่น่ากลัวที่สุด"

คุณอดิศรบอกว่า "รัฐบาลหอย" ได้ข้องทำลายกวาดล้างเสรีภาพประชาชน...ขนาดพ่อของเขาแม้จะหนีเข้าป่า แต่ก็เกือบเสียชีวิต เพราะมีการตามล่า เช่นเดียวกับผู้นำนักศึกษาและกรรมกรเป็นจำนวนมาก 

ต้องไม่ลืมว่ารัฐมนตรีมหาดไทยของ "รัฐบาลหอย" นั้นชื่อสมัคร สุนทรเวช

ดังนั้น ที่คุณเฉลิม ปกป้องว่าคุณสมัคร ไม่ได้เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ตอนเลวร้ายของ 6 ตุลา นั้นจะต้องไปพูดจากับคุณอดิศร ด้วยว่าคุณสมัคร ในฐานะรัฐมนตรีมหาดไทยของ "รัฐบาลหอย" นั้นมีส่วนเกี่ยวข้องมากน้อยเพียงใดกับการที่รัฐบาลนั้น "จ้องทำลายกวาดล้างเสรีภาพประชาชน" อย่างร้ายแรง

"คนตุลาฯ" ที่อยู่ในรัฐบาลนี้หรือมีส่วนเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับรัฐบาลชุดนี้มีอยู่มากมายหลายคน...สมควรที่จะต้องตอบคำถามของสาธารณชน โดยเฉพาะคนรุ่นหลังที่กำลังสับสนกับการกล่าวอ้างที่ขัดแย้งกันอยู่ขณะนี้ว่า ความจริงของประวัติศาสตร์การเมืองอันสำคัญช่วงนั้นเป็นอย่างไรกันแน่

ไม่ว่าจะเป็นรองนายกฯและรัฐมนตรีคลังอย่าง "หมอเลี้ยบ" สุรพงษ์ สืบวงศ์ลี หรือคุณจาตุรนต์ ฉายแสง หรือ คุณวีระ มุสิกพงศ์ (ที่เคยเขียนหนังสือ "แก๊งห้าคน" เกี่ยวกับเหตุการณ์ช่วงนั้น) หรือคุณพินิจ จารุสมบัติ หรือใครต่อใครอีกหลายคน

ที่สังคมกำลังเรียกร้องขอให้แสดง "ความกล้าหาญทางศีลธรรม" ที่จะพูดความจริงให้ประจักษ์เพื่อการบันทึกให้กับลูกหลานเหลนโหลนของประเทศสืบไป

นักการเมืองจะหลอกบางคนบางเวลาได้ จะหลอกทุกคนบางเวลาได้ แต่ไม่สามารถจะหลอกทุกคนทุกเวลาด้วยการเขียนประวัติศาสตร์ของชาติด้วยปลายปากกาเพื่ออำพรางความโหดเหี้ยมได้เป็นอันขาด