การเมืองเพื่อนบ้านมาเลเซียกำลังผันแปรอย่างน่าสนใจยิ่ง...หากผู้นำไทยตามไม่ทันหรือดื้อรั้นถามว่า “ทำไมเราต้องไปคุยกับฝ่ายค้านของรัฐบาลอื่น?” ก็เชื่อได้ว่าจะต้องตกรถไฟด่วนสายใต้อย่างน่าเป็นห่วงยิ่ง

 การสร้างความคุ้นเคยและทำความเข้าใจกับฝ่ายค้านของมาเลเซียที่แข็งแกร่งขึ้นมาอย่างทันตาเห็นภายใต้การนำของอดีตรองนายกฯและรัฐมนตรีคลังอันวาร์ อิบราฮิมเป็นความชาญฉลาดทางการเมืองที่รัฐบาลไทยต้องสำเหนียกให้ทันการ

 เพราะวันนี้, หากฝ่ายรัฐบาลที่นำโดยแกนนำพรรคอัมโน (UMNO) แปรพักตร์มาอยู่กับฝ่ายค้านเพียงแค่ ๓๐ เสียง, รัฐบาลของนายกฯอับดุลล่าห์ บัดดาวีก็มีสิทธิจะล้มคว่ำลงได้อย่างฉับพลันทันที

 และนายกฯคนต่อไปอาจจะเป็นอันวาร์จากพันธมิตรฝ่ายค้านสามพรรควันนี้

 หรืออาจจะเป็นคู่รักคู่แค้นเก่าของนายกฯอับดุลล่าห์ บัดดาวีที่ชื่อตุนกู ราซาเลห์ ฮัมซาห์, อดีตรัฐมนตรีคลัง, ที่เคยท้าชิงตำแหน่งผู้นำพรรคมาก่อนหน้านี้แล้ว...และวันนี้ก็ประกาศพร้อมที่จะกลับมายึดตำแหน่งนี้อีกครั้งเมื่ออับดุลล่าห์ดูอ่อนระโหยโรยแรงเหลือเกินแล้ว

 หรืออาจจะเป็นรองนายกฯปัจจุบันที่ชื่อนาจิบ ราซักที่เป็นรัฐมนตรีกลาโหมด้วย แต่เพราะมีเรื่องอื้อฉาวเกี่ยวกับเรื่องไม่สวยงามหลายเรื่อง, จึงมีบาดแผลทางการเมืองเป็นอุปสรรคขัดขวางเส้นทางไปสู่ดวงดาวอยู่วันนี้

 นายกฯอับดุลล่าห์บอกว่าจะยังไม่ลงจากตำแหน่งแม้ว่าผลการเลือกตั้งล่าสุดจะทำให้พรรคร่วมรัฐบาลที่เรียกว่า Barisan Nasional (แนวร่วมแห่งชาติ) เสียที่นั่งไปมากที่สุดในประวัติการณ์ (เหลือเกินครึ่งเล็กน้อยแทนที่จะเกินสองในสามอย่างที่คุยเอาไว้)

 เพียงบอกว่าให้รอถึงปลายปีเมื่อพรรคอัมโนประชุมพรรคประจำปีก่อน, แล้วจะส่งไม้ต่อให้รองนายกฯราซัคเอง

 แต่วงการเมืองที่นั่นบอกว่าเห็นจะรอไปนานถึงขนาดนั้นไมได้เพราะมาเลเซียกำลังเผชิญกับปัญหา “วิกฤตศรัทธาผู้นำ” อย่างหนักหน่วง, รวมไปถึงปัญหาคอร์รับชั่น, ข้าวยากหมากแพง, ความตึงเครียดในความสัมพันธ์ระหว่างเชื้อชาติและเรื่องเล่นพรรคเล่นพ้องในหมู่ผู้มีอำนาจเอง

 พรรคพวกของผมในวงการสื่อเองที่มาเลเซียยอมรับว่าความล้มเหลวครั้งนี้ไม่เพียงแต่เป็นปัญหาในแวดวงระดับนำเท่านั้น แต่คนทำสื่อก็ไม่ได้สัมผัสกับความรู้สึกจริง ๆ ของชาวบ้านเพียงพอที่จะรับรู้ความไม่พอใจที่สั่งสมต่อต้านผู้มีอำนาจถึงขนาดที่แสดงออกในการเลือกตั้งอย่างผิดความคาดหมายโดยสิ้นเชิง

 การที่พรรคพันธมิตรฝ่ายค้านสามพรรคสามารถเอาชนะฝ่ายรัฐบาลได้ถึง ๕ ใน ๑๓ รัฐ (จากเดิมเพียงรัฐเดียว) และเป็นรัฐร่ำรวยที่สุดเช่นซาเล็งงอและปีนังด้วยแล้ว, ก็ยิ่งสะท้อนถึงการประกาศจุดยืนชัดเจนของประชาชนว่าไม่เอาพรรคพันธมิตรรัฐบาลที่ปกครองประเทศมากว่า ๓๐ ปีแล้ว

 “คนทำสื่อเองก็มัวแต่ฟังฝ่ายรัฐบาลที่อ้างว่ายังเป็นขวัญใจของประชาชน และดูถูกเหยียดหยามว่าฝ่ายค้านไม่มีน้ำยา...สื่อหนังสือพิมพ์ถูกรัฐบาลควบคุมและครอบงำจนไม่สามารถจะทำหน้าที่อิสระของตัวเองได้...จึงเหินห่างจากการประเมินอารมณ์ความรู้สึกของประชาชนอย่างน่าละอาย...” คือคำสารภาพของคนระดับบรรณาธิการของหนังสือพิมพ์ยักษ์ฉบับหนึ่งที่นั่นระหว่างการสนทนาแลกเปลี่ยนความเห็นกับผมวันก่อน

 อดีตคือท่านผู้เฒ่ามหาธีร์ โมหะหมัดซึ่งกำลังพูดจาขับไล่ทายาทการเมืองของตนคือนายกฯอับดุลล่าห์

 อนาคตคืออดีต...นั่นคืออันวาร์จากฝ่ายค้าน

 หรืออดีตที่มาจากพรรคอัมโนเองอย่างราซาเลห์ ฮัมซ่าห์

 ที่แน่ ๆ คือการเมืองมาเลเซียที่เคยถูกพรรคเดียวกุมอำนาจมาตลอดหลายสิบปีกำลังล่มสลายต่อหน้าต่อตา

 พรุ่งนี้วิเคราะห์พันธมิตรฝ่ายค้านของมาเลเซียที่ผสมระหว่างมุสลิม, จีนและคนยุคผสมผสานอย่างอันวาร์ว่าจะมี “น้ำยา” จริง  ๆ หรือไม่แค่ไหน

 (เข้ามาแสดงความคิดเห็นรอบด้านได้ตลอด ๒๔ ชั่วโมงที่ www.oknation.net/blog/black)