• ภูสีคราม
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2008-06-21
  • จำนวนเรื่อง : 46
  • จำนวนผู้ชม : 5646
  • จำนวนผู้โหวต : 27
  • ส่ง msg :
วันจันทร์ ที่ 30 มิถุนายน 2551
บทกวีเฉยเมย
Posted by ภูสีคราม , ผู้อ่าน : 125 , 20:16:20 น.  
พิมพ์หน้านี้

อีกฝั่งของแม่น้ำกว้างบทกวีคือเงาที่ทอดนอนนิ่งเป็นดวงจันทร์ฤดูฝนกี่ค่ำก็ยังหมองแสงและเมฆสีเทาบดบังเป็นครั้งคราวกระซิบบอกฝนในความคิดก็ยังตกหนักเป็นบทกวีสะเปะสะปะเป็นบทกวีที่ไม่อาจโจมตีได้เป็นบทกวีในห้องเงียบเป็นบทกวีที่ถูกบดทับแบนบทกวีเดินเท้าเปล่าริมทางบทกวีที่ไม่มีสิ่งใดเรือแพกระทั่งขอนไม้และแม่น้ำยังคงไหลเชี่ยวหยาบกระด้างบทกวีที่ว่ายน้ำไม่เป็นลงน้ำไปก็กลายเป็นบทร้อยแก้วเฉยเมย....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 29 มิถุนายน 2551
เมืองที่มอดแสง
Posted by ภูสีคราม , ผู้อ่าน : 78 , 06:21:18 น.  
พิมพ์หน้านี้

ละล้าละลังในเมืองที่ไม่มีอะไรอีกต่อไปเมืองซึ่งกำลังมอดแสงว่างเปล่าและแก่ตัวลง....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 28 มิถุนายน 2551
พยัญชนะจากอดีต
Posted by ภูสีคราม , ผู้อ่าน : 107 , 06:06:37 น.  
พิมพ์หน้านี้

ฉันมักยืมพยัญชนะจากอดีตเท่าที่จำได้และจำไม่ได้แต่ใช้สำเนียงปัจจุบันพยายามโน้มน้าวอนาคตไม่คุ้นเคยไม่มีในชีวิตประจำวันนั่นเป็นข้อด้อย และโอนเอนจุดหมายไม่มีคำตอบแต่ฉันก็จะไม่พินิจพิเคราะห์หรอกนะ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 26 มิถุนายน 2551
เมล็ดคำของฉัน
Posted by ภูสีคราม , ผู้อ่าน : 92 , 05:23:24 น.  
พิมพ์หน้านี้

เมล็ดคำของฉันอยู่นิ่งเฉยข้างแอ่งน้ำเงียบแดดหวานตะวันออกเพิ่งผ่านไปตัวหนังสือเหลือเพียงฝักสีน้ำตาลค้างไม้ความคิดเปล่าเปลี่ยวรอบรอบสายลมไม่ไหวติงท้องฟ้ายืดตัวยิ่งเวิ้งว้างเมฆแห้งไม่มีแดด ไร้ชีวิตชีวาช่างยากเหลือเกินที่จะปลูกเมล็ดคำแล้วขีดเขียนให้เป็นโค้งรุ้งงามในสายลม....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 24 มิถุนายน 2551
ทุนนิยมยวนยั่ว
Posted by ภูสีคราม , ผู้อ่าน : 87 , 04:50:19 น.  
พิมพ์หน้านี้

ทุนนิยมนั้นยวนยั่วเหมือนอารมณ์รักพร่ำคำนึงภิรมย์มิแคลงตนจะรวดร้าวทุนนิยมนั้นทุ่มตัวเหมือนอารมณ์หลงพร่ำพะวงแน่นหนักมิแคลงตนจะขมขื่นทุนนิยมนั้นลึกเร้นเหมือนอารมณ์สุขพร่ำสำราญหวานฉ่ำมิแคลงตนจะหม่นทุกข์ทุนนิยมนั้นเบาหวิวเหมือนฝันคว้างพร่ำภาพวิจิตรมิแคลงตนจะค้างฝันนิรันดร....

อ่านต่อ


/2