เธอ...

ตอนนี้ทุกอย่างสับสนเหลือเกินในชีวิต   ฉันก็บอกเธอไม่ได้ว่าฉันวุ่นวายกับอะไรบ้างในแต่ละวัน

งานการที่แสนสับสน  ปัญหาส่วนตัวที่ต้องคลี่คลาย   ความทุกข์หนหลังที่มันคอยยอกย้อนมาเล่นงานในเวลาที่เราเผลอหรือแม้แต่กระทั่งความปลอดภัยในชีวิตแต่ละวัน   ชีวิตคนเรามันแสนสั้นนะเธอ   จะเกิดอะไรขึ้นมาในแต่วันเราเองไม่เคยรู้ได้

วันนี้อยู่  พรุ้งนี้ตาย   มันเป็นสัจจะธรรม

ดังนั้นการมีชีวิตอยู่   เราไม่ควรที่จะตึงหรือหย่อนกับการเดินทางไปในวัฏจักรมากเกินไป  

ฉันพอเข้าใจ  แต่เหตุใดฉันถึงทำไม่ได้   ฉันพยายามที่จะวางชีวิตอย่างเรียบง่าย  เน้นความไม่ตึง  เน้นความไม่หย่อนจนเกินไป   วันนี้ฉันยังทำไม่ได้

แต่ฉันจะพยายาม  และจะพยายามให้มากขึ้นทุกวัน   เพื่อจะมีเวลาอยู่กับเธอให้มากที่สุดในชีวิตที่เหลือ  

หลายวันหยุดแล้วที่เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน   เธออยู่ทาง  ฉันอยู่ทาง  ยังมีแมกไม้ป่าเขาที่รอเรา  มีหาดทรายและเสียงคลื่นพร้อมจะบรรเลงบทเพลงให้เรา

เธอ...

เธอรอวันนั้นได้ไหม

แต่กว่าจะถึงวันนั้น  วันนี้  เธอไปกับฉันก่อนนะ   เราไปทะเลด้วยกัน

ไปกันตอนนี้เลย

แค่เธอหลับตา  และ  ลากเท้าอันเปลือยเปล่าของสองเราไปกับพื้น  ค่อย ๆ ลากอย่างแผ่วเบานะ  ไม่ว่าพื้นบ้านเธอจะเป็นอะไรก็ตามขอให้นึกซะว่ามันเป็น  เม็ดทรายขาวที่ละเอียดนุ่มละมุนชวนให้สัมผัส   ถ้าเธอสัมผัสตรงนั้นได้  หูของเธอจะได้ยินเสียงคลื่นและกลิ่นทะเล

ซึ่งมันกำลังเห่กล่อมเราให้ลอยไปสู่โลกเสรี  ที่ที่มีฉันกับเธอ

วันนี้เธอจงอดทนและคิดเสียว่ากำลังทอดเท้าเปล่าลงไปกับหาดทราย   ไม่นานนัก...  เราสองคนจะได้เดินบนหาดทรายผืนเดียวกัน  และจะมีรอยเท้าของฉันของเธอทอดไปจนสุดสายตา

ขอให้ทุกท่านจงมีความสุขกับบทเพลง

Michael Franks-Barefoot On The Beach - Various