ขวัญผู้ยิ่งใหญ่ - จนมิอาจนอนคว่ำ
เป็นเพียงเรื่องราวที่พัดผ่าน และความคิดที่วาบขึ้นมา
Permalink : http://www.oknation.net/blog/bloodybrother
วันอังคาร ที่ 19 มิถุนายน 2550
เรื่องเล่าโหด ๆ จากผู้ประสบภัยที่เขาหลัก - Übung fünf
Posted by ขวัญผู้ยิ่งใหญ่จนมิอาจนอนคว่ำ , ผู้อ่าน : 240 , 20:30:05 น.  
พิมพ์หน้านี้

ภาค 5 (จริงๆ)เช้าวันรุ่งขึ้นผมหยิบกระเป๋าดำน้ำแล้วควบมอไซไปที่ร้านดำน้ำ Bubble Blue ทันที แต่พอไปถึงร้านปรากฏว่าไม่มีคนอยู่...............ผมไม่รู้ว่าควรจะดีใจหรือเสียใจดี ที่ตอนนั้นคิดว่าตกรถเสียแล้วผมนึกขึ้นได้ว่าเคยชวนพี่เก่งมาดำน้ำงมศพแล้วครั้งหนึ่งแต่แกปฏิเสธ  แกอธิบายว่า “เห็นพี่ นิ่งๆแบบ แต่ในใจพี่มันไม่ใช่....” คำพูดประโยคนี้ทำให้ผมหวนคิดไปถึงวันที่ไปทำงานอาสาช่วยเหลือผู้ประสบภัย คนหลายๆคนกรีด....

อ่านต่อ

เรื่องเล่าโหด ๆ จากผู้ประสบภัยที่เขาหลัก - จตุตภาค (ต่อ)
Posted by ขวัญผู้ยิ่งใหญ่จนมิอาจนอนคว่ำ , ผู้อ่าน : 117 , 20:12:24 น.  
พิมพ์หน้านี้

ก่อนขึ้นภาค 5 ขอโอกาสเพิ่มข้อมูลเล็กน้อย.....เพิ่งนึกออกตอนนอนว่าทำไมที่พิมพ์เมื่อวานทำไมบางวันมันสั้นๆงั้นขอเริ่มเลยแล้วกันแสงสีขาวฉายออกมาอีกครั้งผู้อ่านหลับแล้วลืมตาขึ้นมากับภาพของผมที่กำลังเพิ่งจะตื่นนอน ผมมองไปรอบๆ ก็ได้เห็นกองถุงยางเปียก ๆ กระจายอยู่เกลื่อนห้อง.........เอ ผิดเรื่องนี่หว่า เอาใหม่ๆ3……2……1……ACTION!วันนั้นผมตื่นเช้าเป็นพิเศษ ไม่ใช่ว่าตะต้องรีบไปกรีดยางหรืออย่างไร แต่วันนั้นผมต้องไ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 25 พฤษภาคม 2550
เรื่องเล่าโหด ๆ จากผู้ประสบภัยที่เขาหลัก - จตุตภาค
Posted by ขวัญผู้ยิ่งใหญ่จนมิอาจนอนคว่ำ , ผู้อ่าน : 209 , 20:25:19 น.  
พิมพ์หน้านี้

เมื่องานเฉพาะหน้าสิ้นสุดลงผมจึงขี่จักรยานกลับ ระหว่างทางผมได้แวะไปที่ท่าเรือทับละมุเพื่อดูว่าพวกเพื่อน ๆ ที่อยู่บนเรือเป็นอย่างไรกันบ้าง แต่ผมก็ไม่พบใครที่นั่นหวังอยู่อย่างเดียวว่าพวกเขาคงจะเอาตัวรอดกันได้ เรือบางลำเพิ่งจะเข้ามาเทียบท่าในช่วงบ่ายวันนี้ ผมเข้าไปถามพวกเขาทันทีว่าได้ดำน้ำที่หมู่เกาะสิมิลันหรือไม่ พวกเขาบอกสั้น ๆ ว่า.....เสียหายมาก อ้าวฉิบหายเล้วสิกู.........อย่างงี้ได้ตกงานกันยาวแน่........

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 20 พฤษภาคม 2550
เรื่องเล่าโหด ๆ จากผู้ประสบภัยที่เขาหลัก - ตติยภาค
Posted by ขวัญผู้ยิ่งใหญ่จนมิอาจนอนคว่ำ , ผู้อ่าน : 144 , 19:50:04 น.  
พิมพ์หน้านี้

พวกเราก็เลยได้วิ่งกันตูดแหกอีกรอบ หลายคนแม่งก็วิ่งซะแทบจะถึงยอดเขา แบบประมาณว่าถ้ามีคลื่นสูงสัก 100 เมตรแม่งก็คงจะไม่ตาย แต่อีกสักพักก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น....อ้าวงั้นกูก็วิ่งเก้ออีกรอบแล้วสิ อย่างไรก็ตามอาการประสาทแดกของคนหลาย ๆ คนก็ไม่มีท่าทีว่าจะลดน้อยลง พ่อแม่พี่น้องชาวไทยและเทศหลายคนวิ่งขึ้นๆลงๆ (Up and Down) กันอีกไม่รู้กี่รอบ จนพี่ที่ร้านคนหนึ่งแกคงทนอาการ Castle (ประสาท)ของ ฝรั่งที่ร้านไม่ไหว....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 12 พฤษภาคม 2550
เรื่องเล่าโหด ๆ จากผู้ประสบภัยที่เขาหลัก - ทุติยภาค
Posted by ขวัญผู้ยิ่งใหญ่จนมิอาจนอนคว่ำ , ผู้อ่าน : 148 , 15:45:16 น.  
พิมพ์หน้านี้

คัมเฏือญ: เฬื่องณี้มีกาญช้าญคัมสะบต คัมม่าญศุภาป แฬะอาวุฒ (ฬัพ) พู่โปก คฬอง โปณฎภิจารนา Warning: Contains Explicit Content, Violence, Parental Guidance Advised ผมนอนลงหลังจากที่เชี่ยนั่นหุบปากไปสักพัก แต่ก็อีกแล้ว ไอ้คนที่มานอนข้างๆ ผมมันคุยโทรศัพท์พลอดรักกับแฟนอยู่ได้ มาป้อห่าไรในโบสถ์วะ...... นึกด่าต่อในใจว่าทำไมมึงไม่เล่นเซ็กโฟนไปเลยวะ.......เอาทิชชู่ไหมจ๊ะ จะได้ไม่เลอะเทอะ คนจะนอนก็เลยไม่ได้นอน  ....

อ่านต่อ


/4