พิมพ์หน้านี้
|
เมื่อหลายปีก่อนที่คณะบริหารธุรกิจในมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งในอเมริกา โปรเฟสเซอร์คนหนี่งได้แสดงเลคเชอร์พิเศษให้แก่นักศึกษาปริญญาโทในวิชาเศรษฐศาสตร์สังคม โดยไม่มีการอธิบายว่าเขากำลังทำอะไร โปรเฟสเซอร์คนนั้นค่อยๆวางโถแก้วใบหนึ่งลงบนโต๊ะ และเอาถุงที่เต็มไปด้วยก้อนหินออกมา ค่อยๆใส่ก้อนหินทีละก้อนลงในโถจนไม่สามารถจะใส่ได้อีกต่อไป เขาถามนักศึกษาว่า โถนี่เต็มหรือยัง? พวกเขาตอบว่า เต็มแล้ว โปรเฟสเซอร์ยิ้ม เขาดึงถุงที่สองอกมาจากใต้โต๊ะ ถุงนี้เต็มไปด้วยกรวด เขาค่อยๆ ใส่กรวดลงไปในโถ เขย่าๆจนกรวดเล็กๆนั้นเข้าไปอยู่ตามซอกต่างๆ ระหว่างก้อนหินในโถ เขาถามนักศึกษาเป็นครั้งที่สองว่า โถนี่เต็มหรือยัง? พวกเขาตอบว่า ยังไม่เต็ม ชักจะรู้ทางอาจารย์ของเขาแล้ว แน่นอนว่าพวกเขาตอบถูก โปรเฟสเซอร์ดึงถุงซึ่งใส่ทรายละเอียดออกมา ค่อยๆจัดการให้ทรายลงไปแทนที่ช่องว่างระหว่างก้อนหินและก้อนกรวดภายในโถ แล้วเขาถามอีกครั้งว่า โถนี่เต็มหรือยัง? ลูกศิษย์ตอบว่า อาจจะยัง พวกเรารู้จักท่านอาจารย์ดี อาจารย์ยิ้มเมื่อได้ฟังคำตอบ แล้วเขาก็หยิบเหยือกน้ำเล็กๆ ออกมา ค่อยๆเทน้ำลงไปในโถที่เต็มไปด้วยก้อนหิน ก้อนกรวดและเม็ดทราย เมื่อใส่น้ำลงไปจนไม่สามารถจะใส่ได้อีกต่อไป เขาก็วางเหยือกลงและมองดูลูกศิษย์ เขาถามบรรดานักศึกษาว่า เอาล่ะ! บทเรียนนี้สอนอะไรแก่พวกเธอ? ลูกศิษย์คนหนึ่งตอบว่า ไม่ว่าตารางของเราจะแน่นและยุ่งขนาดไหนก็ตาม เราก็ยังสามารถเพิ่มบางอย่างเข้าไปได้เสมอ! ไม่ใช่ โปรเฟสเซอร์บอกด้วยเสียงอันดังและเน้นหนัก มันแสดงให้เราเห็นว่า ถ้าเราต้องการที่จะใส่หินก้อนใหญ่ๆลงไปละก้อเราต้องใส่มันลงไปก่อนสิ่งอื่นๆ มันเป็นบทเรียนเรื่องการจัดการลำดับความสำคัญ ดังนั้น อะไรล่ะที่เป็น หินก้อนใหญ่ ใน โถ ของเรา? อะไรเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิต จงแน่ใจว่าเราได้ใส่ หินที่มีค่า ลงไปในตารางชีวิตก่อน มิฉะนั้นเราอาจจะไม่ได้เข้าใกล้มัน และใส่มันลงไปในชีวิตของเราเลยก็เป็นได้ |
| << | มกราคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||