พิมพ์หน้านี้
|
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูเขียว จ.ชัยภูมิ บรรยากาศยามเช้าบริเวณรอบๆ ศาลาบึงเป็ดแดง ยังฉ่ำชื้นไปด้วยหยดน้ำที่เกาะค้างอยู่ตามใบหญ้า สายหมอกที่ลอยระเรี่ยเหนือผิวน้ำเบื้องหน้านั้น คล้ายกับเป็นฉากบางๆขวางกั้นพรมแดนระหว่างสิ่งมีชีวิตต่างสายพันธุ์เอาไว้ ภายในม่านหมอกอันหม่นมัวดูลึกลับเศร้าหมอง ขณะที่ผมกำลังเฝ้ามองอย่างไร้จุดหมาย นกตัวหนึ่งปรากฏตัวอยู่ในม่านเทาทึมนั้น มันบินวนอยู่บนท้องฟ้าหลายรอบก่อนจะไปเกาะยังปลายไม้ที่ทิ้งใบเหลือเพียงกิ่งก้านเปลือยเปล่า มันเกาะนิ่งและจ้องมองมายังผิวน้ำเบื้องล่าง เหยี่ยวออสเปรย์ เริ่มต้นการรอคอยของวัน... ๓ วันที่ผ่านมาการปรากฏตัวของ เหยี่ยวออสเปรย์ จะเป็นช่วงเวลาเดียวกันและสถานที่เดิมไม่เปลี่ยนแปลง จากวันแรกที่บังเอิญได้พบกับฉากการล่า นั่นจึงนับเป็นจุดเริ่มที่ทำให้ผมต้องติดตามเฝ้าคอยด้วยหวังว่าจะได้พบกับภาพเช่นนั้นอีกครั้ง และเพียงการรอคอยในวันแรก เหยี่ยวออสเปรย์ ก็ปรากฏตัวออกมาให้ชื่นชม ทันทีที่แสงอาทิตย์ส่องลอดทิวไม้ลงมายังบึงน้ำพร้อมกับขับไล่หมอกบางๆให้จางหายไป นั่นเปรียบเสมือนเป็นสัญญาณให้รู้ว่าเวลาแห่งการไล่ล่ากำลังจะเริ่มต้น...
แต่ก่อนที่ฉากชีวิตจะดำเนินไปเหมือนเช่นทุกวัน กวางฝูงเล็กๆเดินออกมาจากพงหญ้าฝั่งตรงข้าม พวกมันเลาะเลียดหากินใบไม้ตามริมตลิ่งก่อนที่จะทยอยลงไปหย่อนอารมณ์ในบึงน้ำ เสียงโครมครามและแรงสั่นสะเทือนที่เกิดขึ้นทำให้ฝูงปลาที่ขึ้นมาแหวกว่ายใกล้กับผิวน้ำตื่นหนีมุดหายไป นั่นจึงส่งผลให้การรอคอยของ เหยี่ยวออสเปรย์ ต้องยืดเวลาออกไป...
ฝูงกวางยังคงหากินพืชพรรณไม่ห่างจากบึงน้ำ หลายครั้งที่พวกมันวนเวียนอยู่ใต้ต้นไม้แห้งที่เหยี่ยวออสเปรย์จับจอง การปรากฏตัวของกวางไม่ได้ทำให้ออสเปรย์ตื่นกลัวจนต้องบินจากไป มันยังคงปักหลักอยู่ที่เดิมด้วยรู้ว่ากวางเหล่านั้นจะไม่ทำอันตรายใดๆ ภาพการดำรงอยู่ร่วมกันเช่นนี้ชวนให้คิดต่อว่า แม้ระยะห่างระหว่างผมกับสัตว์เหล่านั้นจะไกลกันมากเพียงไร หากผมลุกขึ้นและเดินออกไปภายนอก เชื่อได้ว่าทั้งเหยี่ยวออสเปรย์และฝูงกวางต้องตื่นหนีเข้าไปในพงทึบจนหมดสิ้น เราน่ากลัวขนาดนั้นเชียวหรือ?...
ในระหว่างที่เฝ้ารอ นกกระเต็นน้อยธรรมดา บินมาเกาะยังกิ่งแห้งไม่ไกลจากที่ที่ผมเฝ้าอยู่มากนัก ด้วยสีสันและลักษณะท่าทางอันน่าเอ็นดูทำให้ใครหลายคนตกหลุมรักมันในทันทีที่พบเห็น มันเกาะนิ่งอยู่เช่นนั้นและจากท่าทีดังกล่าวคงกำลังรอคอยอาหารเช้าเช่นเดียวกับเหยี่ยวออสเปรย์ ไม่ว่าจะเป็นสายพันธุ์ไหน การรอคอย ดูเหมือนจะเป็นสิ่งสำคัญสำหรับชีวิตแต่เพราะเหตุใดเราจึงต้องหลีกหนีและชิงชัง...
ขณะที่กำลังพลิดเพลินกับสีสันของ นกกระเต็นน้อยธรรมดา ผมไม่ทันสังเกตว่าฝูงกวางได้หลบหายเข้าไปในพงทึบตั้งแต่เมื่อไร บรรยากาศกลับคืนสู่ความเงียบสงบ ผิวน้ำเรียบนิ่ง และก่อนที่จะพลาดกับฉากชีวิตตามที่ตั้งใจมาเฝ้ารอผมไม่รอช้าที่จะดึงความสนใจของตนเองกลับมาที่เหยี่ยวออสเปรย์อีกครั้ง หลังจากเกาะนิ่งๆมานานเหยี่ยวออสเปรย์ขยับปีกเพียงเล็กน้อยพร้อมกับโผบินออกมาจากจุดนั้น ช่วงเวลาที่โบยบินอยู่ในอากาศปีกกว้างทั้งสองข้างแผ่กางออกเป็นเส้นตรง มันโผร่อนเข้าใกล้ผิวน้ำมากขึ้นทุกขณะ ในที่สุดกรงเล็บอันคมกริบได้กางออกพร้อมปะทะเข้ากับแผ่นน้ำ ผิวน้ำแตกกระจายสาดกระเซ็นออกเป็นวงกว้าง สองปีกเร่งกระพือเพื่อยกตัวขึ้นและทันทีที่กรงเล็บโผล่พ้นแผ่นน้ำปลาขนาดเท่าฝ่ามือแนนิ่งติดแน่นอยู่ภายในกรงมรณะ เหยี่ยวออสเปรย์ จัดท่าทางของปลาขณะที่กำลังบินให้หัวปลาหันไปทางด้านหน้าเพื่อลดแรงเสียดทาน ก่อนจะตีโค้งบินลับหายไปในทิศทางที่จากมา... ...ภารกิจการล่าของเหยี่ยวออสเปรย์สำเร็จลงด้วยดีเหมือนเช่นทุกวัน แม้คราวนี้มันต้องใช้เวลารอคอยยาวนานกว่าเดิม... ...บนปลายไม้ที่อยู่ใกล้กับศาลาว่างเปล่า นกกระเต็นน้อยธรรมดา ที่เคยเกาะนิ่งบินจากไปแล้ว ผมไม่อาจรับรู้ว่ามันกลับไปพร้อมอาหารหรือความว่างเปล่า เมื่อการรอคอยผ่านพ้นผลที่ได้รับมีทั้งสมหวังและตรงกันข้าม แต่หากสิ่งหนึ่งที่เราจะได้รับจากการรอคอยอยู่เสมอนั่นคือ การเรียนรู้ที่จะรับฟังเสียงหัวใจของตนเอง...
|
| ทะเล | ||
... |
||
|
View All |
||
| << | ตุลาคม 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
| 28 | 29 | 30 | 31 | |||