ฮาโมนี่นักสืบคนสุดท้อง

ครืน..ครื้นๆ บึ้นๆ....ในรถกระบะคันหนึ่ง “คุณพ่อค่ะ เราจะไปไหนกันเหรอค่ะ” เสียงเล็กๆของเด็กน้อยคนหนึ่งพูด “เราจะไปบ้านใหม่กัน บ้านใหม่นี้สวยกว่าบ้านเก่าอีกนะ” 

พ่อของเด็กน้อยคนนั้นพูด

“ย้ายบ้านอีกแล้วเหรอค่ะ ฮาโมนี่ ไม่ชอบย้ายบ้านเลย” เด็กน้อยฮาโมนี่ พูดด้วยสีหน้าที่เศร้าเสียใจ

“ทำไมล่ะลูก” พ่อถาม

ฮาโมนี่ : ฮาโมนี่ก็อดเล่นกับเพื่อนๆ ที่อยู่แถวบ้านสิค่ะ

พ่อ :  จริงๆ แล้วพ่อก็ไม่อยากให้เป็นอย่างนี้สักเท่าไรหรอก อดทนหน่อยนะลูก อีกไม่นานหรอก

เมื่อแม่กลับมา เราจะอยู่ด้วยกันด้วยกันอย่างมีความสุข เหมือนกับครอบครัวคนอื่นเขานะลูก

ฮาโมนี่ : จ้า......พ่อ พลางยิ้มไปด้วย เมื่อพูดถึงแม่ทีไรเด็กคนนี้มักจะยิ้มอยู่เลื่อย เพราะแม่ของ

ฮาโมนี่ สวยมากๆ และเมื่อพูดเรื่องของแม่ทีไร เด็กน้อยก็มักจะรบเร้าให้พ่อ เล่าเรื่องแม่ให้ฟัง และเธอมักจะยิ้มอย่างมีความสุข เมื่อได้นึกถึงเรื่องราวเล่านั้น แต่เด็กน้อยคนนี้ อาจจะยิ้มได้มากกว่านี้ ถ้าเขาได้เจอแม่ของเค้าจริงๆ และอยู่ ด้วยกันอย่างมีความสุข

พ่อ : เอ้า........จะถึงแล้วนะหมู่บ้านข้างหน้านี้แหละ

ฮาโมนี่ : โอโห้......สวยจังเลยนะค่ะ มีต้นไม้เต็มไปหมดเลย ผู้คนที่นี้ดูน่ารักดีนะค่ะ ยิ้มให้เรา

ทุกคนเลย

ฮาโมนี่ : คุณพ่อค่ะ ไอ้นั้นมันอะไรอะค่ะ เหลื่ยมๆ ดำๆ เหมือนยางลบของฮาโมนี่ เลย

พ่อ : นั้นมันตู้ คอนเทรนเนอร์นะลูก เขาเอาไว้ส่งของนะลูก

พ่อ : นั้นๆ รถไฟเห็นไหมลูก

ฮาโมนี่ : ไหนค่ะๆ คุณพ่อ โอ.....แต่ทำไมมันไม่เห็นวิ่งเลยค่ะ

พ่อ : พ่อว่าเขาคงปิดไม่ได้ใช้งานแล้วล่ะลูก

ฮาโมนี่ : อ้า.......เหรอค่ะ น่าเสียดายจัง ฮาโมนี่ ไม่เคยขึ้นรถไฟสักทีเลย

พ่อ : เอาไว้ว่างๆ พ่อจะพามาเล่นนะจ๊ะ

ฮาโมนี่ : เย้ๆ.....ไชโย.....เย้ๆ......คุณพ่อพูดจริงนะค่ะ

พ่อ : จ้าลูก

ฮาโมนี่ : เย้ๆ.....ฮาโมนี่ จะได้ขึ้นรถไฟแล้ว....เย้ๆ.....ลา...ลัน....ลา...ลัน...ลา

พ่อ : เอาๆ....ถึงแล้วลูก  อ้าว หลับไปซะล่ะ คงเหนื่อยสิถ้า นั่งรถมาทั้งวันเลย

ลูก......ลูก.....ลูกจ๊ะ.....ถึงบ้านแล้วจ๊ะ

ฮาโมนี่ : ง่า.....อา.....ถึง.แล้ว.เหรอ.ค่ะ.คุณ.พ่อ

พ่อ : มาช่วยพ่อเอาของลงกัน

ฮาโมนี่ : ค่ะ

ฮาโมนี่ นักสืบคนสุดท้อง ตอน บุกบ้านป้าเจนนิเฟอร์

พ่อ : อ้าว..สวัสดีครับ คุณเจนนิเฟอร์ (หญิงวัยกลางคนที่อยู่ข้างบ้าน)

ป้าเจนนิเฟอร์ : สวัสดีค่ะ ตื่นแต่เช้าเลยนะค่ะ

พ่อ : ครับผม พอดีมีงานเข้านะครับ คุณป้าครับฝากดู ฮาโมนี่ ให้ด้วยนะครับ

ป้าเจนนิเฟอร์ : จ้า ไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอกค่ะ

บรื้นๆ.....ฝากด้วยนะครับ

ป้าเจนนิเฟอร์ : ค่ะไม่เป็นไรค่ะ

ฮาโมนี่ : โอ้...อา.........ง่า....เอ...โคนันจะรู้หรือป่าวนะว่าเจ้าทัสซึยะ เป็นคนร้ายอะ

อา...อะไร...จบได้ไงอะอ๊า...โคนันกำลังจะรู้แล้วเชียว...อีกนานแน่เลยที่พ่อจะ

ซื้อเล่มต่อไปมาให้อ่าน

ป้าเจนนิเฟอร์ : ฮาโมนี่จ๊ะ ป้าเอาผลไม้มาให้กินจ๊ะ จากสวนของป้าเองเลยนา สดๆ ใหม่ๆเลย

ป้าไปทำงานต่อนะ

ครื้นๆๆ........เอี๊ยด.....ริมหน้าต่าง

ฮาโมนี่ : นั้นรถใครกันนะ มาหาป้าเจนนิเฟอร์ด้วย คุยอะไรกันนะ

เอ๋...ชายชุดดำเหรอ ยื่นอะไรให้ด้วย ซองสีน้ำตาลเหรอ

บรื้นๆๆๆ..........ครื้น.......

ฮาโมนี่ : คุณป้าค่ะเอาจานมาคืนค่ะ

ป้าเจนนิเฟอร์ : เออ...อื้อ... หนู!! ..........หนูมานานหรือยังจ๊ะ

ฮาโมนี่ : หา.......เพิ่งมาค่ะ (เอ...คุณป้าท่าทางแปลกๆแหะ ต้องมีอะไรแน่ๆเลย)

ป้าเจนนิเฟอร์ : ดีแล้วจ้าที่เพิ่ง มา   เออ.....ป้าไปแล้วนะ

ฮาโมนี่ : เดี๋ยวสิค่ะ

ป้าเจนนิเฟอร์ : หา.....!!!..อะไรเหรอ

ฮาโมนี่ : จานค่ะ จาน

ป้าเจนนิเฟอร์ : อ๋อ...ป้าลืมอะ คนแกก็ยังนี้แหละ

ฮาโมนี่ : (เอ ทำไมแกเดินเข้าบ้านแบบรีบๆ ยังกับกลัวใครมาเห็น แล้วเวลาถามก็กระตุกกระตัก

หรือว่า.......5555+ เมื่อมีปริศนาเมื่อใด สาวน้อยคนนี้เองจะไขปริศนาให้5555+...สาวน้อยฮาโมนี่ คนนี้แหละ 5555+....) จอก...จ๊อก.. เอ...แต่ว่าตอนนี้หิวจะแย่แล้วแหะ เข้าไปหาอะไรกินก่อนดีกว่า เดี๋ยวมาสืบต่อ....

อา...อิ่มแล้วแหะ ค่อยยังชั่วหน่อย ไปลุยได้เลย แต่เดี๋ยวก่อนอาวุธสำคัญ ลืมไปไม่ได้เลย

 คือ แว่นขยาย หมวก ผ้าคลุม 5555+ เท่านี้ก็เหมือนนักสืบล่ะ หมวกสีน้ำตาลนี่ไม่สวยเลยแหะ

ขอเป็นหมวกคิตตี้ล่ะกัน อันนี้ล่ะกัน5555+ สวยกว่าเยอะ ออกปฏิบัติการณ์ได้

          ขั้นแรกก็มุด รั้วจากบ้านเราไปบ้านคุณป้าเจนนิเฟอร์ เสียก่อน เรียบร้อย ดีนะที่เราตัวเล็ก เลยลอดมาสบายๆ แต่เอ....ประตูก็เปิดนะทำไมเราไม่เข้าทางประตูวา..... มาลอดให้ลำบากทำไมเนี่ย.. ช่างเถอะๆ ก็ลอดมาแล้วนิ เข้าไปในบ้านดีกว่า

แอ....แอด......แอ๊ด......เอในนี้มืดจริงแหะ อยู่กันยังไงเนี่ย .....อุ้ยแสงไฟหลบก่อนๆ

ป้าเจนนิเฟอร์ : เอตาแกเอาปากกา ไปวางไว้ไหนนะ แล้วทีนี้จะต่อรองกับเขายังไงละทีนี้

ฮาโมนี่ : (หา.....ปากกา....ต่อรอง...ว่าแล้วเชียวไม่มีอะไรที่จะหลบพ้นยอดนักสืบฮาโมนี่ ไปได้หรอก ไปดูหาข้อมูลต่อดีกว่า ทางโน้นมีประตูด้วย เอ...อะไรนิ่มๆนะ

หา.......แมลงสาป........  อ๊ายๆๆๆๆๆๆ

.........................................................