ความผันแปรของโลกในปัจจุบันนับว่าเป็นสิ่งที่น่าเป็นห่วงอย่างยิ่ง สถานการณ์ของพายุนาร์กิส ที่คร่าชีวิตชาวพม่าไปเกือบแสนชีวิต ที่อยู่อาศัย นาข้าว และความเสียหายอื่น ๆ มิอาจตีเป็นมูลค่าได้ แผ่นดินไหวในจีน พายุถล่มในอเมริกา ก็ย่อยยับไม่แพ้กัน นี่คือผลของภัยพิบัติทางธรรมชาติที่เกิดขึ้นกับมนุษย์

ความเสียหายนทรัพย์สินเป็นสิ่งที่สามารถสร้างขึ้นมาทดแทนได้ แต่ความเสียหายในชีวิตไม่สามารถหาสิ่งใดมาทดแทนได้ หนึ่งชีวิตไม่สามารถตีมูลค่าเป็นเม็ดเงินได้ หนึ่งชีวิตไม่สามารถบอกได้ว่าราคา หนึ่งบาท หนึ่งพัน หนึ่งหมื่น แสน ล้าน ไม่อาจบวกลบออกมาได้แน่นอนแต่วันนี้ชีวิตของคนทั้งโลกจำนวนไม่น้อยที่ยังต้องเผชิญกับวิกฤตด้านต่าง ๆ อย่างต่อเนื่อง

คนไทย นับว่าโชคดีที่เผชิญกับความโหดร้ายทางธรรมชาติน้อยกว่าหลายประเทศบนโลกใบนี้ แต่จากการเฝ้าติดตามสถานการณ์แล้วพบว่าโดยรวมของโลกแล้วการเปลี่ยนแปลงมีขึ้นอย่างรวดเร็ว โลกร้อน น้ำแข็งละลาย  พลังงานขาดแคลน อาหารไม่เพียงพอ ไร้ที่อาศัย ปัจจัยสี่เริ่มไม่เพียงพอ แต่ปัจจัยที่ 5 ที่ 6 กลับเกิดขึ้นมาต่อเนื่องจนทำให้มนุษย์ทั้งหลายไม่อาจทราบได้แล้วว่าสิ่งที่สำคัญและจำเป็นที่สุดของชีวิตคืออะไร

มีชีวิต ก็ต้องมีข้าวกิน มีรถ ก็ต้องมีน้ำมันเติม มีการสื่อสาร ก็ต้องมีการโทรศัพท์ มีรายได้ ก็ต้องมีค่าใช้จ่าย สถานการณ์ที่บีบบังคับให้เราต้องมีภาระที่เพิ่มมากขึ้น ในขณะที่การขยับตัวของรายรับขยับเพียงวงแคบเท่านั้น ข้าวราดแกงขยับราคาขึ้นจานละ 5 บาท 1 วันต้องกิน 3 จาน เป็น 15 บาทอย่างต่ำ ขณะที่ค่าแรงขยับสูงสุด 11 บาทต่อวัน ข้าวต้องกินทุกวันในขณะที่งานมีวันหยุด มีวันที่ไม่มีรายได้ นี่คือชีวิตจริงของผู้ใช้แรงงาน

มูลค่าของเงินลดน้อยด้อยค่าลงทุกวัน ในขณะที่รายได้ไม่ได้ขยับตามที่ควรจะเป็น งานไม่มีรายได้ย่อมไม่ก่อเกิดแต่รายจ่ายมีทุกวัน ในขณะที่มีคนตกงาน ว่างงาน แต่ก็มีสถานประกอบการไม่น้อยที่ต้องพึ่งพาแรงงานต่างด้าว มีทั้งที่ถูกและไม่ถูกกฎหมาย แต่จะให้ทำอย่างไรได้เมื่อคนไทยจำนวนหนึ่งไม่มีความรู้  ไม่สู้งานหนัก ขณะที่คนมีความรู้หน่อย งานหนักก็ไม่เอา งานเบาก็ไม่สู้ ลู่ทางทำกินจึงอยู่นอกกฎหมาย

รถซิ่ง การพนัน ลักขโมย ยางพาราแพงขโมยยาง ข้าวสารแพงขโมยข้าวสาร ขโมยน้ำตาล ขโมยน้ำมัน ขโมยเหล็กรางรถไฟ ขโมยสาธารณสมบัติ ศาสนสมบัติ และยังมีคนบางกลุ่มที่ยิ่งกว่าขโมย เข้ามากอบโกยผลประโยชน์จากประเทศชาติเป็นของตนเอง ซึ่งมีทั้งในคราบการเมือง คราบธุรกิจ ซึ่งตรงนี้ก็เป็นอันตรายที่ใหญ่หลวงยิ่งนัก คนรุ่นใหม่ที่เสียคนไปกับยาเสพติด การพนัน และปัจจัยลบที่รุมเร้ามากมาย แล้วอนาคตของชาติจะฝากไว้กับใคร

วิกฤตโลก จะมีมากกว่าการขาดแคลนอาหาร วิกฤตประเทศไทย จะมีมากกว่าภัยธรรมชาติ เพราะภัยความไม่สงบ ภัยการเมืองยังเป็นเรื่องที่ร้ายแรงและน่ากลัวยิ่งกว่า ปฏิวัติ รัฐประหาร ยุบสภา แก้รัฐธรรมนูญ ผลประโยชน์เหล่านั้นเป็นของใคร ของประเทศชาติและประชาชน หรือของประชา (ชน) บางคน บางกลุ่ม เรื่องใดสำคัญยิ่งกว่า ผู้บริหารประเทศย่อมรู้ดี เพียงแต่ท่านจะสำนึกหรือไม่เท่านั้นเอง

ประเทศไทยของเราโชคดีที่มีลู่ทางของพ่อหลวงให้เดินตาม เดินสู่ความสำเร็จอย่างพอเพียงและเพียงพอ เชื่อว่าเราทำได้เพียงแต่จะทำหรือไม่

บก.เท่ง ทองแดง

www.thaipaktai.com