ในชีวิตของเราอาจจะเคยพบกับเหตุการณ์ที่ทำให้เสียใจ..ท้อแท้..ผิดหวัง..

บางคนตอกย้ำตัวเองด้วยการจมอยู่กับความผิดหวัง..

แต่บางคนก็เลือกที่จะออกห่างจากความผิดหวังนั้น..

แต่หัวจิตหัวใจของคนเราเมื่อเจอกับความผิดหวัง..ก็ย่อมเสียใจเป็นธรรมดา

สิ่งสำคัญเมื่อเราพบเจอกับความผิดหวัง..เราต้องทำความเข้าใจกับมัน

และค่อยๆ สร้างทัศนคติในเง่บวก เพื่อให้ชีวิตของเราดำเนินได้ต่อไปอย่างมีค่า

วันนี้มีเรื่องราวของผู้หญิงสองคนที่ต้องพบเจอกับความโหดร้ายในชีวิตมาฝาก

คนหนึ่งสูญเสียคนที่รักยิ่งในชีวิตทั้งสามีและลูกสาวในเวลาไม่ห่างกัน

ปัจจุบันเธอใช้ชีวิตอยู่คนเดียว หาเลี้ยงชีพด้วยอาชีพสุจริต

อีกคนหนึ่งกำลังโดยโรคมะเร็งขั้นสุดท้ายคุกคามชีวิต

แต่เธอไม่ยอมแพ้และตั้งใจจะต่อสู้กับโรคร้ายนี้

ผู้หญิงคนแรก .. จอห์น ม๊กจ๊ก

ตลกร่างแคระที่ไม่กล้าคิดว่าวันหนึ่งจะได้มีชีวิตครอบครัวที่อบอุ่น

แต่แล้วเธอก็มีสามีที่ดี มีลูกสาวที่น่ารัก มีความสุขสมหวังในชีวิต

แต่ไม่นานความสุขนั้นก็กลับกลายเป็นความทุกข์อย่างฉับพลัน

จอห์นสูญเสียสามีไปเพราะอุบัติเหตุ..

ช่วงแรกนั้นจอห์นบอกว่า..เธอเสียใจและทำใจไม่ได้ แต่เมื่อหันไปมองลูกสาวทีไร

ก็เกิดกำลังใจที่จะใช้ชีวิตต่อไปเพื่อลูก......................

แต่เวลาผ่านไปไม่ถึงสองปี...หัวใจก็พังทลายอีกครั้ง

ลูกสาวของเธอจากไปด้วยอุบัติเหตุ..โดยการโดนรถทับแถวกองทรายหน้าบ้าน

มันเป็นอุบัติเหตุที่ไม่มีใครตั้งใจให้เกิดขึ้น..แต่มันเป็นการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ในชีวิตของจอห์น

ครั้งแรกที่จอห์นสูญเสียสามี..เธอก็ยังมีลูกอยู่ข้างๆ

แต่ครั้งนี้เธอสูญเสียลูก..เหมือนการสูญเสียทุกอย่างในชีวิต..ไม่เหลือใคร ไม่มีใครเป็นความหวัง

จอห์นบอกว่า..ตอนนั้นไม่อยากมีชีวิตอยู่ในโลกนี้อีกต่อไป..ไม่รู้จะอยู่ไปเพื่อใคร

แต่เมื่อสติกลับมา..เธอบอกว่า..เธอต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปให้ได้

เพื่อตัวของเธอเอง และเพื่อสามีและลูก .. ที่อาจจะเฝ้ามองดูเธออยู่ ณ ที่ใดที่หนึ่ง

ดังนั้นเธอเลือกที่จะอยู่ต่อไปด้วยการสร้างกำลังใจที่ดีให้ตัวเอง

ปัจจุบันจอห์นเปิดร้านขายของชำและขายอาหารตามสั่ง..

ในทุกๆวันจะมีคนมากมายเดินมาซื้อของ เดินมาทานอาหารที่เธอทำ

เธอบอกว่า..เธอไม่ได้อยู่คนเดียวอีกต่อไป..

ชีวิตของเธอมีค่าและมีความสุขได้..ก็เพราะกำลังใจและทัศนคติในแง่บวกที่สร้างให้ตัวเอง

............................................................................................

ผู้หญิงคนที่สอง..น้องหนู ผู้ป่วยมะเร็งขั้นสุดท้าย

ถ้าใครเคยได้รับฟอเวิร์ดเมลล์เรื่องราวและการขอความช่วยเหลือของหญิงสาวคนนี้ก็อาจจะพอจำกันได้

น้องหนูเป็นผู้หญิงทำงานคนหนึ่ง ที่ต้องพบเจอกับความเจ็บป่วยที่ไม่เคยคาดคิด

คุณหมอวินิจฉัยว่าเธอเป็นมะเร็งต่อมน้ำเหลือ ระยะสุดท้าย.....

และการรักษานั้นต้องใช้เงินจำนวนมากมาย ซึ่งเธอบอกว่า..เธอคงไม่มีเงินมากมายขนาดนั้น

แต่ก็ยังมีกำลังใจที่จะต่อสู้กับความตายที่เข้าใกล้เธอทุกที..........

จนทำให้หัวหน้างานและเพื่อนร่วมงานของเธอ ช่วยคิดหาวิธีการช่วยเหลือ

โดยการจัดทำริชแบนด์และการส่งเมล์เรื่องราวของเธอต่อๆกันไปเพื่อหาเงินล้านมารักษา

แล้วปรากฏการณ์ความมีน้ำใจของคนในสังคมไทยก็เกิดขึ้น..

กำลังใจและเงินค่ารักษาได้หลั่งไหลมาสู่เธอ....ถึงแม้ตอนนี้ยอดค่ารักษาจะยังหาได้ไม่ครบ

แต่เธอก็ดีใจที่ได้รับน้ำใจจากทุกคน เพราะน้ำใจเหล่านี้สามารถต่อชีวิตของเธอออกไปได้

ปัจจุบัน..น้องหนูยังต้องอยู่ในการรักษาต่อไป..แต่เธอก็ไม่อยากนั่งอยู่บ้านเฉยๆ

ยังเดินทางมาทำงานทุกวัน..เพราะเธอบอกว่าการทำงานทำให้เธอมีค่า

และการได้พบปะผู้คน ได้พูดคุยแลกเปลี่ยนกันทำให้เธอไม่ทุกข์ ไม่ฟุ้งซ่าน

ความรู้สึกของเธอในวันแรกที่รู้ตัวว่าเป็นโรคร้ายคือ..เธอร้องไห้ เสียใจ ท้อแท้

และเมื่อเธอร้องไห้จนถึงขีดสุด เธอได้บอกว่า..เธอร้องไห้พอแล้ว เสียใจพอแล้ว

สิ่งที่ต้องทำต่อไปคือ..ต่อสู้กับโรคร้ายด้วยความสุขในใจ และมีชีวิตอยู่ต่อไปให้ได้.........

ผู้ชายด้านบนนี้คือแฟนพี่น้องหนู...เป็นผู้ที่ให้กำลังใจ ให้แง่คิดและอยู่เคียงข้างกัน

...............................................................................

ร่วมบริจาคทุนทรัพย์ได้ที่ คุณรัตนากร วิทยานนท์ ธนาคารกรุงศรีอยุธยา สาขาแจ้งวัฒนะ เลขที่บัญชี 329-1-23548-4

คุณน้องหนูกล่าวไว้ว่า..เมื่อใช้เงินค่ารักษาครบตามจำนวนแล้ว จะนำเงินที่เหลือจากการบริจาคนี้ ส่งมอบต่อไปให้กับผู้ป่วยท่านอื่น

เพราะยังมีผู้ป่วยในสังคมอีกมากมาย ที่รอรับการช่วยเหลือเหมือนกับเธอ.............

................................................................................

ความทุกข์และความผิดหวังเกิดขึ้นกับเราทุกคนได้เสมอ

แต่เราจะมีวิธีจัดการกับสิ่งเหล่านี้ได้อย่างไร? จะให้ความทุกข์อยู่กับเราต่อไป

หรือจะขจัดมันทิ้ง...อยู่ที่การเลือกของเราเอง...........

ชีวิตคนเราไม่แน่นอน...ใช้ชีวิตในทุกวันให้มีค่าและมีความสุขนะคะ ^^

................................................................................