ปริศนาธรรม  ๓  นิ้ว

          ณ  วัดร้างกลางทางระหว่างมณฑล มีพระจีนผู้พี่และผู้น้องบำเพ็ญตบะอยู่    ผู้พี่นั้นใจดีมีเมตตา   ...................

ส่วนผู้น้องมีตาซ้ายบอดสนิทเหลือตาขวาตาเดียว   เป็นผู้ชอบแสดงตนว่ามีภูมิธรรมสูง  ชอบลองภูมิ เอาชนะผู้อื่นอยุ่เป็นนิจ  โดยเฉพาะอาคันตุกะผู้มาเยือนที่มีความประสงค์จะขอค้างแรมที่วัดนี้จำต้องผ่านด่านทดสอบปริศนาธรรมกับพระผู้น้อง ท่านนี้เสียก่อน

......และแล้ว.....

               วันหนึ่ง มีบัณฑิตหนุ่มได้เดินทางผ่านมาใกล้ค่ำจึงขอเข้าพบพระผู้พี่เพื่อขอค้างแรม .......เมื่อทราบกฎกติกามารยาทตามเงื่อนไขที่กล่าวมาแล้ว  ก็นึกยิ้มย่องในใจว่าภูมิปัญญาระดับเราต้องชนะการประลองแน่  เพราะเราก็ฉลาดพอตัว....!  จึงรีบเดินไปพบพระผู้น้องทันที

                เมื่อทั้งสองประจันหน้ากันเหมือนดั่งจอมยุทธผู้กล้า  ต่างสอดสายตาจับจ้องซึ่งกันและกัน  บัณฑิตหนุ่มคิดในใจว่า   ...(ศึกครั้งนี้ใหญ่หลวงนัก...หากแพ้เราคงต้องเสียชื่อเสียงเป็นที่น่าอับอาย...ฉะนั้น การชิงลงมือก่อนย่อมได้เปรียบ.....)     และแล้วบัณฑิตหนุ่มจึงเปิดฉากก่อนเริ่มบรรเลงเพลงยุทธสื่อความหมายแทนใจทันที....พร้อมรอยยิ้มที่มุมปาก

บัณฑิตหนุ่ม..........(ยกแขนขวาแล้ว  ""ชูนิ้วชี้""  ขึ้นหมายถึง  ๑  คือ  พระพุทธ )

พระผู้น้อง..............(ยืนจ้องหน้าแล้ว  ชูขึ้น ๒ นิ้ว!!!....)

บัณฑิตหนุ่ม..........(รู้สึกไม่มั้นใจ...แต่ก็ยังไม่ถอย...พร้อมกับ   ชูขึ้น ๓  นิ้ว....)

พระผู้น้อง.............(....สายตาจ้องเขม็ง...กลั้นหายใจ....แล้ว  ยกมือขวาขึ้นกำแน่น....)

........และแล้ว....บัณฑิตหนุ่มก็รู้สึกตะลึงกับการพ่ายแพ้อย่างหมดรูปรีบวิ่งกลับไปด้วยความอับอายในภูมิปัญญาของตนเอง.....เมื่อพบพระผู้พี่จึงบอกกล่าวคำอำลา  พร้อมกับยกย่องภูมิธรรมของพระผู้น้อง.....

บัณฑิตหนุ่ม.........." เราทะนงตัวเกินไป  ชู ๑ นิ้ว  หมายถึง  พระพุทธ  เขาแน่ชูกลับ ๒  นิ้ว  หมายถึง  ก็ต้องมีพระธรรม......เราชู ๓  นิ้ว หมายถึง   มีพระพุทธ  พระธรรม  ก็ต้องมีพระสงฆ์  ......เขายกมือขึ้นกำแน่น....เราพึ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่า.....พระพุทธ  พระธรรม  พระสงฆ์   รวมกันเป็นหนึ่งเดียว.....เราขอยอมแพ้....

                                        ผู้น้อยขออำลา.....

               หลังจากบัณฑิตหนุ่มเดินลับสายตาไปแล้ว...ก็มีเสียงตะโกนขึ้นมา...."".มันอยู่ไหน มันอยู่ไหน...""

พระผู้พี่.........."ร้องเรียกทำไม  เขาไปแล้ว  เจ้าชนะเขาคงสะใจล่ะสิ...วิ่งหอบมาเชียว""

พระผู้น้อง........" ชนะกับผีอะไรล่ะ  ยั้วะถึงขีดสุดแล้ว จะมาชกหน้ามันนี่แหละ...""

พระผู้พี่.........." อ้าว....มันยังไงกันล่ะนี่....""

พระผู้น้อง......." ท่านพี่ลองคิดดูสิ...ฉันไม่เคยรู้จักมันเลย  อยู่ดีๆ ก็มายืนยิ้มเยาะ ชู ๑ นิ้ว  ล้อเลียนว่าฉันมีตาเดียว     ฉันอุตส่าห์ข่มใจนิดนึง  แถมชู  ๒  นิ้ว  ว่าเขาโชคดีที่มีครบสองตา  มันยังดันทะลึ่ง  ชูกลับมา ๓ นิ้ว  หาว่าฉันกับมันรวมกันแล้วมีแค่  ๓  ตา  ฉันงี้สุดทนเลยชูกำปั้นขึ้นมา.....มันก็ตกใจวิ่งหนี....ฉันก็รีบวิ่งตามมาเนี่ย.......โอย...เหนื่อย""

พระผู้พี่.........".....??....."  (ส่ายหัว)

                    " โอ อมิตตาพุทธ  เวรกรรม เวรกรรม  ((ปัญญาสูงกันทั้งคู่))

......ท่านผู้อ่านล่ะคร้าบบบ.....คิดกันอย่างไรบ้าง.....

ถ่ายทอด

boonsong_serm

ณ  วันเสาร์ที่   ๓๐  เดือนมิถุนายน  พ.ศ.๒๕๕๐

.........................................................

ใช้ธรรมะนำทางให้เป็นสุข

โลกร้อนอย่าร้อนไปกับโลก

ทุกขณะจิตที่หายใจ...ต้องมีสติรู้เสมอ....

ทำสมาธิวันละ ๕ นาทีก็เป็นสุขแล้ว...

....................................................