ขุมทรัพย์...คือ...บุญ.....

ขุมทรัพย์คือบุญของผู้ใด

เป็นสตรีก็ตาม.....เป็นบุรุษก็ตาม

ฝังไว้ดีแล้วด้วยทาน ศีล

สัญญมะ..คือความสำรวม

ทมะ..คือความฝึกตน

ในเจดีย์ก็ดี.....ในสงฆ์ก็ดี

ในบุคคลก็ดี.....ในแขกก็ดี

ในมารดาก็ดี.....ในบิดาก็ดี.....ในพี่ชายก็ดี

ขุมทรัพย์นั้น...ชื่อว่า..ฝังไว้ดีแล้ว

ใครๆไม่อาจผจญได้

เป็นของติดตามตนไปได้

บรรดาโภคะทั้งหลาย ที่เขาจำต้องละไป

เขาก็พาขุมทรัพย์..คือ..บุญ..นั้นไป

ขุมทรัพย์..คือบุญ..ไม่สาธารณะแก่ชนเหล่าอื่น

โจรก็ลักไปไม่ได้

บุญนิธิอันใด ติดตามตนไปได้

ปราชย์พึงทำบุญนิธิอันนั้น

บุญนิธินั้น อำนวยผลที่น่าปรารถนาทุกอย่าง

แก่เทวดา และมนุษย์ทั้งหลาย

เทวดา และมนุษย์ปรารถนานัก ซึ่งอิฐผลใดๆ

อิฐผลทั้งหมดนั้นๆ อันบุคคลย่อมได้ด้วยบุญนิธินี้

ความมีวรรณะงาม ความมีเสียงเพราะ

ความมีทรวดทรงดี ความมีรูปสวย

ความเป็นใหญ่ยิ่ง ความมีบริวาร

อิฐผลทั้งหมดนั้น อันบุคคลย่อมได้ด้วยบุญนิธินี้

(นิธิกัณฑ์ ในขุททปาฐะ)