น อนฺตลิกเข น สมุทฺทมชฺเฌ    น ปพฺพตานํ วิวรํ ปวีสํ

น วิชฺชตีโส ชคติปฺปเทโส    ยตฺรฏฐิตํ นปฺปสเหยฺย มจฺจุ

บุคคลที่ทำกรรมชั่วไว้

ถึงจะเหาะขึ้นไปในอากาศ ก็ไม่พ้นจากกรรมชั่วได้

ถึงจะดำลงไปกลางทะเล ก็ไม่พ้น

ถึงจะเข้าไปหลบตัวในซอกเขา ก็ไม่พ้น

เพราะไม่มีแผ่นดินสักส่วนหนึ่ง ที่เขายืนอยู่แล้ว

จะไม่ถูกความตายครอบงำได้

(ขุทฺทกนิกาย ธรรมบท ปาปวรรค)

ความทุกข์ของพระเทวทัต

การสิ้นชีวิตของพระเทวทัต  (อรรถกถา ขุทฺทกนิกาย ธรรมบท)

พระเทวทัตขอให้สาวกนำไปเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้าในกาลสุดท้าย หลังจากป่วยอยู่นานถึง ๙ เดือน

เมื่อมาถึงใกล้พระวิหารเชตวันแล้ว พวกสาวกได้วางเตียงริมฝั่งสระโบกขรณี ต่างก็พากันลงไป เพื่อจะอาบน้ำในสระนั้น..พระเทวทัตจึงพยุงตัวค่อยๆยันกายนั่ง เพื่อลุกจากเตียง เมื่อเท้าถูกพื้นดิน เท้าทั้งสองนั้นได้จมลงในแผ่นดิน ร่างของพระเทวทัตจมลงตามลำดับ ถึงข้อเท้า ถึงเข่า ถึงเอว ถึงนมจนถึงคอ ในเวลาที่กระดูกคางจรดพื้นดิน ได้กล่าวคาถานี้ว่า........

(คาถานี้พระเทวทัตกล่าวบูชาพระพุทธเจ้าในขณะที่กำลังถูกธรณีสูบ)

อิเมหิ  อฏฺฐีหิ  ตมคฺคปุคฺคลํ     เทวาติเทวํ  นรทมฺมสารถี

สมนฺตจฺกขุง  สตปฺญลกฺขณํ     ปาเณหิ  พุทฺธํ  สรณํ  คโตสุมิ

"ข้าพพระองค์ขอบูชาพระพุทธเจ้าพระองค์นั้น ผู้เป็นอัคคบุคคลผู้เลิศ ผู้เป็นเทพยิ่งกว่าเทพ ผู้เป็นสารถีฝึกนรชน ผู้มีพระจักษุโดยรอบ ผู้มีพระลักษณะอันเกิดจากบุญหลายร้อย ด้วยกระดูกเหล่านี้ พร้อมด้วยลมหายใจ ขอถึงพระพุทธองค์ว่า เป็นที่พึ่งด้วยชีวิตของข้าพเจ้า"

พระเทวทัตไปเกิดในอเวจีนรก

พระเทวทัตเป็นผู้ได้กระทำการเบียดเบียนพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้ไม่หวั่นไหวต่อโลกธรรม ฉะนั้น เมื่อพระเทวทัตตายลงจึงได้ไปบังเกิดในอเวจีมหานรกโดยตรง ในขณะที่เสวยทุกข์อยู่ในอเวจีมหานรกนั้น มีร่างกายสูงประมาณร้อยโยชน์  ศรีษะสอดเข้าไปสู่แผ่นเหล็กแดงจนถึงหู เบื้องล่างตั้งแต่ตาตุ่มลงไป จมอยู่ในแผ่นเหล็กแดง หลาวเหล็กประมาณเท่าต้นตาลตอกมือทั้งสองข้างติดไว้กับฝา หลาวเหล็กอีกอันแทงข้างซ้ายทะลุถึงข้างขวา แทงข้างหน้าทะลุถึงข้างหลัง แทงศรัษะทะลุลงมาถึงเบื้องล่าง ไม่มีการกระดุกกระดิกไหวติง และมีเปลวไฟเผาอยู่ตลอดเวลา จนกว่าจะพ้นจากอเวจีนรก.

ในอนาคตแสนมหากัลป์เลยไป พระเทวทัตจักได้เป็น พระปัจเจกพุทธเจ้า มีชื่อว่า "อัฏฐิสสระ" ด้วยบารมีสองอสงไขยที่ได้เคยสร้างมาแล้ว.