วิธีแก้ไขอกุศลกรรม ไม่ให้มีโอกาสส่งผล (ให้กลายเป็นอโหสิกรรม) (๑) 

ผู้ที่มีความเชื่อในกรรมและผลของกรรม ย่อมจะไม่กล้าทำบาปก็จริงอยู่ แต่ในบางครั้งอาจมีการพลั้งเผลอ กระทำความชั่วลงไป จะโดยเจตนาก็ตาม เช่นมีการฆ่าสัตว์ ลักทรัพย์ เป็นต้น ด้วยอาศัยกิเลสต่างๆ มีโลภะ โทสะ โมหะ เป็นต้น

และเมื่อได้กระทำลงไปแล้ว ก็รู้สึกกลัวในการที่จะต้องได้รับผลแห่งการกระทำอกุศลของตนนั้น ทำให้เกิดความเสียใจ กลุ้มใจยิ่งขึ้น เมื่อเป็นเช่นนี้ก็ยิ่งทำให้อกุศลเพิ่มขึ้น และมีกำลังมากขึ้น จนสามารถส่งผลได้โดยแน่นอน ทั้งในภพนี้ และภพหน้า ตลอดจนภพต่อๆไปอีกด้วย ดังนั้น การกระทำอกุศลกรรมของบุคคลชนิดนี้ ก็ย่อมไม่มีโอกาสที่จะกลายเป็นอโหสิกรรมไปได้เลย

วิธีแก้ไขอกุศลกรรมที่ตนได้กระทำไปแล้ว ให้กลายเป็นอโหสิกรรมได้นั้น คือหลังจากที่ตนได้กระทำอกุศลไปแล้ว และมีความรู้สึกผิดชอบขึ้น จะต้องกระทำเหตุ ๓ ประการดังนี้..

๑. ต้องกระทำอธิษฐานในใจตนว่า เราจะไม่กระทำทุจริต หรือทุราชีพเช่นนี้อีกต่อไป

๒. ต้องไม่กลับไปหวลคิดถึงเรื่องนั้นอีก เพราะจะเป็นการตอกย้ำเรื่องราวนั้นให้เป็น อกุศลอาจิณณกรรมทางมโนทวาร (เช่น ทางกายทำไปเพียงครั้งเดียว แต่ทางใจที่คิดบ่อยๆนั้น เป็นการทำบาปทางใจที่ไม่มีจบสิ้น)

๓. พยายามสร้างกุศลอาจิณณกรรม ให้เกิดขึ้นอยู่เสมอๆ เช่น มีการเรียนการสอนพระปริยัติธรรม อ่านหนังสือธรรมะเสมอๆ ฟังธรรมเนืองๆ สวดมนต์ไหว้พระ ใส่บาตร อุทิศส่วนกุศล แผ่เมตตา หรือรักษาศีล ๕ ศีล ๘ หรือบวชเป็นชี เป็นเณร เป็นพระ  หรือมีการเจริญภาวนา ได้แก่การเจริญสมถกรรมฐาน หรือเจริญวิปัสสนากรรมฐาน อยู่เสมอๆ.

(โปรดอ่านตอนต่อไป)

(ที่มา กัมมจตุกกะ กรรมหมวด ๔. ว่าโดยเวลาให้ผลของกรรม จากวิถีมุตตะสังคหะ ปริเฉทที่ ๕ เล่มที่ ๒ มหาอภิธัมมัตถสังคหฏีกา)