วิธีแก้ไขอกุศลกรรม ไม่ให้มีโอกาสส่งผล(ให้กลายเป็นอโหสิกรรม) (๓)

๑. ขอให้การบำเพ็ญกุศลของข้าพเจ้านี้ จงเป็นอุปนิสัยปัจจัยไปทุกๆชาติ.

๒. ขอให้ได้เกิดในประเทศที่สมควร ที่ประกอบด้วยศีลธรรมทุกๆชาติไป.

๓. ขอให้ได้พบกับสัปปบุรุษ ผู้มีความรู้ในศีลธรรม และขอไม่สมาคมกับคนพาลทุกๆชาติไป.

๔. ด้วยอำนาจแห่งการฟัง การศึกษาธรรมะของข้าพเจ้านี้ ขอจงเป็นพลวปัจจัยให้ข้าพเจ้าได้มีโอกาสฟัง และเรียนธรรมะที่ถูกต้องทุกๆชาติไป.

๕. ด้วยอำนาจแห่งการที่ข้าพเจ้าได้ประพฤติกาย วาจา ใจในทางสุจริตนี้ ขอจงเป็นอุปนิสัยปัจจัยให้ข้าพเจ้าได้มีจิตใจตั้งมั่นอยู่ในศีลธรรม และได้ประพฤติอยู่แต่ในทางสุจริตทุกๆชาติไป.

การปฏิบัติที่ทำให้เป็นผู้ถึงพร้อมด้วยคุณสมบัติ ๕ ประการดังกล่าวมานี้ เมื่อผู้ใดประพฤติเป็นไปได้ครบถ้วนโดยอาศัย ศรัทธา วิริยะ สติ สมาธิ ปัญญา อย่างแก่กล้าแล้ว ก็อาจสามารถทำให้ผู้นั้นได้เป็นผู้ถึงพร้อมด้วยคุณสมบัติ ๕ ประการในภพต่อๆไปได้ทุกๆชาติ จนกว่าจะเข้าสู่พระนิพพาน และเมื่อเป็นเช่นนี้ อกุศลอปราปริยเวทนียกรรม นั้น ก็ไม่มีโอกาสที่จะส่งผลได้ จะกลายเป็นอโหสิกรรมไปในที่สุด แต่แนวทางที่กล่าวมานี้ ไม่ใช่จะเป็นไปได้โดยง่าย เพราะผู้ที่จะมีการประพฤติปฏิบัติให้เป็นไปได้โดยสมบูรณ์ดังกล่าวนั้น ก็หาได้ยากมาก นอกจากจะเป็นผู้ที่มีบารมีแก่กล้าเท่านั้น จึงจะกระทำให้สำเร็จลงไปได้ แต่อย่างไรก็ตาม หากเรากลัวโทษภัยที่จะต้องประสบกับความทุกข์ในภายหน้า ก็จะทำให้มีความเพียรไม่ย่อท้อ เพื่อความดับทุกข์อันจะมีแก่ตนเอง.

ที่มา.กัมมจตุกกะ กรรมหมวด ๔ ว่าโดยเวลาให้ผลของกรรม จากวิถีมุตตสังคหะ ปริจเฉทที่ ๕ เล่มที่ ๒ มหาอภิธัมมัตถสังคหฏีกา.

เวลาให้ผลของกรรมมี ๔ อย่าง คือ.

๑. ทิฏฐธัมมเวทนียกรรม กรรมที่ให้ผลในปัจจุบันชาติ (ภพนี้)

๒. อุปปัชชเวทนียกรรม กรรมให้ผลในภพที่จะไปเกิด (ภพหน้า)

๓. อปราปริยเวทนียกรรม กรรมให้ผลในภพต่อๆไป

๔. อโหสิกรรม กรรมที่ไม่ส่งผลอีก