สัทธาเจตสิก

ลักษณะ          เชื่อในสิ่งที่ควรเชื่อ

หน้าที่            ทำให้จิต-เจตสิก ผ่องใส

ผล                ทำให้จิต-เจตสิกไม่ขุ่นมัว

เหตุใกล้         มีวัตถุเป็นที่ตั้งให้เกิดสัทธา

เหตุทำให้       โสดามีอาจะระสัทธา (สัทธาที่ไม่หวั่นไหว)

ศรัทธา คือ ความเชื่อในสิ่งที่สมควรเชื่อ

มี ๔ อย่างคือ.......

๑. กัมมสัทธา เชื่อกรรม คือการกระทำ เชื่อว่าการกระทำกรรมมีผล คือ ทำดีจะได้รับผลดี ทำชั่วจะได้รับผลชั่ว ดังพุทธภาษิตว่า

ยาทิสํ  วปเต  พีชํ          ตาทิสํ  ลภเต  ผลํ

กลฺยาณการี  กลฺยาณํ      ปาปการี  จ  ปาปกํ

บุคคลหว่านพืชเช่นใด        ย่อมได้ผลเช่นนั้น

ผู้ทำกรรมดี ย่อมได้ผลดี    ผู้ทำกรรมชั่ว ย่อมได้ผลชั่ว

๒. วิปากสัทธา เชื่อผลของกรรม คือเมื่อตนได้รับความสุข หรือความทุกข์แล้ว ก็ให้คิดว่า นี่เป็นผลของกรรมที่ตนได้ทำไว้ ได้รับความสุข ก็เป็นผลของกรรมดี ได้รับความทุกข์ ก็เป็นผลของกรรมชั่ว.

๓. กัมมัสสกตาสัทธา เชื่อว่าเรามีกรรมเป็นของตน เรามีกรรมเป็นมรดก เมื่อเราได้ทำกรรมไว้ จะดีหรือชั่วก็ตาม เราจะต้องได้รับผลของกรรมนั้น.

๔. ตถาคตโพธิสัทธา เชื่อในปัญญาตรัสรู้ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เมื่อเชื่อในความตรัสรู้ของพระพุทธเจ้าแล้ว ก็จะเชื่อในพระธรรม อันเป็นคำสั่งสอนของพระองค์ด้วย และเชื่อไปตลอดถึงพระอริยสงฆ์ ผู้รู้ดีปฏิบัติชอบตามพระพุทธเจ้าด้วย.

พระโสดาบันบุคคล   สมบูรณ์ด้วย...ศีล

พระอนาคามีบุคคล   สมบูรณ์ด้วย...สมาธิ

พระอรหันตบุคคล   สมบูรณ์ด้วย...ปัญญา