สีลํ  รกฺเขยฺย  เมธาวี.

ปราชญ์...พึงรักษาศีล

ปราชญ์  หมายถึง บุคคลผู้มีปัญญา

รู้ว่าสิ่งใหนควรทำ หรือไม่ควรทำ

รู้ว่าอะไรเป็นบุญ อะไรเป็นบาป

และละสิ่งที่เป็นบาป เจริญแต่สิ่งที่เป็นบุญกุศล

การรักษาศีล ก็เป็นการทำบุญกุศลอย่างหนึ่ง ซึ่งมีอานิสงส์มาก

ปราชญ์ท่านก็รู้ จึงได้รักษาศีลอย่างเคร่งครัดอยู่เสมอ

เพราะเมื่อรักษาศีลให้ดี ให้เคร่งครัดอยู่เสมอแล้ว

ก็ไม่ต้องเกรงกลัวต่อโทษภัยต่างๆ

ทั้งยังเป็นการป้องกันตนให้พ้นจากอบาย

และเป็นหนทางที่จะยกตนขึ้นสู่การปฏิบัติธรรมขั้นสูงขึ้นไปอีก

จนถึงขั้นสูงสุด คือ พระนิพพาน

(ขุทฺทกนิกาย อิติวุตฺตก ๒๕/๒๘๒)

ยาทิ สีลัง ปติฏฐ จะ กัลยาณานัญจ มาตุกัง

ปมุขัง สัพพธัมมานัง ตัสมา สีลัง วิโส ธเย

ศีลเป็นพื้นฐาน เบื้องต้น เป็นมารดาแห่งความงาม

เป็นประมุขของธรรมทั้งปวง ฉะนั้น พึงชำระศีลให้บริสุทธิ์

ผลของการรักษาศีลนั้นมีมากมาย เช่น

๑. สีเลน สุคตึ ยนฺติ    การรักษาศีลทำให้เกิดสุข

๒. สีเลน โภคสมฺปทา    การรักษาศีลทำให้เกิดโภคทรัพย์

๓. สีเลน นิพพุตึ ยนฺติ    การรักษาศีลทำให้สามารถเข้าสู่พระนิพพาน