เต  ทีฆรตฺตํ โสจฺนติ   เยปมฺชนฺติ  มาณวา

คนประมาท ย่อมเศร้าโศกสิ้นกาลนาน

คนประมาท คือ...

คนที่หลงมัวเมาในลาภ ยศ สรรเสริญ สุข

เมาในชีวิต เมาในวัย เมาในอายุ

บุคคลเหล่านี้ แม้มีชีวิตอยู่

ก็สักว่า อยู่ด้วยลมหายใจเข้า ออกเท่านั้น

ไม่รู้จักการประกอบคุณงามความดี

ไม่ทำประโยชน์ทั้งส่วนตัว และส่วนรวม

เพราะความประมาท

ด้วยผลของความประมาทนั้น

เขาจะได้รับความทุกข์ เดือดร้อน

เศร้าโศกทั้งในโลกนี้ และโลกหน้าสิ้นกาลนาน.

(มชฺฌิมนิกาย อุปริปณฺณาสก ๑๔/๓๔๖)

....................................คนเรามักเป็นเช่นนี้.............

สิ่งที่ไม่น่ายินดี.....มักแฝงมาในรูปที่น่ายินดี.....

สิ่งที่ไม่น่ารัก.....มักมาในรูปที่น่ารัก.....

สิ่งที่เป็นความทุกข์.....มักแฝงมาในรูปของความสุข.....

คนเราจึงอยู่ในความประมาท มักลุ่มหลงกัน.

(พุทธพจน์)