ข้ออุปมาของชีวิต ๗ ข้อ

๑. ชีวิตเหมือนหยาดน้ำค้าง เมื่อต้องแสงอาทิตย์ก็เหือดแห้ง อยู่ได้ไม่นาน ชีวิตเมื่อเกิดก็มีแก่ ชรา พยาธิ มรณะ มาคอยรุมเผาให้สลายเสื่อมลงทุกขณะ ไม่ถึงร้อยปี

๒. ชีวิตเหมือนต่อมน้ำ หยาดฝนที่ตกมากระทบพื้น ก็สลายตัวทันที ชีวิตก็ตั้งอยู่ได้ไม่นาน เช่นเดียวกับต่อมน้ำ

๓. ชีวิตเหมือนรอยไม้ที่กรีดในน้ำ แว๊บเดียวก็กลับสนิทดังเดิม คนที่มีชีวิตอยู่ก็ดุจเดียวกัน ถ้ายังมีปัจจัยสนับสนุนก็ยังคงอยู่ได้

๔. ชีวิตเหมือนลำธารไหลลงจากภูเขา ย่อมนำสิ่งที่นำไปได้ไม่มีหยุด ดุจเดียวกับวันคืนล่วงไป ชีวิตก็ล่วงตาม

๕. ชีวิตเหมือนก้อนเขฬะ ธรรมดาบุรุษผู้มีกำลังถ่มก้อนเขฬะที่ปลายลิ้นไม่ยาก ชีวิตก็ดับง่ายฉันนั้น

๖. ชีวิตเหมือนชิ้นเนื้อนาบไฟ ชิ้นเนื้อใส่กระทะที่ตั้งไฟ ถูกนาบย่อมไหม้ฉันใด ชีวิตต้องเพลิงกิเลส และเพลิงทุกข์เผาผลาญให้เหี้ยนเกรียม ไม่ทนอยู่ได้ฉันนั้น

๗. ชีวิตเหมือนโคที่จะถูกฆ่า นำไปสู่โรงฆ่าสัตว์ ชีวิตก็ถูกมัจจุราชคร่าตัวไปสู่ความตายฉะนั้น

(จากหนังสือชำแหละกฏแห่งกรรม โดย รต.เจ้าประเวศ ณ เชียงใหม่)

เย นํ ททนฺติ สทฺธาย          วิปฺปสนฺเนน เจตสา

ตเมว อนฺนํ ภชติ          อสฺมึ โลเก ปรมฺหิ จ

ตสฺมา วิเนยฺย มจฺเฉรึ          ทชฺชา ทานํ มลาภิภู

ปุญฺญานิ ปรโลกสฺมึ          ปติฏฺฐา โหนฺติ ปาณินํ

ชนเหล่าใดมีใจผ่องใส ให้อาหารนั้นด้วยศรัทธา

อาหารนั้นแล ย่อมพะนอเขาทั้งในโลกนี้และโลกหน้า

เพราะฉะนั้น บุคคลพึงนำความตระหนี่ให้ปราศไป

พึงข่มความตระหนี่ ซึ่งเป็นตัวมลทินเสีย แล้วให้ทาน

เพราะบุญเป็นที่พึ่งของเหล่าสัตว์ในโลกหน้า

(สังยุตตนิกาย สคาถวรรค)

          Permalink : http://www.oknation.net/blog/pierra