เพื่อนคนหนึ่งกำลังจะมีภารกิจไปต่างประเทศ

คุยกันผ่านโทรศัพท์ ก็ถามฉันว่า อยากได้อะไรจากต่างประเทศไหม ฉันตอบว่า ไม่อยาก เพื่อนเลยบอกว่า สักหน่อยสิ จะได้มีโอกาสแสดงน้ำใจให้ฉันบ้าง

ฉันบอกได้เลยว่า แค่มีน้ำใจถามไถ่นั้น ก็ซึ้งใจมากแล้ว ยังไม่นับไมตรีจิตที่มีให้มาตลอด ทั้งช่วยเหลือกันเรื่องงาน และการคุยเล่นในเรื่องที่หาแก่นสารได้ยาก แต่นั่นก็ทำให้ฉันขอบคุณในน้ำใจของเพื่อนคนนี้มาตลอด

เมื่อคราวฉันไปต่างประเทศ มีของมาฝากเพื่อน ๆ พวกคุณ ๆ ของฉันก็ล้อว่า ซื้อหาเอาจากห้างแถวนี้หรือเปล่า ฉันก็...ขำ ๆ (อิอิ ตราบใดที่เพื่อนหาหลักฐานไม่ได้ ก็ต้องถือว่าของเหล่านั้นลอยผ่านน่านฟ้ามาหลายประเทศก่อนถึงมือพวกเธอล่ะน่า)

แต่เรื่องที่เพื่อนล้อ คงขำได้ไม่เท่าเรื่องที่ฉันจะเล่าต่อไปนี้

ฝรั่งคนหนึ่งที่ที่ทำงาน เดินทางกลับไปเยี่ยมบ้านที่อังกฤษ พอกลับมาถึง ก็ถามฉันและเพื่อนอีกคนว่า จะรังเกียจที่จะรับช็อกโกแลตของเขาไหม เขาซื้อมาจากอังกฤษเยอะเกินกว่าที่เขาจะกินเอง ว่าแล้วก็ให้ช็อกโกแลตมา ๓ แท่ง ยิ้มแป้น แล้วบอกด้วยว่า "Swiss chocolates from the UK."

พวกเราก็รับมาอย่างเกรงใจ เพราะพวกเรากับเพื่อนฝรั่งคนนี้ไม่ได้สนิทสนมกันมากไปกว่าการ สวัสดี เวลาเจอหน้า และการเอ่ยลาก่อนกลับบ้าน

แต่พวกเราก็รับมาจัดการตามเจตนารมณ์ของผู้ให้

ขอโทษเถิด ฉันไม่ได้จับผิดนะ แต่ก็เห็นว่า อันแรกเป็นช็อกโกแลตอิตาลี ส่วนอีกสองอันเป็นช็อกโกแลตสวิส เพียงแต่ว่า... ข้างหลังของห่อ มีฉลากภาษาไทยติดอยู่อะ

ฉันแอบอมยิ้ม ไม่รู้ว่าเพื่อนอีกคนจะสังเกตเห็นหรือไม่ ... ช็อกโกแลตอิตาลีนั้น อาจจะมาจากอังกฤษก็ได้ แต่เรามีหลักฐานอันน่าเชื่อได้ว่า ช็อกโกแลตสวิสนั้น ไม่ได้มาจากอังกฤษ :-)

ฉลากที่ฉันเห็นนั้น เป็นเพียงป้ายอันเล็ก ๆ แต่ที่ฉันมองเห็นได้ใหญ่กว่าก็คือ น้ำใจของเพื่อนฝรั่งคนนั้น เป็นไมตรีจิตที่มิตรพึงจะมีให้กัน

สิ่งของที่ให้มานั้น จะเล็กหรือใหญ่ หากผู้ให้ตั้งใจให้จริง ๆ ก็รู้ได้เลยว่า มีน้ำใจดีที่ยิ่งใหญ่ แฝงติดมาด้วยเสมอ

คุณล่ะ เคยประทับใจกับสิ่งที่จับต้องไม่ได้ ซึ่งแฝงอยู่ในสิ่งของชิ้นเล็ก ชิ้นใหญ่ อะไรบ้าง เอามาเล่าให้อ่านบ้างนะคะ (มีรูปมาโชว์ด้วยก็ดี แต่ช็อกโกแลตที่พวกฉันได้รับน่ะ มันแว้บหายเข้าไปอยู่ในที่ปลอดภัยหมดแล้ว ...อิอิ)