2553 …จุดจบประเทศไทย....หากยังหลงไหลสินค้าแบรนเนม

วันก่อนผมได้รับเมลลูกโซ่ฉบับหนึ่ง อ่านแล้วได้ข้อคิด....แอบไปนั่งสงบนิ่งอยู่พักใหญ่

คิดถึงประเทศไทยมากขึ้น......เป็นห่วงบ้านเมืองเรามากขึ้น....เลยขออนุญาติหยิบยกข้อความที่ได้รับมาเผยแพร่ให้บางท่านที่ยังไม่ได้อ่าน...ได้อ่านกัน.........

ในเมลฉบับดังกล่าว ...พูดถึงการบรรยายของคุณนิติภูมิ ซึ่งเป็นสื่อมวลชนที่จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัย

มอสโค .......

เมื่อหลายปีก่อนคุณนิติภูมิได้ทำนายไว้ว่า ประเทศอินโดนีเซียจะแตกออกเป็นอีก 6-14ประทศ

ซึ่งในตอนนั้น นักรัฐศาสตร์ นักวิชาการตามหาวิทยาลัยต่างๆล้วนขำกลิ้งจนฟันแทบกระเด็นหลุดจากปาก......

แต่พอถึงปี  2542 เหตุการณ์เริ่มเป็นจริง !!!!  ประเทศอินโด ฯ เริ่มแตกออกเป็นติมอร์ และตอนนี้กำลังจะเกิดประเทศ และอีกหลายประเทศตามมา

...........เมื่อวันที่ 11ธันวาคม 2543 ที่งานคนดีศรีสังคม ณ หอประชุมวัฒนธรรม ฯ

คุณนิติภูมิบรรยายไว้ว่าประเทศไทยจะต้องแบ่งออกเป็นอีก 4-6ประเทศแน่นอน!!!!!!!!!!!!

คุณนิติภูมิกล่าวว่ามันจะไม่ได้เกิดขี้นโดยความบังเอิญแต่เกิดขึ้นอย่างมีกระบวนการโดยเริ่มเห็นได้ชัดในปี 2553 ซึ่งเป็นปีที่ข้อตกลง  GTTS เกี่ยวกับการค้าเสรีที่เริ่มมีผลสมบูรณ์

......สินค้าจากการเกษตรจะทะลักเข้ามาสู่ประเทศไทยเป็นจำนวนมหาศาล...ในขณะเดียวกันสินค้าของไทยจะขายลำบากเพราะต้นทุนการผลิตสูง เนื่องจากต้องสั่งปุ๋ย และพืชพันธ์มาจากต่างประเทศ.....ประกอบกับการพัฒนาการเกษตรเป็นการพัฒนาที่ผิดทิศทาง......โดยประกอบการเกษตรปลูกพืชเชิงเดี่ยวเช่นการปลูกลำใยก็จะปลูกแต่ลำใยอย่างเดียวเป็นหลัก

ในที่สุดต้องสั่งซื้อข้าวจากเวียดนามมากิน สั่งหอมกระเทียมจากจีน ส่วนคนไทยที่จะต้องไปสั่งลำใยจากเกาหลีมากิน ....เป็นวงจรแบบนี้ทำให้ผลิตผลทางการเกษตรไทยขายลำบาก เพราะแม้แต่เกษตรกรไทยด้วยกันเองยังไม่ซื้อของเกษตรกรด้วยกันเลย..............

และจากปัจจัยหลายๆอย่างทำให้ธุระกิจอื่นจะตกในมือต่างชาติ......แม้กระทั่งการค้าปลีกจะถูกเข้าไปขายตามห้างใหญ่ๆ ดั่งที่เห็นๆกันอยู่ โดยมีต่างชาติเป็นผู้ถือหุ้นเกือบ 90 เปอร์เซ็น

 เงินตราจะถูกสูบออกไปต่างประเทศเหมือนคนไทยโดนสูบเลือดที่ไหลออกไปไม่หยุด

 คุณนิติภูมิได้เขียนบทความไว้ในหนังสือพิมพ์มานานและต่างประเทศยังได้นำบทวิเคราะห์ของเขาไปตีพิมพ์ในต่างประเทศบ่อยครั้งเพราะ นิติภูมิได้มองการค้า การเมือง และสังคมไปพร้อมๆกัน

 เมื่อเป็นเช่นนี้  ถ้าเรายังหลงไหลในสินค้าแบรนเนม เมินสินค้าโชห่วย ทุกคนพากันไปซื้อของตามห้างกันหมด 

เงิน 100 บาท จะไหลออกไปต่างชาติ 90 บาท เหลือไว้ให้คนไทยเพียง 10 บาทเท่านั้น

และนอกจากนี้เรายังต้องจ่ายเงินเพื่อซื้อของที่มีค่า

ลิขสิทธิ (สินค้าประเภทเฟรนชาย)

ผู้ที่เขียนเมลส่งมาสอนวิธีการใช้จ่าย โดยให้เปลี่ยนวัฒนธรรมการกินให้ซื้อของโชห่วยข้างบ้านแทน

ถึงแม้จะแพงกว่านิดหน่อย แต่เงินเข้าสู่กระเป๋าคนไทยเป็นภาษีย้อนกลับมาหาคนไทยด้วยกัน

ซึ่งถ้าหากเรายังหลงไหลในสินค้าแบรนเนมเหมือนอย่างประเทศอาเจนติน่าร์ที่ปล่อยให้ต่างชาติบุกเข้าไปตั้งห้างสรรพสินค้ามากว่า 400 กว่าแห่ง ทั่วประเทศ เงินจึงไหลออกหมด.....แล้วเราจะเหลืออะไร

......เรามาช่วยกันปลูกฝังลูกหลานเริ่มจากภายในบ้านของเราเองหันมาใช้ของไทยกินนมไทยเพื่อรักษาชาติไม่ให้ล่มสลายกันเถอะ..........ผมมมองจากแดนไกลด้วยความห่วงใยประเทศของเราและมันจะเป็นเรื่องเศร้าสะเทือนใจมากๆนะ  ....ถ้าประเทศไทยเราเป็นแบบนั้น

........เฮ้อแล้วมันจะเป็นไปได้ไหมเนี่ย......ที่จะให้เลิกเดินห้าง

.