• ฟ้าพูลวรลักษณ์
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : buengpoon@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2008-02-22
  • จำนวนเรื่อง : 51
  • จำนวนผู้ชม : 10112
  • จำนวนผู้โหวต : 13
  • ส่ง msg :
สิบเก้าสภาวะบทกวีของฟ้า
สิบเก้าสภาวะบทกวีและไดอารี่ของฟ้า.งานเขียนของฟ้า พูลวรลักษณ์. บทกวีของฟ้า พูลวรลักษณ์
Permalink : http://www.oknation.net/blog/buengpoonvoralak
วันอาทิตย์ ที่ 30 มีนาคม 2551
สภาวะที่สิบหก
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 316 , 06:23:56 น.  
พิมพ์หน้านี้

สิบเก้าสภาวะบทกวี  สภาวะที่สิบหก                          ตัวตนของมนุษย์                        เป็นสิ่งที่ลี้ลับลึกซึ้งสูงสุด                        และทันสมัยตลอดกาล ผมเขียนบทกวีบทนี้  หลังจากดูหนังเรื่องหนึ่ง  พบว่าตัวเอกสองคนในเรื่องที่ไม่รู้จักกันเลย  อยู่กันคนละสถานที่  แต่แท้จริงกลับเป็นคนๆเดียวกัน  มีความรู้สึกสัมพันธ์กัน  เมื่อคนหนึ่งเจ็บ  อีกคนหนึ่งก็พลอยเจ็บด้วย  การเรียนรู้ของคนหนึ่ง  ก็เ....

อ่านต่อ

สภาวะที่สิบห้า
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 314 , 06:23:07 น.  
พิมพ์หน้านี้

สิบเก้าสภาวะบทกวี  สภาวะที่สิบห้า   ผมได้ยินมาว่า  มนุษย์มีขอบเขตความเร็วในการวิ่ง 100 เมตร    สมมุติว่าเป็นแปดวินาที  นั่นหมายความว่า  หากมีใครสามารถวิ่งด้วยความเร็วกว่านี้  สิ่งที่คาดคิดไม่ถึงจะเกิดขึ้น   เหมือนเขาวิ่งฝ่ากำแพง  เข้าสู่สิ่งที่ประมาณไม่ได้  เกิดการเปลี่ยนแปลงทางมิติ ในทางปฏิบัติ  มนุษย์จะทำไม่ได้  เพราะโครงสร้างทางสังขารของมนุษย์  ธรรมชาติได้ออกแบบให้มีข้อจำกัดดังนี้   ถ้าใครวิ่งใกล้....

อ่านต่อ

สภาวะที่สิบสี่
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 355 , 06:22:00 น.  
พิมพ์หน้านี้

สิบเก้าสภาวะบทกวี  สภาวะที่สิบสี่  มีนักอวกาศสาวชาวญี่ปุ่นคนหนึ่งกลับมาจากการใช้ชีวิตในอวกาศเป็นเวลานานนับเดือน  เธอมีประสบการณ์ที่น่าสนใจ  คือ 1        เธอมีความรู้สึกต่อน้ำหนักอย่างละเอียดอ่อน  แม้แต่กระดาษหนึ่งแผ่นในมือ    เธอก็รู้สึกหนัก2        ความรู้สึกนี้อยู่ได้ 3 วัน  หลังจากนั้นก็หมดไป มันเป็นข่าวที่ผมอ่านจากหนังสือพิมพ์  ผมรู้สึกประทับใจประสบการณ์ของเธอ  สมเป็นบทกวี   ความรู้สึกของเธอตอนนั....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 29 มีนาคม 2551
สภาวะที่สิบสาม
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 347 , 05:59:32 น.  
พิมพ์หน้านี้

สิบเก้าสภาวะบทกวี  สภาวะที่สิบสาม  มีเหตุการณ์หนึ่งเกิดขึ้น  ตอนนั้นผมอายุ 24 ปี   วันหนึ่งผมวางหนังสือเล่มหนึ่งลงบนโต๊ะ  ต่อหน้าเพื่อนบางคน  มันเป็นหนังสือภาษาอังกฤษชื่อ NEUROLOGY   เป็นหนังสือทางวิชาการแพทย์  ว่าด้วยระบบประสาทและโรคที่เกี่ยวกับประสาท  เป็นหนังสือปกแข็ง  กระดาษอาร์ตอย่างดี  มีความหนาประมาณพันกว่าหน้า  ภายในมีภาพประกอบขาวดำสวยงามมากมายเกี่ยวกับสมอง  และภาพมนุษย์ผู้เป็นโรคประสาท  แล้ว....

อ่านต่อ

สภาวะที่สิบสอง
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 324 , 05:58:40 น.  
พิมพ์หน้านี้

สิบเก้าสภาวะบทกวี  สภาวะที่สิบสอง  วันหนึ่งผมนั่งตรวจพจนานุกรม  แล้วพบว่ามีศัพท์คำหนึ่งที่นับได้ว่าเป็นหนึ่งบทกวี  คำนั้นคือ                         แรงม้า ผมมองไปที่ความหมายเดิมของมัน  คือแรงของม้า   กล่าวกันว่าม้าหนึ่งตัวแข็งแรงเท่ากับชายฉกรรจ์ที่แข็งแรงสี่คนมารวมกัน ผมเพียงแต่จินตนาการเพิ่มเข้ามาอีกนิดหนึ่งว่า   สมมุติว่ารถยนต์คนนี้มีหนึ่งร้อยแรงม้า  ก็หมายความว่า ในขณะที่รถยนต์คันนั้นวิ่งด้วยความ....

อ่านต่อ

lสภาวะที่สิบเอ็ด
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 662 , 05:57:43 น.  
พิมพ์หน้านี้

สิบเก้าสภาวะบทกวี  สภาวะที่สิบเอ็ด  วันหนึ่งผมนั่งคุยกับเพื่อน  ผมพูดว่า  เวลามีความรัก  ช่วงแรกที่กำลังอยู่ในความรัก  ยังไม่รู้ว่าผลจะออกมาเป็นอย่างไร  เป็นห้วงเวลาที่พิเศษสุดเลยนะ  มันเหมือนฤดูใบไม้ผลิ   เพื่อนของผมตอบว่า   ฉันเห็นด้วย  ฉันว่าการจะครองความรู้สึกของฤดูใบไม้ผลินี้อย่างยาวนาน   มันทำให้ฉันคิดถึง  พระเจ้าสิบชาติ บทสนทนาของเราสองคนนี้  คือบทกวี คำตอบของเพื่อนของผมคนนี้  เป็นสิ่งที่คาดไม....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 28 มีนาคม 2551
สภาวะที่สิบ
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 324 , 05:16:52 น.  
พิมพ์หน้านี้

สิบเก้าสภาวะบทกวี  สภาวะที่สิบ วันหนึ่งผมเขียนบทกวีสองบท  ได้แก่                         เธอคือผู้หญิงที่เขาอยากเป็น                        หากเขา                        เกิดมาเป็นหญิง                         แต่ใครคือผู้ชายที่เธออยากเป็น                        หากเธอ                        เกิดมาเป็นชาย บทกวีสองบทนี้  เป็นคู่กัน  โต้แย้งกัน  เหมือนการโต้วาที   แต่มันมีความหมาย อารมณ์ลึกซึ้งกว่านั้น ....

อ่านต่อ

สภาวะที่เก้า
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 340 , 05:15:59 น.  
พิมพ์หน้านี้

สิบเก้าสภาวะบทกวี  สภาวะที่เก้า                          ห่างจากตัวฉันสามฟุต  คือดวงจันทร์ ผมชอบกวีบทนี้  เพราะมันมหัศจรรย์ในความธรรมดา ผมลองเอาไปให้เพื่อนอ่านหลายคน  ส่วนใหญ่ส่ายหน้า  บอกว่าไม่รู้เรื่อง  เพราะพวกเขาหยุดความคิด  หยุดจินตนาการ  คล้ายหนึ่งมาเจอสิ่งเหลวไหล ที่จริงมันเป็นเรื่องเรียบง่าย  เป็นคำพูดของนักอวกาศที่กำลังจะเหยียบดวงจันทร์  ในขณะที่ร่างของเขากำลังจะถึงพื้น  เขาก็เปล่งคำพูดนี้ออ....

อ่านต่อ

สภาวะที่แปด
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 329 , 05:14:57 น.  
พิมพ์หน้านี้

สิบเก้าสภาวะบทกวี  สภาวะที่แปด  ทุกวันนี้  ผมมองเธอในฐานะหนึ่งปฏิบัติการ การมองใครคนหนึ่งเป็นหนึ่งปฏิบัติการ  ก่อให้เกิดกระแสพลังงาน  พวยพุ่งเป็นเส้นตรงไปข้างหน้า  ตรงเหมือนไม้บรรทัด   ผู้จะเข้าใจคุณค่าของบทกวีบทนี้  จำเป็นต้องปฏิบัติ  ต้องทดลองมองดูใครสักคนที่คุณรู้จัก  มองดูว่าเธอเป็นหนึ่งปฏิบัติการ     ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 26 มีนาคม 2551
สภาวะที่เจ็ด
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 305 , 14:29:16 น.  
พิมพ์หน้านี้

สิบเก้าสภาวะบทกวี  สภาวะที่เจ็ด  วันหนึ่งผมจำกัดความ  ความรักระหว่างชายหญิง รักกันต้องแต่งงานแต่งงานกันแล้วควรมีลูกมีลูกไม่ลำเอียงเพศผมมักได้ยินคนบางคนบอกว่า  คู่นี้เป็นคนรุ่นใหม่  ไม่ต้องแต่งงาน  อยู่ด้วยกันเฉยๆ  พอใจก็พากันมา   ผมมักพบว่าพวกเขาอยู่ด้วยกันไม่นาน  ก็เลิกกันไป  เพราะพวกเขาเริ่มด้วยเจตนาจะเลิกกันอยู่แล้ว  ผมกลับคิดว่าความรักที่แท้จริง  ควรเริ่มด้วยการแต่งงาน  มันเป็นการผูกมัดก็จริง  แต....

อ่านต่อ

สภาวะที่หก
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 320 , 14:28:01 น.  
พิมพ์หน้านี้

สิบเก้าสภาวะบทกวี  สภาวะที่หกตอนนี้ผมมาอธิบายบทกวีบทหนึ่งในแคนโต้หมายเลขสอง                           ใส่เสื้อผ้า                        แล้ว                        ออกจากบ้านบทนี้เป็นบทเอกของผมในหนังสือเล่มนั้น  มันเป็นบทสำคัญ  เพราะมันแสดงเอกลักษณ์ตัวผม  และแสดงคอนเซ็ปต์ของผมได้อย่างหมดจดที่สุด  คือความเรียบง่ายไม่มีอะไรนี้  ไม่ใช่ปรัชญา ไม่ใช่ศาสนา  แต่เป็นสัมผัสที่เป็นสุข  เป็นสัมผัสที่แผ่กว้างออ....

อ่านต่อ

สภาวะที่ห้า
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 327 , 14:27:07 น.  
พิมพ์หน้านี้

 สิบเก้าสภาวะบทกวี  สภาวะที่ห้า๑     ลิงที่กินผลไม้เป็นอาหารมีมันสมองใหญ่กว่าลิงที่กินใบไม้เป็นอาหาร๒     สิ่งมีชีวิตที่หากินบนพื้นที่ใหญ่  มีสมองใหญ่กว่าสิ่งมีชีวิตที่หากินบนพื้นที่เล็ก๓     ผู้แสวงหาอาหารใหม่มีสมองใหญ่กว่าผู้ที่อยู่กับอาหารเก่า๔      ผู้ล่าสัตว์ใหญ่มีสมองใหญ่กว่าผู้ล่าสัตว์เล็ก๕      ผู้มีฤดูกาลมีสมองใหญ่กว่าผู้ไร้ฤดูกาลข้างบนนี้คือบทกวีห้าบท  ที่อาจถือได้ว่ารวมกันเป็นหนึ่งบท   มัน....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 25 มีนาคม 2551
สภาวะที่สี่
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 334 , 07:59:49 น.  
พิมพ์หน้านี้

สิบเก้าสภาวะบทกวี  สภาวะที่สี่                          ความหมายของคำว่าเพื่อนสำหรับลิงคือ                        การได้นั่งอยู่บนกิ่งไม้เดียวกัน ข้อความข้างต้น  ผมได้มาจากการอ่านนิตยสารฉบับหนึ่ง  แล้วทันใดนั้นผมก็นิ่งจังงัน  ผมรู้ว่าผมได้มาเจอกวีบทหนึ่งแล้ว   โดยไม่ได้ตั้งใจ มันทำให้ผมรำลึกถึงวันเวลาที่พวกเรายังมีชีวิตอยู่บนต้นไม้  มันเป็นคุณธรรมพื้นฐาน  ที่วันนี้เหมือนหนึ่งจะเลือนหาย มันทำให้คิดถึง....

อ่านต่อ

สภาวะที่สาม
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 281 , 07:58:29 น.  
พิมพ์หน้านี้

สิบเก้าสภาวะบทกวี  สภาวะที่สาม                          สังขารของเรา  ไม่ใช่ทาสที่ซื่อสัตย์  แต่เป็นครูที่ซื่อสัตย์ ถ้อยคำข้างต้น  เป็นเหมือนสุภาษิต  แต่นอกจากคติธรรม  มันแอบแฝงอารมณ์สะเทือนใจ  ความขัดแย้ง  สิ่งที่ใกล้ชิดที่สุด และอยู่กับตัวเราทุกวันคืน คือสังขารของตัวเราเอง  และเป็นผู้รายงานข้อมูลอย่างตรงไปตรงมาที่สุด  หากเพียงแต่เราเงี่ยหูฟังสักนิด ผมเป็นผู้หนึ่งที่เฝ้าสังเกตสังขารของตัวเองอย่างใกล....

อ่านต่อ

สภาวะที่สอง
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 300 , 07:57:06 น.  
พิมพ์หน้านี้

สิบเก้าสภาวะบทกวี  สภาวะที่สอง วันหนึ่งผมเขียนว่า                         วันหนึ่งฉันรู้สึกตัวว่า  ฉันอายุสามพันหกร้อยล้านปี ที่จริงกวีบทนี้  ผมไม่ได้หมายถึงตัวเองเท่านั้น  แต่หมายถึงมนุษย์ทุกคน  เพียงแต่มันเริ่มเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันหนึ่ง  ปัจจุบัน   เรารู้แล้วว่า สิ่งมีชีวิตรวมทั้งมนุษย์แท้จริงเป็นเพียงผู้คุ้มครองรักษา  DNA  เผ่าพันธุ์ของตน    แต่ละปัจเจกบุคคล แม้ว่าจะแตกต่างกันสักเพียงไร  แ....

อ่านต่อ

สภาวะที่หนึ่ง
Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 361 , 07:56:18 น.  
พิมพ์หน้านี้

๑๙ สภาวะบทกวี สภาวะที่ ๑         มนุษย์กินแสงดาวเป็นอาหารมนุษย์กินเมล็ดหญ้าเป็นอาหาร       ข้างบนนี้จะถือเป็นกวีสองบทก็ได้  หรือจะเป็นหนึ่งบทก็ได้  แต่ในที่นี้ผมจะถือว่ามันเป็นหนึ่งบท  ผมลองเอาไปให้คนอื่นอ่าน  บางคนบอกว่าไม่เห็นมีอะไร  คุณเป็นเพียงคนช่างฝัน    บทกวีในปัจจุบันของผมเป็นข้อเท็จจริงล้วนๆ  เพียงแต่มันเปลือยเปล่า  ผิดความคุ้นเคยของคนที่ใส่เสื้อผ้า บทกวีข้างต้น  มาจากข้อเท็จจริงที่ว่า  อาหา....

อ่านต่อ


/1
<< มีนาคม 2008 >>
อา จ อ พ พฤ ศ ส
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31