สิบเก้าสภาวะบทกวี 

สภาวะที่สิบสาม

มีเหตุการณ์หนึ่งเกิดขึ้น  ตอนนั้นผมอายุ 24 ปี   วันหนึ่งผมวางหนังสือเล่มหนึ่งลงบนโต๊ะ  ต่อหน้าเพื่อนบางคน  มันเป็นหนังสือภาษาอังกฤษชื่อ NEUROLOGY   เป็นหนังสือทางวิชาการแพทย์  ว่าด้วยระบบประสาทและโรคที่เกี่ยวกับประสาท  เป็นหนังสือปกแข็ง  กระดาษอาร์ตอย่างดี  มีความหนาประมาณพันกว่าหน้า  ภายในมีภาพประกอบขาวดำสวยงามมากมายเกี่ยวกับสมอง  และภาพมนุษย์ผู้เป็นโรคประสาท  แล้วบอกกับพวกเขาว่า 

นี้คืองานของผม 

ผมจำได้ว่าเพื่อนของผมทุกคน  ล้วนไม่ยอมรับว่านี้คืองาน   เพราะมันเรียบง่ายเกินไป  การเอาหนังสือของคนอื่นหนึ่งเล่มมาวางบนโต๊ะ  แล้วเอานิ้วชี้ลงไป  ประกาศถ้อยคำเพียงประโยคเดียวอย่างนี้  พวกเขายอมรับว่าเป็นงานไม่ได้  แต่สำหรับผม  แม้ในวันนี้  ก็ถือเหตุการณ์นี้เป็นบทกวีที่งดงามไพเราะบทหนึ่ง  มันเป็นงานคอนเซ็ปชวลที่สมบูรณ์ชิ้นหนึ่ง 

เพื่อนของผมถามว่ามันเป็นงานของคนอื่น  จะถือว่าเป็นงานของตัวเองได้อย่างไร  ผมตอบว่า  ในฐานะหนังสือการแพทย์   มันยังคงเป็นหนังสือของเขาตามเดิม  ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ  แต่ในฐานะหนังสือบทกวี  หนังสือเล่มนี้เป็นงานของผม 

การจะดูงานอย่างนี้  ต้องดูจากของจริง  ไม่ใช่หนังสืออะไรก็ได้  หากหยิบหนังสืออะไรก็ได้  เปรียบเหมือนบทกวีที่เขียนยังไงก็ได้  โอกาสที่มันจะเป็นบทกวีที่ไม่ดีก็มีอยู่สูง   หากแต่หนังสือเล่มนั้นต้องมีความลงตัวกับคอนเซ็ปต์นี้พอดี    และคุณค่าของงานคอนเซ็ปชวลชิ้นนี้  อยู่ที่ความเรียบง่าย อย่างเหลือเชื่อ  เพราะบทกวีเล่มนี้ใช้ตัวหนังสือศูนย์ตัว

การถกเถียงเป็นไปอย่างยาวนาน  เพื่อนของผมคงเป็นห่วง  กลัวว่าผมจะกู่ไม่กลับ  งานคอนเซ็ปต์ชวลของผมกำลังพัฒนาไปสู่พรมแดนที่ไม่มีใครรับได้  แต่ผมรู้ตัวดีว่ากำลังทำอะไรอยู่  ไม่เพียงผมไปแล้วกลับได้เท่านั้น  ยังแข็งแรงกว่าเดิม  มันเหมือนการเดินทางไปถึงขั้วโลกใต้  แล้วกลับบ้านอย่างสบายอารมณ์  ผมไม่ได้ลืมไปหรอกว่างานแต่ละชนิดมีเงื่อนไขของมัน  ผมยังคงสามารถเขียนบทความ  บทกวี  เรื่องสั้น   ได้เหมือนคนอื่น

มันเป็นงานคอนเซ็ปต์ชวลที่เข้าสู่สภาวะสูงสุด  อาจไม่มีใครยอมรับ  แต่มิได้หมายความว่ามันเป็นงานไม่ดี

ผมรู้ในเงื่อนไข  รู้ว่าการให้งานชิ้นนี้เป็นที่ยอมรับของคนอื่น  ผมอาจต้องทำงานหนัก  ต้องเขียนบทความหลายเล่ม  นวนิยายที่มีความยาวหลายพันหน้า  และผมพร้อมที่จะทำงานนั้น

ผมยอมรับว่างานคอนเซ็ปต์ชวลระดับสูงสุด  อาจไม่ใช่การเดินทางลัดเลย  มันอาจเป็นการเดินทางที่กินระยะเวลายาวนานเท่ากับวิธีธรรมดา 

หรือแม้กระทั่งว่า  เป็นการเดินทางอ้อม