งานของฟ้า
• thaicanto

ห้องรับแขกของฟ้า
• hi5

ไดอารี่ของฟ้า
• multiply

• รณรงค์หยุดสงครามกลางเมือง ( ปณาลี )
• เดิมๆ ( ธรรมทัพบูรพา )
• เสียงครวญจากคนใส่เสื้อลาย ( อณูทิพย์ธารทอง )
• หมดยกสอง ( ameba )
• ++ ปิดบ้าน..พักใจ ++ ( plejang )
• ทักษิณ ลั่นเชื่อมั่นสักวัน จะต้องกลับมาเป็นนายกฯอีก ซัดประเทศไทยถูก รัฐประหารโดยตุลาการ ( สายลมที่ผ่านมา )
• มีลูกแล้วรู้สึกอย่างไร? (เขียนข้างเปล ตอน ๗๑) ( จันทร์ส่งแสง )
• ทีแก แก้เกมบ้างนะ ( เรือรบเมืองมั่น )
• ทำไมระบอบทักษิณ ไม่ยุบ ไม่ออก ( โสเหล่ )
• ช่วยด้วย!! ลมหนาวมาอีกแล้ว ( พร-หล้า )

more

สิบเก้าสภาวะบทกวีของฟ้า

สิบเก้าสภาวะบทกวีและไดอารี่ของฟ้า.งานเขียนของฟ้า พูลวรลักษณ์. บทกวีของฟ้า พูลวรลักษณ์
Permalink : http://www.oknation.net/blog/buengpoonvoralak

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 111 , 20:48:03 น.  
พิมพ์หน้านี้

๖๖มิตรภาพที่มีรอยร้าวคือมิตรภาพเพื่อนสนิทของฉันผิวหนังที่มีรอยแผลคือผิวหนังมนุษย์  ๖๗วันที่เราเล่นกันอยู่ในโรงอาหารเสื้อของเธอขาดเป็นรอยกรีดยาวเห็นรอยผ่าตัดของเธอ  เหมือนรอยผ่าตัดของฉัน ๖๘ท้องฟ้าครอบคลุมศีรษะของเราอยู่ตลอดเวลาเรามีสายเลือดเดียวกันผ่านชะตากรรมเดียวกัน ๖๙พี่สาวของฉันกำลังเก็บข้าวโพดอยู่กลางท้องไร่เธอไม่ใช่หญิงบริสุทธิ์ไม่รังเกียจการสมสู่บนพื้นดิน    ๗๐เธอรู้จักความนิ่มของชีวิตความแข็งข....

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 122 , 20:47:23 น.  
พิมพ์หน้านี้

๖๑ฉันยังจำทรวงอกของเธอที่หยาบกว่าฝ่ามือของฉันเรามารวมกันคราวนี้ไม่ยอมแยกออกไปอีกแล้ว ๖๒เรือนร่างของพ่อแม่ของเรากำลังดิ้นรนอยู่ข้างนอกขณะที่สมุดของเรากำลังเรียนหนังสือ ๖๓เราเรียนหนังสืออย่างเศร้าหมองไม่มีคนรักใบหน้าของเราจึงอัปลักษณ์ ๖๔ฉันคิดว่าฉันเป็นผู้บริสุทธิ์แต่ความจริงไม่เคยมีผู้บริสุทธิ์   ๖๕วันนั้นฉันชวนเพื่อนหกคนมาที่บ้านแล้วฉันก็พูดถึงความขัดแย้งที่ซ่อนอยู่ภายในหัวใจของเรา....

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 198 , 03:51:18 น.  
พิมพ์หน้านี้

๕๖หากพ่อแม่ของฉันตายในโรงงาน  ปล่อยให้พวกเขากองอยู่ตรงนั้นหากพ่อแม่ของฉันตายตามร่องคูปล่อยให้พวกเขารวมตัวกันเอง   ๕๗วันนั้นเราพบว่าเราถูกวางยาพิษ  และกำลังจะตายหมดในมื้อเดียวเราทุกคนตื่นตระหนก  คาดไม่ถึงว่าชีวิตที่ถูกหล่อเลี้ยงมาอย่างยากลำบากจะมาหมดสิ้นในวันเดียว    ๕๘บางคนแอบพิงผนังแล้วร้องไห้บางคนเบือนหน้าด้วยความสะเทือนใจบางคนเปลี่ยนที่นั่ง ๕๙นึกไม่ถึงว่าหลายปีแล้วพวกเราทุกคนยังมาครบตามคำสัญญาที่เ....

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 154 , 03:50:36 น.  
พิมพ์หน้านี้

๕๑เธอถือปืนนั่งก้มหน้าอยู่กลางป่าฉันเรียกเธอเธอไม่ยอมเงยหน้าที่มีอายุสั้นขึ้นมา ๕๒ความใจกว้างของเธอทำให้ฉันไม่รังเกียจลิ้นอันเยือกเย็นของเธอที่ตายไปก่อนแล้ว ๕๓บ่ายวันนั้นลูกปูเล็กเล็กคลานเข้ามาในห้องของเรา  เขาก้มลงไปจับมันเขาจับแรงเกินไป  เรือนร่างที่ไม่กระดุกกระดิกในมือทำให้เขาอุทานอย่างเสียใจว่า  มันตายแล้วหรือ ๕๔อย่าโกรธฉันเลยเพื่อนรักเมื่อฉันมองอะไรไกลเกินกว่ามนุษยชาติดวงตาของฉันก็ปวดร้าว ๕๕อย่า....

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 176 , 03:45:10 น.  
พิมพ์หน้านี้

๔๖เธอยื่นนิ้วเท้าของเธอเข้ามาสะกิดก้นของฉันและเขาหัวเราะด้วยความขบขัน ๔๗เขามีสิทธิอะไรจึงมาดื่มน้ำนมของฉันและพี่น้องของฉัน ๔๘เหนือขาอ่อนของฉันคือลำตัวบิดเบี้ยวลึกลงไปในสัญชาติญาณของฉันคือคน ๔๙พวกเขาฆ่าและทรมานเราโดยเริ่มจากเพื่อนของเราที่แข็งแกร่งและอดทนที่สุดขณะที่พวกเราที่ผอมซีดและอ่อนแอเป็นรายต่อไป ๕๐วันนี้พวกเขาได้รับการศึกษาพวกเขาจึงฆ่าเราอย่างเชื่องช้าทำให้กระดูกและเนื้อของเราผอมลงหมดจิตสำนึกทา....

Posted by ฟ้าพูลวรลักษณ์ , ผู้อ่าน : 187 , 03:44:13 น.  
พิมพ์หน้านี้

๔๑ปฏิวัติ  ฉันมักเห็นแผ่นหลังอันหยิ่งทะนงของเธอมันสง่าและเรียบนวลแต่ฉันไม่เคยเห็นเธอหันหน้ามาเลย ๔๒ฉันกอดซากศพของพวกเขาผู้มีริมฝีปากแดงระเรื่อและคิ้วดกดำกว่าตัวฉัน    ๔๓พวกเขาไม่เคยรู้จักชื่อของเราและเราไม่เคยรู้จักชื่อของพวกเขาพวกเขายกตัวเองเป็นหัวหน้า  เพียงเพราะเราเงียบเกินไป ๔๔เพื่อนข้างซ้ายของฉันมีบุคลิกเดียวคือบุคลิกปฏิบัติงานได้พวกเขามีไม่มากนักแต่ทุกคนฉันหวงแหน  ๔๕เราสามคนนั่งอยู่ในห้องเรียนว....

1 /1

<<	กันยายน 2008					>>
อา	จ	อ	พ	พฤ	ศ	ส
	1	2	3	4	5	6
7	8	9	10	11	12	13
14	15	16	17	18	19	20
21	22	23	24	25	26	27
28	29	30