ผมยืนยันได้เลยครับว่าการเขียน Blog ครั้งนี้ผมใช้เวลานานที่สุดเท่าที่เคยได้เขียนมา เนื่องจากผมใช้มือซ้ายมือเดียวในการพิมพ์ ส่วนมือขวาและแขนข้างขวาได้ขอลาพักรักษาตัวชั่วคราวหลังจากการรับเวรกรรมที่ผมได้เคยเหยียบหอยเม่นตายเมื่อเดือนก่อน เมื่อวานเลยโดนแทงเข้าอย่างจังกลางท่อนแขนขวาในระหว่างดำมุดเรือสุธาทิพย์ เรือขนสินค้าที่โดนระเบิดจมสู่พื้นทะเลในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง และผมก็ไม่ได้ใส่เว็ทสูทเพื่อป้องกันเหมือนคนอื่นเข้าด้วย กางเกงขาสั้นเสื้อยืดธรรมดา ใส่ถังแล้วก็โดดเลย ตอนที่ผมโดนแทงเข้าไปแล้วก็ไม่รู้สึกอะไรมากครับ แต่พอมองไปเห็นเลือดตัวเองไหลออกมาในน้ำทะเลเป็นทางเลยตกใจมาก นี่ถ้าเป็นในหนังฮอลลีวูดก็คงโดนฉลามไล่กินไปแล้ว ผมไม่เคยตกใจแบบนี้ใต้น้ำมาก่อน ทำให้สมาธิการควบคุมตัวเสียไป หายใจแรงจนตัวลอยขึ้นๆ อย่างรวดเร็วจนไม่ได้พักน้ำก่อนขึ้นมาจากที่ลึกเพื่อระบายก๊าซไนโตรเจนออกจากกระแสเลือด คงเป็นสาเหตุที่ยังเมาเคลิ้มไม่เลิก พอขึ้นมาก็ยังไม่เจ็บปวดอะไรมากครับ ใส่เบตาดีนธรรมดา แต่พอมาวันนี้มันปวดไปทั้งแขน ทำให้ทำงานต่อไม่ได้ ปกติแล้วเวลาที่ผมไม่มีสมาธิทำงานก็จะมานั่งเล่น Blog  ตอนนี้ก็เลยขอมาเล่น Blog แม้แต่จะต้องพิมพ์ด้วยมือซ้ายมือเดียวก็ตาม  (แล้วทำไมผมไม่ลองทำงานด้วยมือซ้ายมือเดียวบ้างหล่ะ?) ขอบ่นต่อนะครับ  ขอบ่นเป็นประเด็นสั้นๆ อย่างไม่เป็นเรื่องนะครับ บ่น 1: ทำไมร้านค้าหรือร้านอาหารในเมืองไทยหลายร้านเปิดแค่ชั่วโมงเดียว? ณ ร้านขายอาหารสัตว์แห่งหนึ่ง OPEN   11:00AM-12:00PM พอผมเดินไปบอกเขาว่า "พี่ครับ 12:00PM นี่คือเที่ยงวันนะครับ ไม่ใช่เที่ยงคืน" เขาก็ตอบว่า "ก็ PM เนี่ยมันกลางคืนไง" ผมแย้ง "ไม่ใช่ครับ p.m. มันคือ post meridiem ครับ แปลว่าหลังเที่ยงวันครับ หนึ่งวินาทีหลังเที่ยงวันก็นับเป็น p.m. แล้วครับ ส่วน a.m. คือ ante meridiem แปลว่าก่อนเที่ยงวันครับ  เป็นภาษาละตินครับ เพราะฉะนั้นถ้าพี่จะบอกว่าปิดเที่ยงคืนต้องเขียนเป็น  12:00 a.m. ครับ" เขาตอบว่า "แล้วใครเข้าจะรู้เรื่องกับคุณ เขาคิดว่า 12:00PM คือเที่ยงคืนกันทั้งนั้น" ผมตอบ "พวกฝรั่งรู้ครับ" เขาสรุปว่า "ร้านผมขายคนไทยไม่ได้ขายฝรั่ง" ผมไม่เคยยอมใครง่ายๆ เลยแย้งว่า "ทำไมพี่ไม่ใช่เป็นระบบ 24 นาฬิกาเลยหล่ะครับ จะได้ไม่งง แล้วคนไทยที่มีการศึกษาและไม่ลืมที่เขาศึกษามาเขาก็รู้นะครับ  เขาอาจจะไม่พูดอะไรแต่เขาก็แอบด่าไม่ให้พี่ได้ยิน" แล้วผมก็เดินไปหยิบอาหารหมายี่ห้อประจำมาให้เขาคิดเงิน เขาพูดว่า "ไม่ขาย" สงสัยเขาคงอยากให้สุนัขของผมไปซื้อกับเขาเองมั้ง เพราะท่าทางเขาพูดเล่นกับสุนัขน่ารักมาก จูบปากเลียปากกันได้ หรือเขาอาจจะเบื่อการสื่อสารกับมนุษย์ก็ไม่รู้ แม้แต่ Burger King ที่เจ้าของเป็นฝรั่งอเมริกัน ยังเขียนว่าปิด 12PM เลย คงอยากขายแค่ถึงเที่ยงมั้งครับ  ...เออใช่ รู้แล้วว่าทำไมเวลาผมไปซื้อหลังเที่ยงพนักงงานชอบทำหน้าหงุดหงิดใส่  บ่น 2: ทำไมใน iPod  iTune หรือเครื่องเล่น MP3 อื่นๆ เพลงหนึ่งเพลงจะอยู่ใน Genres หลายๆ อันไม่ได้? (Genre พหูพจน์ Genres  "ประเภทของเพลง" ออกเสียงแบบฝรั่งเศสว่า "ฌองร์ซ์"  ..พวกอเมริกันบางคนพูดก็อ่าน เจ็นเรส เลยก็มี อยากอ่านแบบไหนก็ได้ครับ ใช้ภาษาไทยก็ได้ไม่ผิด) ผมไม่สามารถจะตัดสินได้ว่า เพลง Layla ของ Eric Clapton จาก Concert Unplugged ว่าอยู่ใน Genre  Blues หรือ Rock หรือ Acoustic ดี    ผมอยากให้มันอยู่ทั้งสาม Genres เลย  เพราะเวลา Shuffle สุ่มฟังในแต่ละ Genre จะได้ มีเพลงนี้เล่นทั้งสามอัน เออ...แต่ทำไม Layla เวอร์ชั่นแรกสมัยที่น้า Eric เล่นอยู่วง The Yardbirds มันไม่มีความเป็น Blues เลยนะ บ่น 3: ผมได้คำตอบแล้วหล่ะว่า เราจะใช้อะไรเป็น Indicator ในการวัดการเมืองไทยว่าเมื่อไหร่จะถึงว่าที่ปลอดพวกนักการเมืองเข้ามาหาประโยชน์   ต้องดูจากบนถนนในประเทศไทยครับ  เมื่อไหร่ที่ทุกคนขับเคารพกฏหมาย รักษาสิทธิการใช้ทางของคนอื่น มีน้ำใจให้คนที่ทำถูกต้อง (ไม่ใช่มีน้ำใจให้คนแทรกโกงเลน)   หยุดให้คนข้ามถนนตรงทางม้าลาย  ไม่มีมอเตอร์ไซค์ซิ่ง   วันนั้นแหล่ะครับ การเมืองไทยจะเป็นการเมืองในฝัน ความคิดอุดมการณ์มันก็มาจากเรื่องง่ายแบบนี้ แต่ทำไมมันถึงไม่มีคนคิดจะทำอะไรให้มันเปลี่ยนแปลงเลย  แค่คุณลองตั้งใจว่าจะหยุดรถให้คนข้ามถนนในทุกทางม้าเลย  ทุกอย่างมันจะเกิดขึ้นเอง ความเกรงใจ ความละอาย มันจะเกิดขึ้นเอง  แล้วมันก็จะช่วยทำให้ความคิดของคนทั่วไปที่คิดว่า "สังคมไม่เคยทำดีอะไรให้เราเลย" ก็จะลดไป คนก็อยากที่จะทำอะไรเพื่อตอบแทนสังคมมากขึ้น ให้การศึกษากันมากขึ้น  จะไปหวังอะไรกับไอ้พวกนักการเมือง (กับพวกราชการที่หากินกับบริษัทใหญ่ๆ ที่จ้องแต่จะ Monopolize ประเทศ)   อยู่ในตำแหน่งที่ใหญ่มีคนเคารพแต่ทำไมต้องไปรับเป็นที่ปรึกษาให้บริษัทเลวๆ พวกนั้นด้วย  น่าสมเพช ... .. ขออภัยครับ เขียนด้วยมือซ้าย และกรุณา Comment ด้วยมือซ้ายมือเดียวด้วยครับ