เสียมเรียบศิวาลัย

1.  ชะลอเมฆมาวางเมือง

ลั่นเลื่อนสะเทือนหล้า

เร่งช้างม้าเรียบป่าลาญ

ชักหินลั่นดินดาน

ฟ้าสะท้านสะเทือนดิน

ยันรุ่งกระทุ้งผา

กระทั่งป่าเป็นวาริน

สะดุ้งทั้งกรุงอินทร์

ใครตัดหินขึ้นตั้งหาว

เควี้ยวขวับขยับผึง

สะดุ้งดึงถึงดวงดาว

กล่อมเปลี่ยวอยู่เกรียวกราว

ถนัดข่าวถึงเมฆินทร์

แปร้แปร๋นเสียงแล่นโสต

ทั้งกัมโพชเกือบพังภิณฑ์

ครื้นเครงประเลงศิลป์

ประลองสรวงเหงื่อร่วงสาย

ป้อกแป้กและปึกปัก

เหงื่อทะลักหินทลาย

ขึ้นรูปเรียงหินทราย

ขยับสิ่วสกัดทรง

ชะลอเทวาลัย

จากห้องใจอันประจง

ปราสาทเปี่ยมประสงค์

บูชาสรวงเสียดทรวงฟ้า

2.  One more วรมัน

กึงกังกระดอนกระโดด

เกินโลดเกินแล่น ณ แผ่นหล้า

ค่อยคืบค่อยคลานผ่านคา

ผ่านท่าผ่านทุ่งมุ่งเมือง

ขนทรายคอนกรีตเหล็กกล้า

หลายร้อยแรงม้าต่อเนื่อง

เสียงรถบดทางย่างเยื้อง

เสียงเครื่องยนต์แล่นแสนช้า

สองข้างถนนคนพื้นถิ่น

เช้าค่ำทำกินจากสินหล้า

ไหลหลากจากดินราวสินค้า

จับปลาหาผักเที่ยวหักฟืน

บัดนี้ดงตาลใกล้ลาญเรียบ

เสาเข็มขุดเสียบดินเรียบลื่น

ซิตี้อังกอร์ ก็ครึกครื้น

ปลุกตื่นปวงตึกอยู่คึกคัก

ขึงขังอังกอร์เซ็นจูรี่

ส่วนบันทายศรีรับศึกหนัก

ชื่อภัตตาคารสำราญนัก

เชิญพักอังกอร์ซิลค์โฮเต็ล

โซฟีเทล โรยัล อังกอร์ รุก

เสียมกุกรุกมาอีกคราเห็น

เสียมเรียบสำราญเช้ายันเย็น

ใคร่เข็นดอลลาร์บัญชาการ

ชะลอเทวโลกมารอหลับ

หินทรายกลายทรัพย์มหาศาล

โรงเตี๊ยมเปี่ยมค่าภัตตาคาร

สุมย่านผ่านยังอังกอร์ยัด

สายเลือดนักสร้างแห่งอังกอร์

ขุดเพิ่มเติมต่อแหล่งหินตัด

สร้างใหม่ไล่ต้อนนครวัด

สังกัดธนวรมัน

เชิญเทพเสพสมบรรทมสินธุ์

ชาวบ้านร้านถิ่นต้องอาถรรพณ์

เหยียบดินบินฟ้าโอ้อารยัน

เหมือนกันทั้งหล้าแม่นอารยะ.

โชคชัย บัณฑิต’