วันนี้มีเรื่องมาทดสอบสภาวะจิตของท่านสักเล็กน้อย
         ร่วมมือกันหน่อยนะ....นึกว่าเห็นแก่พระสักวัน....(ฮา)..
         มีคำถาม  1 คำถาม จะถามทุกท่านที่เข้ามาเยี่ยม "ห้อง" วันนี้ พร้อมกับขอเหตุผลประกอบเล็กน้อย โดยผู้เขียนขออนุญาตเล่าเรื่องให้ฟังเรื่องหนึ่ง
         เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริง ๆ กับผู้เขียน เมื่อวานนี้ เรียกว่า สด ๆ ร้อน ๆ อยู่
         ย้ำ ! เรื่องนี้มีนัยแอบแฝงอยู่  ขอความกรุณาคิดตรึกตรองให้รอบคอบก่อนค่อยตอบ...
        ขอเล่าเรื่องเลยนะ...
         ..............................................................................................
         เมื่อวานที่วัดบรรยากาศ ครื้ม ๆ เมฆหนา ทำท่าฝนจะตก (แต่ไม่ตก)  ผู้เขียนนั่งทำงานอยู่ในห้องตั้งแต่เช้า ลุกเดินผ่อนคลายอิริยาบถบ้างเป็นช่วง ๆ กระทั่งถึงเย็น
        ช่วงตอนเย็นจำได้ว่าประมาณ 4 โมงกว่า ๆ ผู้เขียนหลังจากที่ได้เดินผ่อนคลายแล้ว ก็กลับมานั่งเขียนต่อ นั่งได้สักพักหนึ่ง เผอิญว่ารู้สึกเพลีย ตาเริ่มล้า  ก็เลยปิดเครื่องคอมพิวเตอร์ จากนั้นก็เหยียดหลังเอน นอนหลับตากำหนดจิตตามไปด้วย กะว่าจะพักสายตา และพักสมองสักเล็กน้อย...
       เแต่เผลอหลับไปตอนไหนไม่ทราบ  รู้สึกตัวมองไปรอบข้างก็มืดแล้ว  ผู้เขียนก็พยุงตัวลุกขึ้นท่านั่งในท่าขัดสมาธิ ยังไม่ลืมตา ไม่ใช่นึกอยากจะทำสมาธิอะไรหรอก เพียงแต่ว่า ลืมตาแล้วมันรู้สึกมึน ๆ ล้า ๆ ชอบกล ก็เลยหลับตาต่อ เพื่อให้ร่างกายมันปรับสภาพตัวเองให้เข้าที่เข้าทางก่อน
        นั่งนิ่งไปได้สักพักหนึ่ง ทันใดนั้น สิ่งที่ไม่คาดคิดมาก่อนก็เกิดขึ้น ไฟในห้องก็เกิดสว่างขึ้นมาเฉย ๆ โดยที่ผู้เขียนยังไม่ได้ลุกขึ้นไปเปิด และเวลานั้นผู้เขียนก็อยู่เพียงลำพังท่ามกลางความมืด ทำให้รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย....ลืมตามองนาฬิกาขณะนั้นเป็นเวลา 18.57 นาที...โอ ! เราเผลอหลับไปนานพอสมควร...
        แต่แล้วใคร....ใครละ ? เป็นคนเปิดไฟ.....

        ปล.
          1.ผู้เขียนจะกลับมา "แสดงธรรม" ปรารภเรื่องนี้อีกครั้งก็ต่อเมื่อได้คำตอบจากทุกท่านที่เข้ามายัง "ห้อง" จนเป็นที่พอใจพอสมควรแล้ว อยากทราบก็ติดตาม....ต่อไป
           2. ตั้งแต่เปิดประเด็นมา มีผู้แสดงความเห็นพอสมควร แต่เท่าที่ผู้เขียนได้อ่านดู เห็นสมควรเพิ่มเติมเพื่อเป็นข้อมูลสำหรับตัดสินใจ ดังนั้น ท่านที่จะตอบรายต่อไป ลองไปอ่าน ความเห็นที่ 11 ดูก่อน