วันนี้ขออนุญาตชวนท่านเล่นเกมซ่อนหากันสักวันหนึ่ง !

          เป็นเกมที่คิดได้โดยบังเอิญ ขณะนั่งรถไปลอย “อังคาร” ที่ลำน้ำ “มูล” กับญาติโยม

          เกมนี้ ไม่ใช่เกมเล่นสนุก ๆ ธรรมดา หากแต่มีจุดมุ่งหมายเพื่อปรารภธรรม ดังนั้นในขณะที่ตอบ จงทำจิตของท่านให้สงบ แล้วตอบไปตามความรู้สึกขณะนั้นจริง ๆ 

          เพื่อให้ท่านมีข้อมูลประกอบการตอบคำถามที่ตั้งขึ้นเป็นปริศนาในครั้งนี้ ขออนุญาตเล่าเรื่องให้ฟังเล็กน้อย

          หลายวันก่อน คุณยายท่านหนึ่งได้เสียชีวิตลง สิริอายุของท่าน ๙๗ ปี ลูกหลานก็พากันบำเพ็ญกุศลตามประเพณี กระทั่งทำการฌาปนกิจศพเสร็จแล้ว ส่วนที่เป็นอังคาร (ขี้เถ้า) ลูกหลานก็มีความประสงค์จะนำไปลอยที่ลำน้ำมูล  จึงมานิมนต์ผู้เขียนไปด้วย

          ก็ไปกันภายในครอบครัว รถคันเดียว เป็นรถกระบะแค๊ปอีซุซุ คนนั่งข้างหลังก็มีส่วนหนึ่ง หน้าที่เบาะแค๊ปอีกส่วนหนึ่ง ส่วนผู้เขียนก็นั่งด้านหน้ากับคนขับ  ข้างหลังเบาะแค๊ปมีเด็กน้อยนั่งไปด้วย พร้อมกับคุณแม่ของเด็ก และคุณยาย  

          เด็กน้อยอยู่ในวัยที่กำลังซน และกำลังหัดพูด แต่จะพูดได้ก็เพียงเป็นคำ เป็นพยางค์เท่านั้น ยังไม่สามารถพูดได้เป็นประโยค 

          อ้อ ! เกือบลืมบอกไป 

          ระหว่างเส้นทางจากบ้านด่านไปลำน้ำมูล ซึ่งอยู่ท้องที่อำเภอสตึก อันเป็นจุดหมายปลายทางนั้น มีหมู่บ้านตั้งอยู่ริมถนนเป็นระยะ ๆ สลับกับทุ่งนา  

          ช่วง ๒-๓ วันที่ผ่านมา ฝนตกติดต่อกัน ทำให้หญ้าตามท้องทุ่งเริ่มผลิใบสีเขียว มองดูแล้วก็เย็นตาพอสมควร บริเวณท้องทุ่งก็มีทั้งป่าอ้อย ป่ายูคา ฯ เป็นทุ่งนาผืนกว้าง  มีฝูงสัตว์เลี้ยงเล็มหญ้าให้เห็นเป็นช่วง ๆ 

          ความเป็นเด็ก ซึ่งกำลังซุกซน ระหว่างทางแกก็พยายามพูดตลอดเวลา เดี๋ยวมองไปทางโน้น เดี๋ยวก็มองมาทางนี้ ปากก็พูดไปเรื่อย บางครั้งก็สร้างอารมณ์ขันให้คนในรถได้เป็นอย่างดี ผู้เขียนเองก็พลอยรู้สึกเพลิดเพลินไปกับเขาด้วย

          ต่อไปนี้เป็นคำถามที่จะถามท่านทั้งหลาย

          มีคำ ๒ คำที่เด็กพูด และเกี่ยวข้องกับเรื่องที่เป็นปัญหาชวนท่านเล่นเกมซ่อนหา จะเรียกว่าเป็นเกมซ่อนหาพระธรรมก็ได้ แล้วแต่จะเรียก 

          ขาไปเด็กพูดคำหนึ่งขึ้นมา  “โค”

          ขากลับเด็กก็พูดคำหนึ่งขึ้นมาอีก “ตึง”

          คำถามก็คือว่า คำว่า “โค” และ “ตึง”  นี้  ท่านคิดว่า....

         ๑. มีความหมายว่าอย่างไร ?

          ๒.เหตุผล ? 

          ปล 

          ๑.ผู้เขียนจะปล่อยคำถามนี้ทิ้งไว้สักระยะหนึ่ง เพื่อให้ท่านที่แวะเข้ามาได้ตอบคำถาม โดยในระหว่างนี้ ผู้เขียนจะงดตอบ หรือสนทนาใด ๆ กับท่านในหน้านี

          ๒.ผู้เขียนจะกลับมาอีกครั้ง พร้อมกับคำเฉลย พร้อมกับเบื้องหลังที่ต้องการ “สื่อ” กับท่านทั้งหลายในเอนทรี่ถัดไป

          ๓.เรื่องนี้เรื่องเบา ๆ สบาย ๆ คิดอย่างไร ก็ตอบไปตามนั้น ตามใจท่าน  “ห้าม” ซีเรียส !