พิมพ์หน้านี้
|
คำว่า "ไท ไทย ไต หรือไตย" เป็นภาษาตระกูลไท ที่ชนเผ่าตระกูลไท หรือไตใช้เรียกขานแทนชื่อเผ่าพันธุ์ของตน ถึงแม้ว่าจะใช้อักษรต่างกันเป็น "ท หรือต" แต่ในเชิงความหมายแล้วหมายถึง "ชนเผ่าที่รักอิสระ" เหมือนกัน ไทยใหญ่ เป็นคำภาษาไทยกลางเรียกคนไทยอีกกลุ่มหนึ่ง ซึ่งมีถิ่นฐานที่อาศัยที่กระจัดกระจายอยู่ในยูนนานบ้าง ในพม่าบ้าง ทางภาคเหนือของไทยบ้าง แต่ส่วนใหญ่อยู่ในรัฐฉาน ไทยใหญ่มีภาษาพูดภาษาเขียนมีเอกลักษณ์และวัฒนธรรมเป็นของตนเองเหมือนกับคนไทเผ่าอื่น ๆ ชาวไทยใหญ่เรียกตนเองว่า "คนไต (คนไตย)" แต่คนเผ่าอื่นเรียกแตกต่างกันไป เช่น ภาษาอังกฤษเรียกว่า "ชาน" พม่าก็เรียกชานเหมือนกัน ซึ่งใช้เพี้ยนไปจากคำว่า "สยาม" นั่นเอง ในอดีต ไต หรือคนไตเคยมีอาณาจักรที่เจริญรุ่งเรืองมาก เมื่ออาณาจักรล่มสลายทำให้ชนเผ่าไตตั้งเมืองเป็นอิสระต่อกันโดยมีเจ้าฟ้า (เจ้าหอคำ) เป็นเจ้าเมืองปกครองดินแดนของตน มีเมืองเล็กเมืองน้อยเป็นเมืองบริวาร ความพลิกผันอย่างใหญ่หลวงเกิดขึ้นกับรัฐฉาน เมื่อบรรดาเจ้าฟ้าตัดสินใจนำรัฐฉานเข้ารวมกับพม่าในนาม "สหภาพพม่า" เพื่อขอเอกราชจากอังกฤษเมื่อปี 1947 จากวันนั้นเป็นต้นมา ความสงบเย็นแห่งเมืองขุนเขาที่มาแต่เก่าก่อนกลายเป็นสนามแห่งความโหดร้อยทารุณ ความทุกข์ร้อนเกิดขึ้นทั่วไป ชนชาติรัฐฉานบ้างก็ถูกฆ่า บ้างถูกจองจำ บ้างก็พลัดพลากจากบ้านเมือง ความเดือดร้อนลำบากยากจนกระจายไปทั่วอย่างเสมอภาค แม้บัดนี้ สถานการณ์แห่งความเร็วร้ายเหล่านี้ยังคงดำเนินต่อไป อย่างที่ไม่มีท่าทีที่จะสงบลงแต่อย่างใด |
| << | สิงหาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | |||||
| 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 |
| 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | ||||||