10 ปี วิกฤติค่าเงินบาท...มิต้องหวาดกลัวกันอีก หากเรียนรู้จากบทเรียน!!

การลอยตัวค่าเงินบาทของประเทศไทยเมื่อ 10 ปีที่แล้ว เป็นการพลิกเปลี่ยนสถานการณ์ เศรษฐกิจไทยอย่างรุนแรงและควรจารึกไว้เป็นประวัติศาสตร์ ก่อนหน้านี้ เศรษฐกิจของไทยโตอย่างรวดเร็วในอัตราเฉลี่ยถึง 7.6% ต่อปี ในช่วงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2520 ถึง 2539 จนมีการคาดหมายกันว่า ไทย จะเป็นเสือตัวที่ห้า ในภูมิภาคเอเชีย เราคงจำกันได้ถึง NICs (New Industrial Countries)

หากเปรียบเทียบ สถานการณ์ เศรษฐกิจปัจจุบัน กับในช่วงก่อนวิกฤต จะพบว่า ความแตกต่างอยู่ที่ว่า ช่วงก่อนวิกฤตินั้น เศรษฐกิจไทย อยู่ในภาวะฟองสบู่ โดยมีการเก็งกำไร โดยเฉพาะในตลาดหุ้นและภาคอสังหาริมทรัพย์ ในขณะที่การใช้จ่ายเกินตัวของภาคเอกชน ในประเทศ นำมาสู่การขาดดุลบัญชีเดินสะพัด ก่อให้เกิดหนี้ต่างประเทศ ในขณะเดียวกัน ระบบอัตราแลกเปลี่ยนที่ไร้ความยืดหยุ่นในขณะนั้น นอกจากจะทำให้หนี้ต่างประเทศเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว แล้ว ยังส่งผลกระทบถึงการส่งออกของประเทศด้วย

แม้ว่าในขณะนั้น ประเทศไทยจะเข้าระบบตะกร้าเงิน(Basket of Currencies) แต่ในทางปฏิบัติแล้ว เงินบาท มีการเคลื่อนไหวน้อยมากโดยยังยึดติดกับค่าเงินสหรัฐ ฯ ที่ระดับประมาณ 25.3 บาท/เหรียญสหรัฐ ในปี 2539 ในขณะที่เงินเยน ของญี่ปุ่นได้อ่อนตัวลง ช่วงปี 2538-2539 ซึ่งกระทบต่อความสามารถในการแข่งขันด้านการส่งออกของประเทศไทย

ปัจจัยต่างๆดังได้กล่าวไปแล้วนั้นส่งผลให้เป็นหัวเชื้อในการโจมตีค่าเงินบาท จนมาถึงการลอยตัวค่าเงินบาทในวันที่2 กรกฎาคม 2540

เงินบาทเริ่มอ่อนตัวลงอย่างรวดเร็วใน ในขณะที่หนี้สาธารณะเพิ่มขึ้นๆ ส่งผลให้เกิดภาวะเศรษฐกิจถดถอยช่วง 2540-2541

กราฟจากนสพ. ไทยโพสต์ 29 มิถุนายน 2550