• feng_shui
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-01-09
  • จำนวนเรื่อง : 500
  • จำนวนผู้ชม : 252538
  • จำนวนผู้โหวต : 894
  • ส่ง msg :
พนมกุเลน ขุนเขาต้นกำเนิดแห่งอารยธรรมบูชาเทวะ

พนมกุเลน ขุนเขาต้นกำเนิดแห่งอารยธรรมบูชาเทวะ

View All
<< มกราคม 2008 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    



คุณกังวลเรื่องใดมากที่สุด
การเมือง
46 คน
การเงิน
64 คน
การงาน
17 คน
ความรัก
6 คน
ลูกหลาน บริวาร
18 คน

  โหวต 151 คน
วันอาทิตย์ ที่ 13 มกราคม 2551
ปิดบล็อก!!!!
Posted by feng_shui , ผู้อ่าน : 1093 , 04:48:04 น.   | หมวดหมู่ : เล็กๆน้อยๆ   เพลงนั้นคือชีวิต   lifestyle  
พิมพ์หน้านี้


ปิดบล็อก เพื่อฉลองครบรอบ ๑ปี ของการอยู่บ้านโอเคเนชั่นแห่งนี้ ...

ขอโทษค่ะที่จั่วหัวแบบหวาดเสียว เพราะเห็นมีกูรูบางท่านสอนว่า เวลาจั่วหัว ต้องเรียกร้องความสนใจเข้าไว้

วันที ๙ มกราคม ๒๕๕๐

เป็นวันที่ โอเคเนชั่นรับ ข้าพเจ้าเป็นสมาชิก

ข้าพเจ้าถือว่า เป็นลูกบ้านของหมู่บ้านแห่งนี้และเรียนรู้จากเพื่อนๆ ในบ้านแห่งนี้

บรรยากาศของการเขียนบล็อก แตกต่างจากปัจจุบันนี้มาก

เนื่องจากข้าพเจ้าถือว่าเป็นบล็อกเกอร์ยุคแรกๆ ซึ่งจะมีบล็อกเกอร์ไล่ๆกันมาได้แก่

vickie

adayinthelife

2gether4ever

putushon

Anti-Corruption

wickedgirl

chai

cuteclub

chompoopookha

pasalarksee

chalee2

nity

lostinspace

e-mouth

patijjachon

saisoi

saowapark

payuhin

pat

nuthatai99

cyberphotoclub

wassanok

goly

chao

alicia

insanetheater

chayada

pookcl

thaiwebmarketing

oksamurai

pen

yong

judchanual

kittinunn

WeeklyExperience

khunphiphat

coffee

kriengsak

kt

esamu

charlee

veenarat

preecha

baramee

adisak

black

(อาจจะไม่ได้เรียงก่อนหลังเป็นลำดับ และอาจตกหล่นใครไปบ้าง โปรดอย่าถือสานะคะ)

ความจริงตั้งใจจะเขียนวันที่ ๙ เพื่อให้ตรง กับวันครบรอบพอดี แต่ก็มีอ้นไม่สามารถทำได้ เนื่องจากหลายเหตุผล เอาเป็นว่าตามสะดวกดีกว่า และตั้งใจจะเขียนไปเรื่อยๆ ไม่มีสาระอะไร แบบหนักๆ ไม่มีพล๊อตเรื่อง แต่ก็เอาเถอะนะคะ ไหนๆ ก็คลิกเข้ามาอ่าน ก็ทนอ่านให้จบ จักขอบคุณค่ะ

การเขียนบล็อก ตอนเมื่อ ๑ปีที่แล้ว เป็นเรื่องใหม่สำหรับข้าพเจ้า คนก็ไม่มาก เหมือนปัจจุบันที่มี จำนวนสมาชิกทั้งหมด 24536 คน (แต่น่าแปลกที่ สมาชิกที่active หมายถึงเขียนเรื่อง และonline ในแต่ละช่วงเวลา อย่างมากที่สุด 200 คน ซึงข้าพเจ้าคิดว่าน้อยมาก) แต่ก็ช่างเถอะเอาเป็นว่า เราคุุยเรื่องบรรยากาศต่อ ตอนนั้นก็อยากรู้ว่าเขียนบล็อกเป็นอย่างไร ก็สมัคร และค่อยๆเรียนรู้เทคนิค และยอมรับว่า ติดบล็อกอย่างถอนตัวไม่ขึ้น แล้วก็ขาดเสียไม่ได้ กับการบริโภคข่าวสารจากบล็อกเกอร์เจ้าของค่ายเนชั่น แล้วก็มาติดใจกับคำว่า CitizenReporter ช่วงนั้น เป็นช่วงที่มีกรณี Virginir Tech ที่มีเด็กอเมริกันไล่ฆ่าเพื่อนนักเรียนและครู ข้าพเจ้าคิดว่า เริ่ิมจะเข้าใจความตั้งใจของคุณสุทธิชัยแล้ว และที่สำคัญคือเริ่มมีอาการ ฺBlog-addict (ติดบล็อก) และที่สำคัญไปกว่านั้น ข้าพเจ้าเริ่มมองว่า บล็อก ไม่ควรจะเป็นแค่ ไดอะรี่บล็อก แต่ก็มิได้หมายความว่า ข้าพเจ้าจะไม่เห็นด้วยกับทำบล็อกเป็นไดอะรี่ มันเป็นความถนัดและความชอบของแต่ละคน อย่าลืมว่าวัตถุประสงค์ของการเขียนบล็อกของแต่ละคน ไม่เหมือนกัน และโลกเสมือนแห่งนี้ ให้เสรีภาพในการคิด เขียนแก่เรา บนพื้นฐานของการไม่ไปละเมิดความเป็นส่วนตัวและสิทธิเสรีภาพของคนอื่น

กระทบกระทั่งกันก็มีบ้าง ความไม่เข้าใจกันก็มีบ้าง ข้าพเจ้าก็เคยทำอะไรไปกระทบจิตใจความรู้สึกของบล็อกเกอร์อื่นบ้าง อันนี้ก็ถือว่าเป็นบทเรียน แต่ก็ต้องเข้าใจนะ ว่านี่คือโลกเสมือน เอาอารมณ์มาเป็นใหญ่ชุมชนบล็อกเราจะพัฒนาได้อย่างไร พื้นฐาน ความละเอียดอ่อนของแต่ละคนก็ไม่เหมือนกัน แต่อย่าให้มีการกระทำอะไรที่ไปประชดประชัน เสียดสีใคร สำหรับข้าพเจ้าหากไม่ชอบอ่านเรื่องของใคร หรือเราไม่ถนัด เราก็ไม่ไปอ่านที่สำคัญที่อยากถ่ายทอดสู่กันก็คือเรื่องของการเขียนงานเอางานใครมา เอามาจากไหนก็บอก เรียกว่าการเครดิตให้กัน อันนี้กฏกติกาสากล แต่ถ้าจะให้มีระเบียบวิธีที่มากกันไปกว่านี้ก็แล้วแต่ค่ะ จะซีเรียสกันไปทำไม เมื่อเราโพสเรื่อง หรือผลงานไปแล้วมันก็สาธารณะแล้วค่ะ

   เมื่่อก่อน ยังไม่มีระบบหลังไมค์ MSG BOX เวลาไม่พอใจกันก็ เรียกกันไปด่า แล้วก็เขียนใส่คอมเม้นท์กัน มันดี แต่คนโดนด่าจะมันหรือเปล่า?....

    เดี๋ยวนี้มีหลังไมค์ ข้าพเจ้าว่าเป็นดาบ ๒คมค่ะ เพราะมักจะใช้กันผิดวัตถุประสงค์ของเนชั่น แต่ถูกวัตถุประสงค์ของคนบางคน ข้าพเจ้าเข้าใจว่าหลังไมค์มีไว้ติดต่อธุุระกัน แต่อาจลืมไปว่าที่นี่โลกเสมือน หลังไมค์บางท่านเลยเต็มบ่อยๆ ....ฮา

นอกจากกล่องจดหมายหลังไมค์ แล้ว เนชั่นก็มีอุปกรณ์เครื่องไม้เครื่องมือให้เราได้เพลิดเพลิน โดยเฉพาะหน้าแรก ที่ปรับโฉมจนมาเป็นเวอร์ชั่นนี้ ก็ว่ากันไป ตามไปอ่านกัน คอมเม้นท์กัน จนตอนนี้ นอกจาก Blog-addict (ติดบล็อก)แล้วยังเป็น Sick office syndrome ซึ่งข้าพเจ้าก็ยอมรับ อย่างหน้าชื่นตาบานว่า ตอนนี้สุขภาพเริ่มมีปัญหา โดยเฉพาะ เนื่องจากการใช้คอมฯมากเกินกว่าร่างกายจะรับได้ และน้ำหนักลดอย่างมาก ตอนนี้ ข้าพเจ้าคิดว่า ได้ไอเดียแล้ว ทำไม เราต้องมานั่งจับเจ่าแต่กับเครื่องคอมฯ หันมาอยู่กับโลกความเป็นจริงบ้าง นั่นคือสร้างบรรยากาศของการทำกิจกรรมCitizen Reporter .ในแนวที่เราอยากทำ และน่าจะเป็นเทร็นด์

เราไม่จำเป็นต้องเก่งเทคนิค (เทคนิคเป็นเครื่องปรุงแต่ง  สำคัญที่เนื้อหาค่ะ)ไม่อยากให้เสียเวลากับการปั่่นคอมเม้นท์ หรือกังวลกับตัวเขยอดผู้อ่าน ข้าพเจ้านึกไม่ออกเหมือนกันว่าปั่นแล้วจะได้อะไร นอกจาก ตัวเลขยอดผู้ชมจะขึ้น เออ...แล้วเราจะแข่งกับใครหรือ