โรงเรียนที่คุณทรายรุ้งสังกัดอยู่ชื่อว่าโรงเรียนอนุบาลเกาะกูด
เป็นโรงเรียนที่ตั้งอยู่บนเกาะที่อยู่ห่างไกลจากตัวเมืองตั้ง 85 กิโลเมตร
มีนักเรียนทั้งหมดในปีการศึกษา 2550 จำนวน 136 คน
ไม่ได้อยู่ติดกับทะเล แค่อยู่ใกล้ทะเล..หากจะชมวิวต้องเดินทางไปประมาณ 2 กิโลเมตร
โรงเรียนนี้แม้จะเป็นโรงเรียนในฝันของอำเภอเกาะกูดแต่ก็ยังขาดอุปกรณ์การเรียน
สื่อการเรียนการสอนอีกมากมาย ที่สำคัญคือหนังสืออ่านเสริมประสบการณ์ของเด็ก ๆ รวมทั้งอาคารเรียนที่มีไม่เพียงพอ
เราไม่มีห้องสมุดเป็นเอกเทศ(ปัจจุบันใช้ห้องสมุดเป็นห้องเรียนไปด้วย)
แม้เราจะมีห้องไอซีทีที่เพียบพร้อมแต่ความก้าวนำเทคโนโลยี กลับทำให้นักเรียนของเราขี้เกียจอ่านเขียนมากขึ้น..ดังนั้นหนังสือเรียน
หนังสืออ่านเพิ่มเติมก็ยังเป็นปัจจัยสำคัญที่ทางโรงเรียนต้องจัดหามาให้นักเรียนได้อ่านกันขึ้น..
คุณภาพการศึกษาแม้เราจะพยายามพัฒนาเพียงไร
แต่หากคุณภาพชีวิตทางบ้านหรือความพร้อมไม่พร้อม..มันก็ยาก
และเชื่อว่ายังมีอีกหลาย ๆโรงเรียนทั่วประเทศที่มีปัญหาเช่นนี้

เห็นครูจะถ่ายรูปยืนตรงเลย..ท่าประจำของเด็กชายแดนค่ะ

คนนี้มั่นใจมากรองเท้าไม่เคยใส่...เคยซื้อให้ค่ะแต่ขาดไปแล้ว

เห็นจะได้เข้ากล้อง..แย่งกันอยู่ข้างหน้า...

เสื้อเหลืองโรงเรียนนี้แล้วแต่ใครจะหามาใส่ได้ค่ะ..เก่าก็ช่างมันขอให้มีใส่
วันนี้ทรายรุ้งจึงเพียงอยากเป็นส่วนหนึ่ง
ที่จะช่วยวอนผู้มีใจเมตตาเด็กเกาะตาดำ ดำ อย่างเรา
เราอยู่ไกลก็อยากมีเสื้อนักเรียนใหม่ใส่กันบ้าง อยากได้รองเท้าใหม่ ๆบ้าง
หากเป็นไปได้....ก็คงจะดีนะค่ะ..บล็อกเกอร์โอเคเนชั่น
ด้วยความเคารพ..ผู้อ่านทุกท่านค่ะ....
ครูทรายรุ้ง..แม่พิมพ์บ้านไพร..เอิก..เอิก..