ภาพ สถานที่ สำคัญภายในวัดเพระเชตุพนฯ

พระพุทธไสยาส ทางด้านพระบาทขององค์พระ	พระพุทธเทวปฏิมากร ..... .
พระมณฑป	พระสถูป,สางแปลง
เจดีย์หมู่ฐานเดียว ตามคติโบราณจะไม่บรรจุอัฐิของบุคคลธรรมดา ซึ่งปัจจุบันเราจะเห็นว่า คตินั้นเปลี่ยนไป	พระอุโบสถ . .
พระพุทธเทวปฏิมากร	ภาพเก่าสมัย ร.4ถ่ายทางด้านวัดอรุณฯ
ภาพเก่าสมัย ร.4	วิวลานเจดีย์ วัดโพธิ์ยามราตรี
ตุ๊กตาจีน ศาลาราย ซุ้มประตูทรงมงกุฎ	ดอกสาละ พระสถูป

ซุ้มประตูทางเข้าวัด หากเงยหน้ามองจะเห็นซุ้มประตูทรงมงกุฎประดับกระเบื้องที่ตัดเป็นรูปกลีบดอกไม้เรียงกัน ลดหลั่นสีสันสดสวย งานกระเบื้องเครื่องถ้วยลวดลายสีสันต่างๆ นำมาตัดด้วยคีมเหล็กและเล็มจนมนเป็นกลีบดอกไม้แล้วนำมาเรียงเป็นลวดลายดอกไม้ ประดับอยู่ตามพุทธสถานต่างๆ ในวัดนี้นับเป็นประณีตศิลป์ที่เป็นอยู่ทั่วไป ซุ้มประตูเข้าเขตพุทธาวาสมีทั้งหมด ๑๖ ประตู เกร็ดประวัติศาสตร์บันทึกไว้ว่า งานสถาปัตยกรรมเครื่องยอดทรงมงกุฎนี้เป็นรูปแบบที่พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๓ ทรงพอพระราชหฤทัยเป็นพิเศษ

เมื่อลอดซุ้มประตูทรงมงกุฎเข้าไปทุกประตู เมื่อท่านหันหลังกลับจะเห็นตุ๊กตารูปสลักศิลาหน้าตาเป็นจีน มือถือศาสตราวุธ ยืนเฝ้าด้านซ้ายขวาเรียกว่า “ลั่นถัน นายทวารบาล” ขอให้ยืนชมและถ่ายรูปก่อน รูปตุ๊กตาศิลปะจีนนั้น ท่านจะเห็นตั้งประดับอยู่มากมายหลายแห่ง ซึ่งเราขอยกเรื่องไปอธิบายไว้ในข้อมูลตุ๊กตาจีนโดยเฉพาะ

ลายประดับมุกที่พระบาท นับเป็นลายศิลปะไทยผสมจีน ผสมผสานกันอย่างประณีตศิลป์ หากพิเคราะห์ตามคติไทยเป็นมงคล ๑๐๘ ที่รับคติมาจากชมพูทวีป ภูเขาต่างๆ ในป่าหิมพานต์และตามคติจีนมีแนวความคิดเรื่องฮวงจุ้ยอยู่ด้วย สังเกตภาพนก หงส์ ภูเขา เมฆ เป็นแบบจีน ที่ผนังพระวิหารหลังนี้มีภาพเขียนสีและจารึกเรื่อง มหาวงศ์ (พงศาวดารลังกาทวีป) อยู่ด้านบนหรือหน้าต่างขึ้นไป ผนังระหว่างช่องหน้าต่างเขียนเรื่อง พระสาวิกาเอตทัคคะ (ภิกษุณี) ๑๓ องค์ อุบาสกเอตทัคคะ ๑๐ ท่านและอุบาสิกาเอตทัคคะ ๑๐ ท่าน อยู่ด้วย

ศาลาราย กำแพงแก้ว วิหาร ศาลาราย ศาลารายล้อมลานวัดทั้งข้างใน (รอบพระอุโบสถ ) และข้างนอก (แต่กำแพงสกัดออกไป) ของเดิมไม่มีเฉลียงลด ก่อล้อมเป็นช่องกุฎ (ช่องที่ทำเป็นเขาจำลอง) รื้อก่อใหม่ในรัชกาลที่ ๓ ต่อเฉลียงออกไปรอบตัวลดพื้นที่เป็นสองชั้นแต่สามด้าน (คือด้านหน้าและด้านสกัดทั้งสองด้าน) ศาลารายคู่หน้าพระมหาเจดีย์ ศาลาคู่นี้อยู่ระหว่างพระมหาเจดีย์และพระอุโบสถ ศาลารายหลังเหนือจารึกตำรานวดแผนโบราณ มีจิตรกรรมรายเส้นบอกตำแหน่งนวด จารึกอยู่ที่คอสองเฉลียงลดมีจำนวน ๓๒ แผ่น ด้านหลังจารึกสุภาษิตพระร่วง (ปฐมสุภาษิตของไทย) กฤษณาสองน้องคำฉันท์ และภาพเขียนขบวนแห่กฐินพยุหยาตราสถลมารค ศาลารายรอบวัด มีจำนวน ๑๖ หลัง คอสองเฉลียงและคอสองในประธาน มีจิตรกรรมฝาผนังเรื่องเอกนิบาตชาดก (พระเจ้าห้าร้อยห้าสิบชาติ) เขียนศาลาละ ๓๖ เรื่อง ศาลาทศชาติอยู่ด้านทิศใต้ของศาลาการเปรียญ ในศาลารายแต่ละหลัง นอกจากมีจิตรกรรมแล้วก็ยังมีภาพสลักไม้ในวรรณคดีพระอภัยมณี และชีวิตพื้นบ้านทั่วไป ส่วนฤษีดัดตนนั้นเคยอยู่ในช่องกุฎของศาลา ปัจจุบันนี้ยังอยู่ดูวิธีการจัดหินสวนเขาแบบย่อได้ที่ศาลาหมอนวดคู่หน้าวัดและที่โรงเรียนวัดพระเชตุพนตามช่องกุฎเล็กท้ายศาลาและหัวศาลา มีรูปปั้นคนต่างภาษา ๓๒ รูป ปัจจุบันเหลือ ๒ ภาษา คือ ญี่ปุ่นชาวโอกินาวาและชาวจีนซัวเถา นอกจากที่อยู่ตามศาลาแล้วยังมีจิตรกรรมหลังบานหน้าต่างพระวิหารทิศ เช่น ภาพเกี่ยวกับการแต่งกายของคน ๑๒ ภาษา และรูปลั่นถัน นักรบจีน หลังบานหน้าต่างพระวิหารทิศ สำหรับรูปภาพ ๑๒ ภาษา มีขุนนางฝรั่งเศส สเปน อังกฤษ ญี่ปุ่น (ภาพนักรบลิ่วขิ่ว) เป็นต้น ศาลารายด้านทิศตะวันออก (ถนนสนามไชย) สองหลังปัจจุบันเป็นสถานที่เรียนฝึกสอนนวดแผนโบราณและนวดสมุนไพร จารึกที่รวมอยู่ในศาลารายนี้ นับเป็นบันทึกที่รวบรวมสรรพวิชา ทั้งการแพทย์ การเมือง การปกครอง (ฉันท์พาลีสอนน้อง) ประวัติการสร้างวัด วรรณคดี สำหรับผู้ที่รอบรู้ภาษาไทยแตกฉาน แล้วน่าสนุกกับการอ่านจารึกต่างๆ ที่เป็นภูมิปัญญาของบรรพบุรุษไทยสมัยรัตนโกสินทร์ทีเดีย พระวิหารคด ตั้งอยู่มุมกำแพงรอบพระอุโบสถทั้ง ๔ ด้าน (๑) ด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือ นามว่า พระวิหารคดพระฉาย (คดเณรเต่อ)