• feng_shui
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-01-09
  • จำนวนเรื่อง : 500
  • จำนวนผู้ชม : 252538
  • จำนวนผู้โหวต : 894
  • ส่ง msg :
พนมกุเลน ขุนเขาต้นกำเนิดแห่งอารยธรรมบูชาเทวะ

พนมกุเลน ขุนเขาต้นกำเนิดแห่งอารยธรรมบูชาเทวะ

View All
<< มีนาคม 2008 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          



คุณกังวลเรื่องใดมากที่สุด
การเมือง
46 คน
การเงิน
64 คน
การงาน
17 คน
ความรัก
6 คน
ลูกหลาน บริวาร
18 คน

  โหวต 151 คน
วันศุกร์ ที่ 21 มีนาคม 2551
ภาพสดๆคลิปเหตุการณ์....สาวใหญ่รับโทรศัพท์ชายแปลกหน้ากับคำถามอย่างว่า........อย่าคลิกหากใจไม่แข็งพอ...!!!!
Posted by feng_shui , ผู้อ่าน : 2379 , 01:17:15 น.   | หมวดหมู่ : เนื้อหา สาระดีๆ   lifestyle  
พิมพ์หน้านี้



ความสุขในชีวิตคุณคืออะไรครับ? 

ชายแปลกหน้าถามข้าพเจ้า

คำถามง่ายๆ แต่คงคิดนานเหมือนกันกว่าจะตอบได้ บางคนอาจจะว่า ความสุขคือการได้อยู่กับคนรัก... ความสุขเกิดจากการได้ทำในสิ่งที่ชอบ... แต่ความสุขที่เราจะพูดถึงนี้มันมาจากการที่คนๆ หนึ่งได้เก็บสะสมสิ่งที่คนอื่นอาจมองไม่เห็นคุณค่า จนเมื่อกาลเวลาผ่านไปมันกลับสร้างมูลค่าขึ้นมาได้อย่างไม่น่าเชื่อ... ความสุขที่ว่านี้หากมองเพียงผิวเผินอาจรู้สึกว่าก็แค่ความสุขของคนกลุ่มหนึ่งเท่านั้น แต่อย่าลืมนะคะว่า... สุดท้ายแล้วของที่ถูกเก็บสะสมมาไม่ว่าจะเก่าแก่หรือน้อยนิดขนาดไหน มันย่อมมีที่มาของตัวมันเอง มันบอกได้ถึงประวัติศาสตร์ ความคิด และอุดมคติของสังคมในยุคนั้น และเมื่อของสิ่งนั้นมันแสดงตัวออกมา มันก็สร้างความสุขให้แก่ผู้ที่ได้ชมได้รำลึกถึงอดีตในวันวานทุกครั้ง

ของที่ไม่น่าเชื่อว่าจะสะสมกัน .....collectible




กบเหลาดินสอจะมีเป็นชุด ชุดละ 4-6 ชิ้น /ชุด (มีอยู่ประมาณ 20 ชุด ประมาณ 150 ชิ้น นอกจากนี้ยังมี กบดีบุก นกหวีดสังกะสี 200 ชิ้น ซึ่งซื้อมาสะสมก็ชิ้นเป็น 100 แล้วข้าพเจ้า ให้ราคาเขาเอง... ข้าพเจ้าว่า เจ้าของเก่า เขาก็ควรได้ในราคาที่เขาควรได้ ไม่ได้ไปหักคอเขามา ซื้อมาเมื่อ 10 ปีที่ผ่านมา แล้วค่ะ

ป้ายโฆษณา อีนาเมล ราคา 2000 – 3000 เมื่อ 10 กว่าปีก่อน


แก้วน้ำ สมัย อากง มันไม่มีตลาดที่แน่นอน ดีไม่ดี ไม่มีราคา เพราะไม่ได้อยู่ในเทรนด์เหมือนพวก ชามเบญจรงค์ ราคามันขึ้นอยู่กับความพอใจของผู้ขาย มันไม่ใช่แฟชั่น น้อยคนที่จะเก็บ ใครเห็นก็ต้องชอบ เวลาไปซื้อคนขายพอทราบว่าเราอยากได้ เขาก็โก่งราคานิดหน่อย

ส่วนใหญ่จะสะสมเป็นชุดๆ มันสนุกตอน ติดตามหามาสะสม

กระติกน้ำร้อน กระติกน้ำแข็ง ชุดกาแฟที่มีประวัติศาสตร์ของตัวมันเอง เช่นชุดเฉลิมฉลองรัฐธรรมนูญ ปี 2475

คลิก เพื่อชม MV ขอรักของฉัน...ตัวละคร เพียบ!!!!

มูลค่าทางเศรษฐกิจที่เพิ่มขึ้น

คุณค่าหากข้าพเจ้าตีเป็นทรัพย์สิน....คิดไม่ออกเหมือนกันค่ะ

แต่เป็นคุณค่าแห่งการมีประวัติศาสตร์ ในตัวมันค่ะ

คุณค่า มิสามารถถูกดีเป็นสินทรัพย์ค่ะ....Value is not money or Asset 

ยกตัวอย่างเช่น กบเหลาดินสอ 4 ชิ้น/ ชุด มีประมาณ 20ชุดและมีเศษ ที่ต้องตามชุดอีก.... หรือประมาณ 150 ชิ้น ก็อาจเป็น15,000 บาท ชุดละ 4 ชิ้น ชุดละไม่ต่ำกว่า 600 บาทแน่นอน นี่ประเมินแบบ pessimistic หรือ กดราคาให้ต่ำๆไว้ก่อน


กระบวนการสะสม, การแลกเปลี่ยน, การสรรหา

วิธีที่ตรงไปตรงมา ที่สุดคือไปไล่ซื้อ ตระเวนชายแดน ปริมณฑล เจอตามร้านกาแฟ ร้านก๋วยเตี๋ยว ไม่มีหลักแหล่งแน่นอน ให้ในส่วนที่เราให้ได้อย่าไปหลอกเขาว่ามันไม่มีคุณค่าแล้ว เคารพคนที่เขาเก็บมาให้เราด้วย สิงห์บุรี ราชบุรี แถวจุฬา จีฉ่อย ร้านโชวห่วยที่คลาสิคมาก และยังขายอยู่ในปัจจุบัน จะเห็นมีตู้หมกของเก่าของเขาไว้ แต่เดี๋ยวนี้ไม่มีแล้ว เขาไม่ขาย แต่เขาขายให้คุณได้ทุกอย่างตั้งแต่ ถ่ายเอกสาร ยันเรือรบ....อยู่ ด้านฝั่งตลาดสามย่าน นี่คือลักษณะของร้านที่จะไปหา นะคะ


ต้นทุนมีไหม?

มีแน่นอนค่ะ ทางเศรษฐศาสตร์ เรียกว่า Opportunity Cost คือแทนที่เราจะเอาเวลาที่เราไปตระเวนหาของนั้นไปไปสร้างรายได้หรือทำมาหากินตามสัมมาชีพของเรา...เพื่อก่อให้เกิด ทรัพย์ในกระเป๋า ...นี่คือค่าใช้จ่ายแรกที่เราจะเสียไป เราก็ต้องชั่งใจเอา แต่ส่วนใหญ่ข้าพเจ้าก็จะถูกครอบงำ จากความหลงไหลในของสะสมเหล่านี้

มันเป็นศิลปะของแต่ละคน แต่เราไม่บ้าตามแฟชั่น เราต้องประเมินตัวเองว่า ใจเราชอบมันหรือเปล่า รวมทั้งกำลังทรัพย์ ด้วย

มีเทคนิคส่วนตัวเช่น เราต้องรู้ว่าส่วนไหนควรไหนควรเก็บเป็นชุด ส่วนไหนควรเก็บเป็นเรื่องๆ ต้องมีอะไรอยู่ในหัวก่อนพอสมควรคือมี Story อยู่พอสมควรค่ะ ต้องศึกษามิฉะนั้นมันก็จะเป็นขยะ ไม่แนะนำให้ทุ่มเทเกินไปเหมือนข้าพเจ้าเอง ไม่งั้นจะเจ็บปวด เมื่อเวลาทรัพย์หมด

รู้ทางหนีทีไล่ มันน่าจะมีเป็นชุด ราคาก็ไม่ควรสูงเกินที่เราจะตามเก็บได้ และประเมินว่ามันมีทางให้สะสมมั้ย มีเทคนิคที่จะเสาะหา ยกตัวอย่างเช่น

ศึกษาปีที่สร้างและคอลเลคชั่นของผู้สร้าง

มีจริยธรรม ไม่กดราคา ให้เกียรติคนที่เขาเก็บของมาให้เรา แล้วต่อไปเขาได้อะไรมาเขาก็จะตามเราไปดูว่า สนใจไหม




 



ต้องมีพื้นฐานทางจิตใจว่าชอบ ซึ่งส่วนใหญ่จะมีของที่ได้รับมาก่อนเป็นชิ้นแรกก่อน เป็นแรงจูงใจ แล้วมันจะหล่อหลอมให้เรากลายเป็นคนที่สะสมของชิ้นนั้นขึ้นมา

อย่าเอาการค้ามาเป็นหัวใจหลัก แล้วจะรักและมีความสุขกับการสะสมของที่ไม่ค่อยมีใครเขาสะสม

เส้นบางๆ ระหว่างของสะสมกับขยะ

ถ้าคุณประเมินสิ่งที่คุณสะสมว่ามันจะเป็นสิ่งที่มันให้รายได้กับคุณ นั่นล่ะ มันจะเป็นขยะในใจคุณทันที เพราะฉะนั้นคุณต้องมองเห็นคุณค่าของๆสิ่งนั้น ไม่งั้นขยะหรือของสะสม มันก็ไม่ต่างกัน



เมื่อข้าพเจ้า มาเป็นบล็อกเกอร์ ก็ได้รับความร่วมมือจากเพื่อนๆบล๊อกเกอร์จัดกิจกรรมเปิดกรุ ในบล็อค เอาของมาอวดกัน ไม่ใช่แค่จ้องจะขาย
(แต่ก็มี ขายบ้างในส่วนของที่เราไม่สามารถตามเก็บไหว)

เปิดกรุประสานรัก โครงการที่เกิดจากความกลมเกลียวของบล็อกเกอร์ทุกท่าน ตั้งแต่คนเชียร์ คนร่วมประกวดบทความ รวมทั้งผู้ที่เกี่ยวข้องทุกท่าน

คลิกชมรีวิว

โครงการ ประกวดบทความเกี่ยวกับงานสะสม -ของรักของหวง

เปิดตัว บล็อกเกอร์ผู้ชนะใจมหาชน พร้อม ขวัญใจคอมเมนเตเตอร์ กนก ๔ สาย แห่งโครงการเปิดกรุ ประสานรัก..updateเรื่องรางวัลทั้ง9รางวัล .....คลิก

กระทู้แนะนำ

เทียบเชิญ เข้าโหวต ตัดสินภาพประกวด Workshop แบบโอเค โอเค..ชิงรางวัลและของที่ระลึก ° ทั้งคนประกวด ทั้งคนโหวต คลิก

มันอาจเริ่มจากการที่คุณได้รับของชิ้นหนึ่ง แล้วมีความประทับใจจนเก็บมันไว้ จนวันหนึ่งคุณไปพบกับของอีกชิ้นนึงที่อยู่ในคอลเลคชั่นเดียวกัน..........

เราจบบทสนทนาลงและจากวันนั้นจนทุกวันนี้

.....เราก็ยังไม่เคยเห็นหน้าค่าตากันเลย ........

ที่นี่ สถานีแห่งความสุข..เกาะติด ติดเกาะOK สัญจรสานฝันสู่เกาะกูด(Update)... ตู๊ด...!!!! 

All my loving จาก imeem


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 54
หมีปิศาจ วันที่ : 27/03/2008 เวลา : 00.30 น.
http://www.oknation.net/blog/mee104
ขอบคุณสำหรับทุกความเห็น ช่วยแนะนำมือใหม่หัดเขียนด้วยครับ

ได้ยินร้านจีฉ่อยในบล๊อกมาหลายครั้งแล้ว
ยังไม่เคยไปเยี่ยมเยือนซะทีครับ

ของสะสมที่มีค่าทางใจ ผมว่าเจ้าของคงตัดใจขายได้ยากครับ
ความสุขที่เคยสะสม สามารถหวนระลึกถึงได้ทุกเมื่อ
ยามที่เราได้ยลยินของสะสมที่รัก ถ้าขายไป ก็เหมือนขายวิญญาณครับ

แต่ยกเว้นจะอดตาย ก็คงตัดใจขายได้ครับ เพื่อให้รอดตาย
ความคิดเห็นที่ 53
อะหนึ่ง วันที่ : 23/03/2008 เวลา : 10.20 น.
http://www.oknation.net/blog/mindhand
..อนึ่ง....คิดถึงพอสังเขป.. ..อะหนึ่ง..

ผมชอบเดินหาดูของเก๋า..เก่า แถวท่าพระจันทร์ คลองถม
เสือป่า มากครับ

เมื่อไหร่จัดประชัน เปิดกรุอีกรอบ...รออยู่
ความคิดเห็นที่ 52
แม่หมี วันที่ : 22/03/2008 เวลา : 17.21 น.
http://www.oknation.net/blog/mamaomme

ของสะสมที่เรารัก มีคุณค่าทางจิตใจ

มีความสุขเช่นกันค่ะคุณสุ่ย
ความคิดเห็นที่ 51
tan วันที่ : 22/03/2008 เวลา : 13.37 น.
http://www.oknation.net/blog/sincostan
ความงามอยู่ในสายตาคนมอง http://sincos-tan.blogspot.com/

ขอบคุณครับ
คนชอบสะสมความรู้สึก
ความคิดเห็นที่ 50
กระเจี๊ยบ วันที่ : 22/03/2008 เวลา : 00.50 น.
http://www.oknation.net/blog/JinjokJiap
จิตเป็นนาย กายเป็นบ่าว

เห็นแล้วทึ่ง นับถือ ๆ สวยทั้งนั้นเลย แต่อะไรก็ไม่สุขใจเท่ากับคุณค่าทางจิตใจเนาะคุณสุ่ย