1.

จะด้วยข่าว  "จักรภพลงดาบฟันแน่ไฮ-ทักษิณหากพาดพิงเบื้องสูง "
http://www.oknation.net/blog/canthai/2008/02/21/entry-2

หรือไม่ก็ตาม แต่บัดนี้ก็ปรากฎว่าผู้คนในรัฐบาลเริ่มส่งสัญญาณ ไม่ค่อยดี กับกรณี "ประดาบ" จากเว็บไฮ-ทักษิณ ซึ่งนำเสนอเรื่องราวต่อต้านการแต่งตั้ง "วัน" ลูกชาย "สิงห์เหลิม" เป็น ผู้ช่วยเลขานุการ รมช.สาธารณะสุข

จน "ประดาบ" ต้องออกข้อเขียน "ผมยอมแพ้"

แม้แต่ นพ.สุรพงษ์ สืบวงศ์ลี รองนายกรัฐมนตรี ก็เปรยๆ ในรายการเจาะใจ ( ช่อง 5 )
ผ่านคำถามของ "คุณจอมขวัญ" เมื่อซักครู่ว่า...
"คิดยังไงกับกรณี คุณประดาบกับเว็บไฮทักษิณ"

ท่านรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังตอบว่า...

"อย่าเขียนอีกเลย...แม้จะเป็นสิทธิ์ก็ตามเถอะ..."

2.

ในสายตาของผมออกจะมองว่า นี่คือ "สัญญาณเผด็จการ"
ในเรื่องแทรกแซงสื่อ / แทรกแซงเสรีภาพของประชาชน
เพราะเสรีภาพของประชาชน ที่จะสื่อสารกันในทุกทาง เป็นเสรีภาพที่รับรองโดยรัฐธรรมนูญ

หากแม้นประชาชน นำเสนอเรื่องราวอันผิดกฎหมาย เราก็มีกฎหมายให้ดำเนินการอยู่แล้ว

ผมออกจะไม่เห็นด้วย หากจะมาขอร้องหรือใช้อำนาจในทางมิชอบ ปิดปากประชาชนในทุกเรื่อง

หากเป็นว่า "ประดาบ" กระทำการโดยผิดกฎหมาย ก็จงโปรดใช้กฎหมายจัดการตามกระบวนการ
ถึงผมจะไม่เห็นด้วยกับข้อเขียนของ "ประดาบ" แต่ผมยินดีรับฟัง รับรู้ "ความคิดเห็นที่แตกต่าง" อยู่เสมอ

ผมเคยพูดเสมอว่า "เผด็จการหรือประชาธิปไตย" ให้ดูที่ "การกระทำ" อย่าดูแค่ "รูปแบบ"

แค่การแสดงออกของผู้คนที่ได้ชื่อว่า "มาจากการเลือกตั้ง" กระทำการ"ห้ามคนเขียนหนังสือ" เช่นนี้
ผมเห็นแต่พวก "เผด็จการ" เท่านั้นครับที่ทำเช่นนี้

หากคิดว่า "ประดาบ" กระทำการผิดกฎหมาย จงใช้กฎหมายดำเนินการ

อย่าใช้อำนาจปิดปากกันง่ายๆ แบบที่เห็นและเป็นอยู่...เลิกใช้วิธีของเผด็จการซะเถิดครับ
ท่านผู้มีอำนาจทั้งหลาย....

ปราชญ์วอลแตร์กล่าวไว้ว่า “ข้าพเจ้าอาจไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่บางคนพูด แต่ข้าพเจ้าจะปกป้องสิทธิในการพูดของเขาจนถึงที่สุด”

"ประดาบ" และผม ไม่เคยรู้จักกัน สัมผัสกันได้โดยข้อเขียน แม้จะอยู่คนละขั้ว คนละข้าง
และผมรู้สึกเจ็บปวดทุกครั้ง ที่เห็นการกระทำริดรอนสิทธิเสรีภาพในการพูดอ่านเขียนเสมอมา

ต่อไปนี้เป็นข้อเขียนของ"ประดาบ" จากเว็บไฮ ทักษิณ...ผมขอลอกมาให้อ่าน...

*******************
3.



ขณะเขียนอยู่นี้ ผมอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ของโรงแรมแห่งหนึ่ง ในจังหวัดภาค ใต้

           ความตั้งใจก็คือว่า หลังจากที่แสดงความรู้สึกอย่างยืดยาวถึงเรื่องราวของตัวเองไปแล้ว ก็จะไปปิดหูปิดตาปิดรับข่าวสารบ้านเมืองและการเมืองสักหลายวัน ตั้งใจจะไปล่าฝันใต้ผืนน้ำสีครามเข้มของฝั่งทะเลอันดามัน

           ผ่านได้ 1 วันกับ 1คืนเท่านั้น ที่ไม่มีเสียงโทรศัพท์มือถือให้ได้ยิน เพราะผมปิดเครื่อง แต่เย็นๆ วันพฤหัสบดีที่ 21 ก็มีเหตุจำเป็นให้ต้องเปิดโทรศัพท์ ด้วยหลงลืมสั่งงานสำคัญที่สำนักงานบางเรื่อง

           สั่งงานยังไม่ทันเสร็จ ทั้งๆ ที่ใช้เวลาเพียงไม่ถึงหนึ่งนาที ก็มีเสียงเรียกซ้อนเข้ามาทันที ก่อนที่จะปิดเครื่องได้ทัน

           น้องสาวคนเก่งในทีมงาน โทรมาบอกว่า “พี่ทิ้งบอมบ์ แล้วหนีไปแบบนี้ ใครจะทำต่อ”

           มีเสียงน้องร่วมทีมอีกคนตะโกนแทรกเข้ามาว่า “ถ้ายังไม่ตาย ก็กลับมา ผมจะรอ”

           “เพื่อนร่วมทางของเรา ให้กำลังใจพี่มากมาย พี่จะไม่เปิดอ่านบ้างหรือ” น้องสาวคนเก่งพูดต่อ แล้วก็บอกว่า “ปรับตัวให้เข้ากับสภาพอากาศที่เปลี่ยนไป สภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงได้แล้ว ก็กลับมาทำงานต่อ อย่าหนีไปแบบนี้”

           บอกตรงๆ ว่าถึงเวลานี้ ละอายใจ ครับ บวกกับยังปรับตัวเองไม่ได้ เพราะไม่เคยคิดว่าจากมือสมัครเล่นที่คิดนั่นเขียนนี่ เปิดเอกสารอ่านความคิดพวกเผด็จการให้เพื่อนๆ ได้ยินได้รู้กัน จะต้องกลายมาเป็นคนสาธารณะ ที่ตกเป็นข่าวบนหน้าหนังสือพิมพ์ และเวปไซต์ข่าวสารการเมืองหลายเวป จนปรับตัวรับไม่ทัน

           จาก “คนเกาะข่าว” กลายเป็น “คนในข่าว”

           ละอายใจ ที่ทำให้บางคนเข้าใจผิดว่า ผมไม่พอใจที่มีคนเห็นแย้ง และวิพากษ์วิจารณ์ไม่ได้

           หากผมต้องการจะเป็นคนนำเสนอเพียงฝ่ายเดียว ไม่ต้องการรับฟังความเห็นคนอื่น คงไม่เปิดโอกาสให้ท่านทั้งหลายแสดงความเห็น เว้นแต่ที่เขียนเข้ามาด้วยคำหยาบคายและรุนแรงเกินกว่าจะนำแสดงได้ ก็ต้องตัดทิ้งไป

           ละอายใจ ที่ทำให้บางคนเข้าใจว่าผมเรียกร้องความสนใจ และ ความสงสาร

           ผมไม่ต้องการตกเป็นเป้าความสนใจของใคร จึงใช้ชื่อแฝงและไม่แสดงนามสกุล ว่า “ประดาบ” และไม่ต้องการให้ใครมาสงสาร จึงหลบมาแบบเงียบๆ คนเดียว

           ละอายใจ ที่ทำให้หลายคนต้องมาปลอบประโลม และให้กำลังใจ เหมือนกับว่าลมหายใจสุดท้ายใกล้จะขาดห้วง

           ผมยังไม่มีความคิดจะละสังขาร ถอดจิตปลิดวิญญาณตัวเองในวันและวัยเช่นนี้ ผมยังอยากเห็นบ้านเมืองเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี อยากเห็นคนที่ผมรักและศรัทธา กลับมายืนอยู่บนแผ่นดินไทย และ อยากเป็นพรรคพลังประชาชน ก้าวหน้าต่อไป โดยไม่สะดุดขาตัวเองหกล้มเสียก่อน

           ละอายใจ ที่ทำให้ใครหลายคนเข้าใจว่าผมท้อแท้ ท้อถอย เมื่อไม่ได้สิ่งที่หวัง ไม่ได้ดังที่คิด

           ผมยอมรับท้ออยู่หลายครั้ง คิดจะถอยอยู่หลายที เพราะหมดเงินไปเยอะ หมดแรงไปมาก หมดใจที่เทให้ไปก็ไม่น้อย แต่ก็มีเพื่อนร่วมทางและน้องๆ ในทีมงานนี่ล่ะ ที่คอยเติมสิ่งที่หมดไป คอยรินน้ำใจให้แก่กัน อยู่ตลอดเวลา ทำให้ท้อไม่ถึงที่สุด ถอยไม่ถึงปลายทางเสียที

           ละอายใจ ที่คิดผิด เขียนผิด ว่า “พวกเรา Hi-thaksin 4 ชีวิต” ซึ่งเป็นความผิดอย่างไม่น่าให้อภัย

           ผมจะไม่พูดว่า พวกเรา 4 คน เป็นเจ้าของ Hi-thaksin อีกแล้ว

           วันนี้ Hi-thaksin เป็นของคนรักทักษิณทุกคน และทุกคนเป็นเจ้าของเวปไซต์นี้ ร่วมกัน ผมผิดไปแล้ว พลาดไปแล้ว แต่ท่านคงจำต้องอภัยให้ผม เพราะผมผิดโดยไม่เจตนา หากแต่รู้เท่าไม่ถึงการณ์จริงๆ

           ผมเปิดอ่านความเห็นของหลายท่านแล้ว บอกตรงๆ ว่า “ตกใจ” ด้วยคิดไม่ถึงว่าจะมีเพื่อนร่วมทาง เป็นห่วงเป็นใย เป็นกำลังใจให้มากมายขนาดนี้ และอยากจะบอกทุกท่านเพื่อทำความเข้าใจกันเสียก่อนว่า ผมเป็นมือสมัครเล่นคนหนึ่ง ไม่ใช่สื่อมวลชนโดยอาชีพ จิตวิญญาณ และรายได้

           ผม ตกใจกับความเห็นของหลายท่านที่เขียนกันมาราวกับว่า ผมจำต้องยอมรับความเป็น “คนสาธารณะ” ไป แม้จะไม่ชอบใจและสมัครใจรับ ก็ตาม

           ผมไม่ใช่นักการเมือง ไม่ใช่สมาชิกพรรคการเมือง จึงไม่ต้องการตำแหน่งใดๆ และไม่ต้องทำสิ่งใดเพื่อเป็นเงื่อนไขต่อรองอะไรให้กับใคร

           ผมไม่ใช่ฮีโร่ ไม่ใช่อัศวิน ไม่ใช่ผู้กล้า ไม่ใช่ผู้นำของใครทั้งนั้น จึงไม่ต้องการคำเยินยอ ยกย่อง สรรเสริญ เช่นที่ปรากฎอยู่ต่อหน้าในขณะนี้

           ผมต้องการเป็นปุถุชนคนธรรมดาคนหนึ่ง ที่มีสิทธิจะคิด จะพูด จะเขียน เท่าที่รัฐธรรม นูญได้ให้สิทธิเสรีภาพไว้เท่านั้นเอง

           ผมจึงขออนุญาตทุกท่าน ที่จะไม่ยอมรับความเป็น “คนสาธารณะ” และไม่ยอมรับสถานะ “ผู้นำ” ของใครแม้แต่คนเดียว มากที่สุดสำหรับคนอย่างผม ก็คือเป็น “เพื่อนร่วมทาง” ที่มีความเข้าอกเข้าใจต่อกัน

           ความตั้งใจแรก หลังจากแสดงความรู้สึกไปมากมาย จนดูเหมือนว่าเป็นพิรี้พิไร ฟูมฟาย เมื่อย้อนกลับมาอ่านอีกครั้ง ก็คือว่า

           น้อยที่สุด จะไม่เขียนอะไรที่กระทบจิตใจคนในพรรคพลังประชาชน และไม่ตำหนิติติงพรรคพลังประชาชน และรัฐบาล อีกต่อไป แต่จะเขียนความคิดเห็นของตัวเองในเรื่องต่างๆ เหมือนที่เคยทำมา

           มากที่สุด จะหยุดเขียนไปเลย แต่จะไม่หยุดลมหายใจของเวปไซต์นี้ และจะสนับสนุนให้น้องๆ ทีมงานเดินหน้าต่อไป ทุกวิถีทาง

           ผมไม่เคยมีความคิดที่จะปิดเวปไซต์นี้ ตราบใดที่ภารกิจของคนรักทักษิณ ยังไม่สำเร็จ ไม่บรรลุเป้าหมาย คือ การนำพานายกฯทักษิณ ชินวัตร กลับประเทศไทย อย่างสมเกียรติด้วยความปลอดภัย

           แต่เมื่อได้เห็นน้ำใจของทุกท่านที่ไหลหลั่งกันเข้ามาจนแทบจะท่วมหน้าจอที่อยู่ตรงหน้าผม ในขณะนี้

           “ผมยอมแพ้”

           ผมยอมแพ้ต่อน้ำใจของเพื่อร่วมทางทุกท่าน และขอสัญญาว่า ประดาบ จะกลับมาทำหน้าที่ของคนรักทักษิณ กับเพื่อนๆ ทุกท่านต่อไป

           ก่อนจะเขียนบรรทัดสุดท้ายของวันนี้ ขออนุญาตเช็ดน้ำที่ตาสักสองสามวินาที...

           “กาลอวสานของประดาบยังมาถึงไม่ได้ ตราบใดที่เผด็จการยังไม่ถึงกาลอวสาน”

"ประดาบ"

http://www.hi-thaksin.net/contentdetail.php?ParamID=78452

********************
4.
สำหรับความเห็นของผม....

"ประดาบ" จะต้องเขียนต่อไป...สัญญาณเผด็จการแค่นี้ "ประดาบ" กลัวอะไรครับ
เผด็จการของประดาบ ที่ต่อสู้มาเกือบ 2 ปี... เค้าเคยทำร้าย หรือห้ามประดาบเขียนหรือไม่

แต่รัฐบาลประชาธิปไตย ทำไมถึงทำร้าย "ประดาบ" ได้ถึงปานนี้

นี่เรากำลังอยู่ในระบอบเผด็จการหรือประชาธิปไตยครับ

ขอเรียกร้องฝ่ายอำนาจรัฐ จงหยุดคุกคามการแสดงความคิดเห็นของประชาชนในทุกกรณี
ไม่ว่าใครก็ตามที่เป็นประชาชนในประเทศนี้ มีสิทธิ์และเสรีภาพ ในการแสดงความคิดเห็น
หากการแสดงความคิดเห็นนั้น ไม่ผิดกฎหมายอื่นใด

นี่คือสิทธิ์ขั้นพื้นฐานของประชาชน ที่ฝ่ายรัฐจะต้องรู้จักเคารพ
หากไม่เคารพเสียงของประชาชน แล้วจะได้ชื่อว่า มาจากประชาชนได้อย่างไร

นี่หรือคือผู้ที่ได้ชื่อว่า มาจากระบอบประชาธิปไตย นี่มันประชาธิปไตยแต่ปากครับ

ประชาชนเลือกนักการเมือง เพื่อทำหน้าที่แทน มิได้เลือกผู้แทนมาปิดปากประชาชน

เลิกใช้วิธีของเผด็จการในทันทีครับ...หากใครทำผิดก็มีกฎหมายจัดการอยู่แล้ว

จงอย่าใช้วิธีของเผด็จการ มากระทำกับประชาชนผู้เป็นเจ้าของอำนาจที่แท้จริง

*********
5.
ก่อนหน้านี้ ผมได้แสดงการคัดค้านการปิดปาก นายสนธิ ลิ้มทองกุล หรือ แม้แต่เว็บไซต์ 92.25 มาแล้ว
แม้ว่าผมจะไม่เห็นด้วย หรือ เห็นด้วยกับการแสดงความคิดเห็นของพวกเขาเหล่านั้น
แต่ประชาชน ต้องมีสิทธิ์ที่จะแสดงความคิดเห็นของตนเองในทุกกรณี

หากกระทำการใดที่ผิดกฎหมาย จงใช้กฎหมายดำเนินการอย่าละเว้น

นี่คือ "หลักนิติรัฐ" ที่ทุกรัฐบาลจะต้องคำนึงให้มาก...ถึงมากที่สุด

นี่คือหลัก "เสรีภาพ/เสมอภาค" ที่เป็นหัวใจของระบอบประชาธิปไตย

เป็น "สิทธิขั้นพื้นฐาน" ที่รับรองโดยรัฐธรรมนูญ

และจงหยุดคุกคามประชาชน ในเรื่องการแสดงความคิดเห็น ไม่ว่าจะโดยคำพูดหรือการกระทำ

มิเช่นนั้น รัฐบาลนี้จะได้ชื่อว่า..."ยิ่งกว่าเผด็จการ"

แคน ไทเมือง

หมายเหตุ รัฐบาลเผด็จการของพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ และ สนช. ที่แต่งตั้งโดยเผด็จการ
ได้ยกเลิกกฎหมายปิดปากประชาชนไว้แล้ว เหตุใด รัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งจึงไม่ใส่ใจ

****************
6.

พรบ.การพิมพ์ผ่านฉลุย มติสนช.เอกฉันท์ 80:0 [29 ส.ค. 50 - 19:31]
ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ที่รัฐสภา วันนี้ (29 ส.ค.) มีการประชุมสภานิติบัญญัติแห่งชาติ โดยมี นายมีชัย ฤชุพันธุ์ ประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ เป็นประธาน พิจารณาร่าง พ.ร.บ.จดแจ้งการพิมพ์ พ.ศ... ที่คณะกรรมาธิการฯพิจารณาเสร็จแล้ว และมีมติเอกฉันท์ด้วยคะแนน 80 ต่อ 0 เห็นชอบร่างกฎหมายดังกล่าวของคณะกรรมาธิการฯ โดยไม่มีการอภิปราย เนื้อหากฎหมายดังกล่าวในมาตรา 3 ให้ยกเลิก พ.ร.บ.การพิมพ์ พ.ศ. 2484, 2485, 2488 คำสั่งประกาศคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 5 ลงวันที่ 6 ต.ค. 2519 คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 36 ลงวันที่ 21 ต.ค.2519

และกฎหมายฉบับนี้ ครอบคลุมถึงสิ่งพิมพ์ที่บันทึกด้วยวิธีอิเล็กทรอนิกส์เพื่อขายหรือให้เปล่าด้วย

***********
7.