วันจันทร์ ที่ 24 ธันวาคม 2550
ความเหงาของเราไม่เท่ากัน
Posted by
caska
,
ผู้อ่าน : 171
, 16:43:33 น.
พิมพ์หน้านี้
|

1"ขอบคุณนะ ที่มาอยู่เป็นเพื่อน"เสียงเธอทำลายความเงียบระหว่างเรา ที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่กี่วินาทีที่ผ่านมา"ขอบคุณที่ให้อยู่ด้วย" เราตอบทันควัน เธอยิ้มพร้อมกับหัวเราะเบาๆ "เชื่อไหมว่าจะคิดถึง" น้ำเสียงของคนพูด รับรู้ได้ว่าอ่อนโยนกว่าที่เคยคนฟังเหมือนถูกสะกดนิ่ง ไม่กล้าหันไปมองหน้า"ขอบคุณ" เราพึมพำเบาๆ แค่นั้นเอง ที่สามารถกลั่นออกมาเป็นคำพูดได้หากเปิดกระจกรถลงม....
|