เป็นแฟนเหลียงเฉาเหว่ย /Tony Leung (อยู่ห่าง ๆ) มาตั้งนาน ดิฉันก็เพิ่งจะได้เห็นรูปแต่งงานของเขากับแฟนสาว, หลิวเจียหลิง, ที่คบหากันมา 19 ปี เมื่อสักครู่ ทั้ง ๆ ผ่านมาแล้วตั้งหลายวัน

ใช่ว่าจะตื่นเต้นกับเขาเท่าไหร่ เพราะเคยคิดว่าแกจะเป็น *เจ้าบ่าวที่กลัวฝน* ซะอีก แม้ว่าจะไปวิวาห์ไกลถึง *ภูฏาณ* ดินแดนวัฒนธรรมท้องถิ่นอันเป็นเอกลักษณ์สวยงาม ด้วยเสื้อผ้าหน้าผมแบบสากลอลังการ์ อิมพอร์ตทีมงานไม่น้อยหน้าการถ่ายภาพยนตร์ รวมทั้งพ่อครัวมาจากโรงแรมโอเรียนเต็ล กรุงเทพฯ มาปรุงลอบสเตอร์ ไข่ปลาคาร์เวียร์ หอยนางรม เห็ดชิตาเกะของโปรดของเจ้าบ่าวพร้อมกับตบแต่งช่อดอกไม้ ตบท้ายด้วยภาพถ่ายแต่งงานในชุดประจำชาติภูฏาณประมาณเดียวกับนักท่องเที่ยวต้องมีเป็นที่ระลึกไว้ตามธรรมเนียม

แต่ที่ต้องมาเล่าสู่กันฟัง ณ ที่นี้คือ คำพูดของหวังเจียเว่ย (หว่องกาไว) แขกคนสำคัญขาดไม่ได้สำหรับเหลียงเฉาเหว่ยเพราะเป็นคู่ผู้กำกับ-นักแสดงมาช้านาน (แต่หลิวเจียหลิงไม่ชวนจางม่านอี้/Maggie Chung มาเพราะหึง หรือขโมยความเด่น?) ที่พูดในงานวิวาห์ว่า

"เมื่อ 2 วันที่แล้วผมเห็นหลิวเจียหลิง สวมหมวก ใส่ถุงเท้า ตื่นเช้า ไปปีนเขาเป็นเพื่อนโทนี่"
นั่นไม่ใช่หลิวเจียหลิงอย่างที่เราเคยเห็นกัน ทำให้ผมรู้สึกตื้นตันใจ"

*ที่เราเคยเห็นกัน* ก็คือ คนคุ้นเคยต่างเข้าใจกันดีว่าเธอไฮโซ เข้าทำนองคุณน๊ายคุณนาย วัตถุนิยม ชอบเดินห้างฯ ชอปปิ้ง ผู้หญิงผู้หญิ๊ง รักสวยรักงาม ไม่ติดดินขนาดนั้น ส่วนพี่เหลียงฯ นอกกล้องเป็นผู้ชายพูดน้อย รักสงบเสียจนบางครั้ง...น่าเบื่อ

ลำดับต่อ ๆ มาถึงคิวสุนทรพจน์ของหวังเฟย หรือ Faye Wong เพื่อนซี้ย่ำปึ๊กของสองบ่าวสาว แต่เธอยกให้สามีพูดหมด จนหลิวเจียหลิงต้องพูดตบท้ายว่า

"หวังเฟยโชคดีจริง ๆ ที่แต่งงานกับผู้ชายที่วาทะดี เหมือนกับเหลียงเฉาเหว่ย ที่แต่งงานกับผู้หญิงพูดเก่งอย่างฉัน"

เข้าทำนอง ต้องคู่ต่างถึงจะอยู่กันได้

แต่จริง ๆ มันหมายถึง *ยอมรับในความแตกต่าง* มากกว่า  ;)

หากไม่เชื่อ อ่านเอาเองได้ที่ - http://www.karazen.com/news/2008/JULY/tonycarina_7_26.php