• chaki
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : julck_7@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2007-02-01
  • จำนวนเรื่อง : 43
  • จำนวนผู้ชม : 8558
  • จำนวนผู้โหวต : 45
  • ส่ง msg :
julck_7
ข่าวสาร... ไม่ค่อยมี สาระ... ไม่ปรากฏ
Permalink : http://www.oknation.net/blog/chaki
วันพฤหัสบดี ที่ 15 กุมภาพันธ์ 2550
เสียงของความเหงา (รู้สึกจะดังจังแฮะ)
Posted by chaki , ผู้อ่าน : 57 , 17:34:14 น.   | หมวดหมู่ : ก็ความเหงากับเรานั้นเข้ากัน  
พิมพ์หน้านี้

ว่าไหม... เสียงที่ไม่เราไม่ค่อยอยากได้ยินมักจะมาถึงหูเราอยู่เสมอๆ  เสียงด่าทอด้วยความไม่เกรงใจของใครก็ไม่รู้ที่ทะเลาะกันตรงโต๊ะข้างๆ  เสียงเอะอะต่างๆ เวลาเราต้องการสมาธิมากที่สุด  หรือแม้กระทั่งเสียงของความอ้างว้างในหัวใจของเราที่เฝ้าเรียกหาใครสักคน (ทั้งๆ ที่เราเองตอนนี้ก็ไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไรนี่หว่า) เป็นไปได้? ที่จริงเสียงต่างๆ ล้วนแต่วนเวียนอยู่รอบตัวของเรา  แต่ทำไมเราถึงไม่ค่อยได้ยินอะไรนักล่ะ  หร....

อ่านต่อ

#14
Posted by chaki , ผู้อ่าน : 47 , 17:34:14 น.   | หมวดหมู่ : แล้วแต่อารมณ์จะพาไป  
พิมพ์หน้านี้

แสงสี และความพริ้วไหวในบทเพลงกำลังขับกล่อมอารมณ์ของผู้คนที่อยู่ภายในศูนย์วัฒนธรรมฯ (โรงเล็ก) ให้เอิบอิ่มไปกับความมหัศจรรย์พันลึกของเสียงดนตรี ผมมองสีหน้าเปี่ยมสุขนั้นด้วยหัวใจพองโต ลีลาของ โอฬาร พรหมใจ กับกีต้าร์ของเขากำลังวาดลวดลายในบทบาทของพระเอกแห่งค่ำคืน พลังร็อคอันหนักแน่น พลังรักอันนุ่มนวล ทั้งความเชื่อมั่น และศรัทธาประกอบขึ้นมาให้โชว์ครั้งนี้เป็นอะไรที่มากกว่าคอนเสิร์ต... เป็นพลังและความตั้งใจ....

อ่านต่อ

หลังกระจกบานนั้น
Posted by chaki , ผู้อ่าน : 63 , 17:34:14 น.   | หมวดหมู่ : ก็ความเหงากับเรานั้นเข้ากัน  
พิมพ์หน้านี้

หลังกระจกบานนั้น แสง-สี เต้นรำ รอยยิ้มเปื้อนควันบุหรี่ เคลิมเคลิ้มอิ่มเอมดั่งภาษากวี ในทุกที่ทางแห่งความฝัน ราตรีดาษดื่นดวงดาว หลากสีสันแพรวพราวสุขสันต์ ใคร-ใคร ต่างเฮฮาด้วยอารมณ์เดียวกัน เรื่องราวลุกขึ้นเต้นรำตามดนตรี หลังกระจกบานนั้น เย้ายั่ว-เย้ายวน ณ บรรทัดนี้ กรีดกรายกร่างกร่ำสุรา-นารี ดำสลับ เขียนว น้ำเงิน แดง หมอกควันพร่าคลุมความสุข บานกระจกสะท้อนเงาทึบแสง เมื่อทิวาโรยให้ราตรีโปรยฟ้าแทน ในค่ำค....

อ่านต่อ

ความสัมพันธ์ของความเงียบและอารมณ์เหงา
Posted by chaki , ผู้อ่าน : 60 , 17:34:14 น.   | หมวดหมู่ : ก็ความเหงากับเรานั้นเข้ากัน  
พิมพ์หน้านี้

ฝั่งตรงข้ามอันไร้ถ้อยคำ คือดวงตาประกายระหว่างเขาและเธอ โดยมีม้านั่งกับผู้คนรายรอบเป็นตัวคั่นกลาง เขาผู้ตกอยู่ในความเงียบโดยเจตนา เธอผู้ตกอยู่ในความเงียบโดยไม่เจตนา ความเหงาของเขาเกิดจากการเฝ้ารอใครบางคนอยู่เพียงคนเดียวตรงม้านั่งฝั่งนี้ ขณะที่เธอสร้างความเงียบและสมาธิในการทำงานท่ามกลางเสียงสนทนาสนุกสนานของเพื่อนร่วมโต๊ะฝั่งโน้น ดูเหมือนจะวุ่นวายทั้งโดยตั้งใจและไม่ตั้งใจกำลังโอบกอดทั้งคู่เอาไว้ เขาเหงา....

อ่านต่อ


/8