ท่านมานิตย์ จิตต์จันทร์กลับ อดีตผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลฎีกา และอดีตอธิบดีผู้พิพากษาศาลอาญา คุณจรัล ดิษฐาอภิชัย กรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ สงบเสงี่ยมเจียมตัวอย่างยิ่ง หลังจากได้รับประกันตัวออกมามีอิสรภาพชั่วคราว

      เนื่องเพราะเงื่อนไขของศาล ที่จะไม่ออกไปก่อเหตุความวุ่นวาย ให้สัมภาษณ์ หรือแสดงบทบาทในการยั่วยุประชาชนอีก คนที่เรียนรู้และเข้าใจคำสั่งศาลซึ่งกระทำในนามพระปรมาภิไธยของพระมหากษัตริย์นั้น ย่อมตระหนักรู้ได้

       น่าเห็นใจคุณวีระ มุสิกพงศ์ ผู้ผ่านประสบการณ์การติดคุกมาแล้วอย่างโชกโชน น่าสงสารและเห็นใจคุณจตุพร พรหมพันธุ์ คุณณัฐวุฒิ ไสยเกื้อ รวมทั้งคุณจักรภพ เพ็ญแข เป็นอย่างยิ่ง ที่ต่างได้ร่ำเรียนมีความรู้กันมาพอสมควร แต่คิดได้แค่ระดับนักเลงปลายซอย

        การกลืนน้ำลายตัวเอง ยื่นประกันตัวออกมา ทั้งที่ยืนยันอย่างแข็งขันว่าจะไม่ขอประกันตัวในทุกกรณี เพื่อพิสูจน์ว่านี่เป็นการจับกุมคุมขังโดยมิชอบด้วยกฎหมาย ก็มากพอแล้วในการทำลายความเชื่อถือของตนเอง การขึ้นไปปราศรัย บนเวทีท้องสนามหลวง ฝ่าฝืนเงื่อนไขการประกันตัวของศาล โดยสำคัญผิดว่า เป็นการแสดงความกล้าหาญนั้น ยิ่งทำให้กลุ่มแกนนำ นปก.ทั้ง ๔ คนนี้ น่าสมเพทเวทนายิ่งขึ้นไปอีก

         "กูไม่กลัวมึง"

           ถ้อยคำของคุณจักรภพ เพ็ญแข ซึ่งยังมีคดีลอบดักฟังโทรศัพท์เป็นชนักปักหลังอีกหนึ่งคดี คล้ายถ้อยคำของ พล.ต.ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช ในคอลัมน์"ซอยสวนพลู" หน้า ๒ สยามรัฐ เพื่อต่อต้านความพยายามของฝ่ายทหารที่จะแก้ไขรัฐธรรมนูญ ซึ่งครั้งนั้น คำว่า "กูไม่กลัวมึง" มีพลังเพียงพอที่จะยับยั้งความพยายามแก้ไขรัฐธรรมนูญของเผด็จการทหารได้

            แต่ถ้อยคำ "กูไม่กลัวมึง" วันนี้ที่ออกมาจากผู้ใหญ่สมองเด็ก เพียงก้อนกรวดเล็กๆ ก็ใหญ่เกินไป 

            ล่าสุดพนักงานสอบสวนยื่นคำร้องขอถอนประกันแล้ว            

       ถึงคุณจักรภพจะไม่กลัวมึง แต่ไอ้ลูกหมาตัวเล็กๆ เห่า ยังน่ากลัวกว่าหลายเท่า