ราว ๒๐ ปีก่อน สิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ชั้นเดียว ผุดขึ้นบนพื้นที่กว้างสุดลูกหูลูกตา ย่านบางกะปิ มันเป็นสถาปัตยกรรมในโลกยุคใหม่ที่สร้างเสร็จชั่วข้ามคืน คนไทยรู้จักสิ่งก่อสร้างที่ริเริ่มขายของยกลัง ไม่มีถุงใส่ นี้ว่าแม็คโคร ๑๐ ปีต่อมา ซุปเปอร์สโตร์ขนาดใหญ่ ที่ใช้พื้นที่หลายร้อยตารางเมตรปีกหนึ่งของอาคารห้างซีคอน ก็เกิดขึ้น เป็นการปฎิสนธิของห้างขายปลีกราคาถูกที่ชื่อ โลตัส ดำเนินการโดยกลุ่มซีพี

      ทั้งแมคโคร และโลตัสหลังจากที่ซีพีขายหุ้นให้ต่างชาติ และโลตัสแบ่งตัวเหมือนอมีบาทั้งขนาดเล็ก กลาง ใหญ่กระจายไปทั่วประเทศ ต่างก็เผชิญกับคำถามสำคัญของสังคมไทย โดยเฉพาะผู้ค้าปลีกรายย่อย คนไทยแท้ๆ ที่ต้องพินาศพริบตาเดียวด้วยห้างต่างชาติเหล่านี้ รวมทั้งคนไทยบางกลุ่มที่ต้องเผชิญกับปัญหาสิ่งแวดล้อม ฝุ่นควันจากการก่อสร้าง การจราจรที่ติดขัดอย่างหนักในทุกที่ที่ห้างขยายตัวไป

      ๒๐ ปีของแมคโคร การขยายตัวเป็นไปอย่างช้าๆ เฉพาะในย่านชุมชนสำคัญและเมืองใหญ่เท่านั้น ที่มีแมคโครตั้งวางอยู่ กระนั้นแมคโครก็พยายามที่จะป้องกันตัวเอง ไม่ให้คนไทยรู้สึกว่าถูกเอารัดเอาเปรียบ โดยการวางจุดขายไว้ที่โชห่วย กลุ่มลูกค้าเป้าหมาย

      สโลแกน แม็คโคร มิตรแท้โชห่วย ที่ผู้ค้ารายย่อยสามารถซื้อของยกโหลราคาถูกไปขายต่อได้กำไรดี และยิ่งซื้อจำนวนมากราคาก็ลดลงมาก ทำให้ภาพของแมคโครไม่ร้ายเท่าอีกห้างที่พยายาม แสดงราคาว่ารักคนไทย แต่ก็เหยียบย่ำ รุกรานคนท้องถิ่นตลอดมา

        ห้างโลตัสที่สร้างเสร็จแล้ว ร้างผู้คน ไม่สามารถเปิดได้ด้วยกระแสการต่อต้านทั้งที่เลย และที่อื่นๆ คือสิ่งที่สะท้อนความเป็นโลตัส ธุรกิจการค้าข้ามชาติขนาดใหญ่ที่กอบโกย และดูดกินเลือดเนื้อคนไทยกลับไปประเทศแม่อย่างมหาศาล

         ล่าสุด กับความพยายามที่จะใช้กฎหมายมาบีบคนไทย และสื่อไทย ให้หยุดวิพากษ์วิจารณ์ ด้วยการฟ้องเรียกค่าเสียหายนับร้อยล้าน เพียงถ้อยคำว่าโลตัสไม่รักคนไทย ก็เป็นสิ่งที่บ่งบอกอยู่ในตัวแล้วว่า โลตัสรักคนไทยเพียงใด

           ถ้าคิด และทำได้เพียงนี้คือโลตัสรักคนไทย คนไทยคงผะอืดผะอมยิ่งกับความรักชนิดที่กอบโกยเงินเข้ากระเป๋าตัวเอง ใครจะ-บหายขายตัวอย่างไรกูก็ไม่สนใจ !