การผลักดันเพื่อให้กำหนดแนวทางปฎิบัติ ในการร้องเพลงชาติพร้อมกันในเวลา ๘.๐๐ น. และ ๑๘.๐๐ น. สำหรับโรงเรียนในสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ ในปีการศึกษานี้ อันนายยุรนันท์ ภมรมนตรี ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ อ้างว่าได้รับแรงบันดาลใจมาจากข้อเสนอของนักเรียนจากการประชุมสภานักเรียนเมื่อเร็วๆนี้

      เขาเชื่อว่าจะเป็นการปลูกฝังจิตสำนึกการรักชาติให้กับเด็ก ซึ่งจะกระตุ้นถ่ายทอดต่อไปยังผู้ปกครองด้วย นับเป็นความพยายามที่จะช่วงชิงพื้นที่สื่อของนายยุรนันท์ ที่เงียบหายไประยะหนึ่งหลังจากสอบตก และได้ตำแหน่งที่ปรึกษารัฐมนตรีปลอบใจ แต่ข้อเสนอที่สำคัญผิดว่าการรักชาติหมายถึงต้องร้องเพลงชาติให้พร้อมเพรียงกัน ในเวลาเดียวกัน มีสาระอันใดกับบ้านเมืองในยามข้าวยากหมากแพงหรือไม่

      วิธีการแสดงออกซึ่งความรักชาติ ย่อมมีอยู่หลากหลาย การประพฤติตนดี การกินใช้อย่างประหยัด ตามหลักเศรษฐกิจพอเพียง การอาสาเข้าไปช่วยงานสังคมในโรงพยาบาล การพัฒนาชุมชน ฯลฯ และการรักชาติด้วยการร้องเพลงชาติ ก็เป็นวิธีการรักชาติวิธีหนึ่ง

      หากแต่ความเชื่อว่าการร้องแต่เพียงเพลงชาติ โดยต้องร้องในเวลาเดียวกันทั่วประเทศทั้งเช้าและเย็น แปลว่าความรักชาติจะหนักแน่นมั่นคงขึ้น นับเป็นความเข้าใจผิดอย่างร้ายแรง เพราะไม่ว่าในยุคที่กำหนดให้ร้องเพลงชาติพร้อมกันทั้งประเทศ และในยุคที่โรงเรียนต้องเหลื่อมเวลาในการเข้าแถว เคารพและร้องเพลงชาติเพื่อหลีกหนีปัญหาการจราจร ความรักชาติของคนไทยก็ไม่ได้เพิ่มขึ้นหรือลดน้อยถอยลงแต่อย่างใด

      ยุคก่อนมีเพลงชาติ เลือดรักชาติของคนไทยดูเหมือนจะเข้มข้นกว่าคนยุคมีเพลงชาติให้ร้องเสียอีก ยุคชาวบ้านบางระจัน ยุคคุณหญิงโม และอีกหลายยุคในประวัติศาสตร์ คนไทยยอมสละเลือดเนื้อและชีวิตเพื่อแสดงถึงความรักชาติอย่างจริงจัง และจริงใจ มิเพียงป่าวร้องว่าฉันรักชาติ เพราะฉันร้องเพลงชาติ ฉันรักชาติ เพราะฉันร้องเพลงชาติพร้อมๆกับคนอื่นๆทั่วประเทศเท่านั้น

       ถ้าจะว่าไป เพลงชาติของประเทศไทย ก็เพิ่งมีขึ้นในปี ๒๔๗๗ โดยขุนวิจิตรมาตรา ได้รับมอบหมายจากรัฐบาลที่มีนโยบายชาตินิยมอย่างสุดโต่งให้แต่งเนื้อร้องสะท้อนลัทธิชาตินิยม มีพระเจนดุริยางค์เป็นผู้แต่งทำนอง ในขณะที่รัฐบาลก็ออกประกาศรัฐนิยมฉบับที่ ๔ เรื่องการเคารพธงชาติ เพลงชาติ กำหนดให้คนไทยทำตามนโยบายของรัฐบาล

      เรื่องรักชาติเป็นเรื่องที่ดี เราควรส่งเสริมและสนับสนุนให้คนไทยเกิดจิตสำนึกในการรักชาติอย่างแท้จริง ด้วยการปฎิเสธสินค้าฟุ่มเฟือย ไม่เข้าไปซื้อของในห้างข้ามชาติที่เข้ามากอบโกยเงินทองกลับไปยังบริษัทแม่ แต่กดขี่เอารัดเอาเปรียบผู้ค้าคนไทยทั้งที่เป็นคู่ค้า ผู้ค้ารายย่อยที่ประกอบกิจการค้าอยู่ก่อนแล้ว อีกทั้งทำลายคนท้องถิ่นทุกรูปแบบ รัฐบาลนี้มีจิตสำนึกเช่นนี้ และตระหนักในเรื่องแบบนี้บ้างหรือไม่

     การที่คิดแต่จะจัดการให้คนไทยรักชาติ ด้วยพิธีกรรมการร้องเพลงชาติให้พร้อมเพรียงกันนั้น นับเป็นการใช้เวลาที่สูญเปล่าและไร้ค่าอย่างยิ่ง