หากขาดเสียซึ่งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสียแล้ว ยามที่บ้านเมืองเกิดวิกฤตการณ์ มีก็แต่จะแตกหัก ล้มตายกันไปข้างหนึ่งเท่านั้น ที่จะประคองบ้านเมืองให้อยู่รอดต่อไปได้ แต่ก็จะเป็นวงจรอุบาทว์วนเวียนกลับมาไม่รู้จักจบสิ้น แต่เนื่องเพราะมีในหลวง ยามที่บ้านเมืองวิกฤติ ก็มีพระบารมีของพระองค์เท่านั้น ที่จะดับทุกข์ ดับโศก ดับความรุ่มร้อนในบ้านเมือง

      ในยามที่เรื่องของความยุติธรรม เป็นปัญหาสำคัญของชาติบ้านเมือง ทรงให้แนวทาง ผ่านสถาบันตุลาการ จนกระทั่งบ้านเมืองคลี่คลายไปในทางที่ดีในหลายครั้ง เช่นในครั้งนี้ ที่มีพระราชดำรัสต่อคณะผู้พิพากษาประจำศาลยุติธรรมเมื่อวานนี้(๑๕) ความตอนหนึ่งว่า

       ".. ก็ขอให้ท่านวางตัวเป็นวีรบุรุษ ไม่ใช่วางตัวเป็น แต่ว่าทำตัวเป็นวีรบุรุษของบ้านเมือง จะต้องรักษาความยุติธรรม ความซื่อสัตย์ ความเรียบร้อยของบ้านเมือง พูดอย่างนี้ก็เหมือนว่า ให้ท่านรับหน้าที่อยู่บนหัวของตัว ก็เป็นอย่างนี้ที่ขอร้องท่าน รับความดีอยู่บนตัวเองทุกเมื่อ ทั้งในโรงศาลและนอกโรงศาล ก็ขอให้ท่านสามารถที่จะทำดังนี้ เพื่อที่จะให้บ้านเมืองอยู่เย็น อยู่รอด"

        คราวเมื่อบ้านเมืองวิกฤติ คณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) และพรรคการเมืองใหญ่ขณะนั้น สมคบกันใช้การเลือกตั้งเป็นเครื่องมือในการคืนกลับสู่อำนาจ ก็ได้มีพระราชดำรัสผ่านตุลาการศาลปกครองสูงสุด ความว่า

        "ไม่ได้บอกว่ารัฐบาลไม่ดี แต่ว่าเท่าที่ฟังดูมันเป็นไปไม่ได้ คือการเลือกตั้งแบบประชาธิปไตย เลือกตั้งพรรคเดียว คนเดียว ไม่ใช่ทั่วไป ทั่วแต่ในแห่งหนึ่งมีคนที่สมัครเลือกตั้งคนเดียว มันเป็นไปไม่ได้ ไม่ ไม่ใช่เรื่องของประชาธิปไตย เมื่อไม่เป็นประชาธิปไตย ท่านก็พูดเองว่าท่านต้องดูเกี่ยวข้องกับเรื่องของการปกครองให้ดี ฉะนั้น ก็ขอให้ท่านไปศึกษาว่าเกี่ยวข้องอย่างไร ท่านเกี่ยวข้องหรือไม่ แต่ถ้าท่านไม่เกี่ยวข้อง ท่านก็ลาออกดีกว่า.."

         คราวนั้น วิกฤติของบ้านเมือง ที่ตึงเขม็ง ก็คลี่คลายไปด้วยพระบารมี

         พระบารมีของในหลวง ย่อมยังความร่มเย็นให้แก่ประชาชนของพระองค์สืบไป