แนวคิดของนายบุญลือ ประเสริฐโสภา รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ที่ต้องการจัดระเบียบนักศึกษาเพศที่สามในรั้วมหาวิทยาลัย เพื่อการจัดการในเรื่องห้องน้ำ และหอพัก นับเป็นความพยายามที่จะแสดงราคาความเป็นรัฐมนตรี หนีภาวะโลกลืม ที่เข้าใจได้ แต่คำถามก็คือ นี่เป็นปัญหาร้ายแรงในแวดวงการศึกษา ชนิดเร่งด่วน ยิ่งกว่าคุณภาพการศึกษาหรือ โดยเฉพาะสิทธิในการเลือกที่จะเป็น อันเป็นสิทธิส่วนบุคคล

            ๑๐ ปีที่ผมบังเอิญเข้าไปเกี่ยวข้องกับงานสอนในมหาวิทยาลัย ผมอาจพบคนเหล่านี้จำนวนมาก แต่สิ่งที่เขาเป็น สิ่งที่เขาแสดงออกเพื่อตอบสนองความปรารถนาภายในของตัวเองไม่ได้ส่งผลร้าย หรือทำให้ระเบียบสังคมเสียหายไปอย่างใด

            งานสอนหนังสือ เปิดโลกใหม่ๆให้ผมได้พานพบหนุ่มสาววัยสดใส ที่กำลังมุ่งหน้าไปสู่ทางโค้งแห่งชีวิต  ผมพบเด็กหนุ่มหน้าใสหลายคน ทั้งที่ยังปรากฎในร่างชายหนุ่ม และแต่งองค์ทรงเครื่องเป็นสาวเต็มกาย

         เราอาจเรียกเขาว่า เป็นกลุ่มคนที่มีพฤติกรรมเบี่ยงเบน หรือเป็นธรรมชาติของชีวิตมนุษย์ที่มีความไม่เท่ากันของโครโมโซม เป็นเกย์ เป็นไบเซ็กส์ชวล หรือแล้วแต่จะนิยาม แต่พวกเขาก็เป็นมนุษย์ มีศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์เท่ากับคนอื่นๆ

          ผมไม่มีความรู้เพียงพอที่จะจำแนกประเภท สิ่งที่พวกเขาเป็น นอกจากกลุ่มคนที่คุ้นเคย และเริ่มเปิดเผยตัวเป็นที่ยอมรับของสังคมมากขึ้นในนามของ "เกย์"ซึ่งไม่ใช่เพศที่สามในความหมายของรัฐมนตรี

          ผมอาจจะรู้จักเกย์ คบหาสมาคม ใกล้ชิดกับเกย์ โดยไม่รู้ตัว แต่เกย์บางคน ก็ทำให้ผมได้เปิดโลกใหม่เรียนรู้เรื่องราวของเขามากขึ้น

           ผมอาจจะคุ้นเคยกับลูกศิษย์หลายคน ที่เป็นชายเรียบร้อยผิดปกติ หรือมิฉะนั้นก็แต่งชุดนักศึกษาหญิงให้เห็นกันอย่างจะแจ้ง แต่คนเหล่านี้ก็ไม่เคยเป็นพิษ เป็นภัยกับใคร

          จะวุ่นวายกับชีวิตเขาไปเพื่อเหตุอันใดถ้านั่นเป็นเพียงตัวช่วยให้รัฐมนตรีไม่ต้องว่างงาน