ปรากฏการณ์การชุมนุม ของกลุ่มคนที่เรียกตัวเองว่า พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ที่ บัดนี้ปักหลักอย่างเหนียวแน่น เชิงสะพานมัฆวาฬรังสรรค์นั้น ประกอบด้วยกลุ่มคนหลากหลายที่มา และอาชีพ ทั้งกลุ่มนักบวชจากสำนักสันติอโศก ขุมกำลังของพล.ต.จำลอง ศรีเมือง กลุ่มพนักงานรัฐวิสาหกิจในสายของนายสมศักดิ์ โกศัยสุข กลุ่มขาประจำของนายสนธิ ลิ้มทองกุล ซึ่งคนเหล่านี้อยู่ในกลุ่มคนชั้นกลางเกือบทั้งสิ้น

      อาจมีบางส่วนที่เป็นนักเรียน นักศึกษา และชนชั้นล่างที่ทำหน้าที่เป็นการ์ดรับค่าจ้าง ซึ่งในเหตุการณ์เดือนพฤษภาคม ๒๕๓๕ อันนับเป็นการชุมนุมทางการเมืองครั้งแรก ที่คนชั้นกลางมีบทบาทอย่างชัดเจน ในฐานะผู้นำการชุมนุม หากแต่เมื่อมีการเผชิญหน้าและมีการใช้ความรุนแรง เมื่อคืนวันที่ ๑๗ พฤษภาคม คนส่วนใหญ่ที่บาดเจ็บและเสียชีวิตกลับไม่ใช่คนชั้นกลาง

      เหตุผลก็คือ คนกลุ่มนี้เป็นเพียงกลุ่มเดียวที่ยืนหยัดประท้วงจนนาทีสุดท้าย ด้วยความเชื่ออย่างบริสุทธิ์ใจในเป้าหมายการต่อสู้เพื่อโค่นล้มการสืบทอดอำนาจเผด็จการ

      นี่อาจจะมิใช่ทฤษฏีที่จะอธิบายปรากฎการณ์ "คนชั้นกลาง" ได้ แต่ความเป็นคนชั้นกลาง อันได้แก่ นักธุรกิจ ข้าราชการ คนงานคอปกขาว เจ้าของธุรกิจขนาดกลางและเล็ก นักวิชาการ และในกรณีพันธมิตร สื่อที่จัดอยู่ในกลุ่มคนชั้นกลางและเคยมีบทบาทเป็นเพียงผู้สังเกตุการณ์ในเหตุการณ์เดือนพฤษภา ก็เข้ามามีบทบาทอย่างสำคัญในฐานะแกนนำพันธมิตรด้วย 

      ประเด็นสำคัญ ก็คือ คนเหล่านี้ล้วนมีผลประโยชน์ไม่ทางใด ก็ทางหนึ่งทั้งสิ้น หากแต่สถานการณ์ยังไม่ถึงขั้นแตกหัก ถึงนาทีชีวิตเช่นเหตุการณ์เดือนพฤษภา เราจึงไม่อาจสรุปได้ว่า ในห้วงแห่งความเป็นความตายนั้น ใครกันที่จะยืนอยู่แนวหน้า

        หากจำแนกกลุ่มคนชั้นกลาง ตามลักษณะของการรวมตัวกันแล้ว กลุ่มพันธมิตร เป็นกลุ่มที่ยึดถือผลประโยชน์เฉพาะกลุ่ม (Class Interest) เป็นอุดมการณ์ที่ก่อตัวขึ้นในช่วงแห่งการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ จึงเกิดแนวคิดหรือเป้าหมายในการเปลี่ยนแปลงสังคม หรือการเมืองรูปแบบใหม่ ให้สอดรับกับผลประโยชน์ของกลุ่ม ซึ่งตรงข้ามกับกลุ่มนิสิต นักศึกษาในเหตุการณ์เดือนตุลา ที่จินตนาการถึงความเสมอภาคของสังคมเป็นสำคัญ

        คนชั้นกลาง ในพันธมิตร กำลังต่อสู้กับสิ่งใด ?

        พวกเขากำลังต่อสู้กับกลุ่มคนที่ในสมองมีแต่ความว่างเปล่า ต่อสู้กับคนที่ถูกโปรแกรมมาเพื่อรักษาอำนาจของทักษิณ ชินวัตร เท่านั้น

         น่าเสียดายที่คนสมองว่างเปล่า กลับกุมอำนาจรัฐไว้

         อำนาจในมือมารที่ยากจะช่วงชิง