░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░

ถ้าอ่านเรื่องนี้แล้ว แล้วอีกเรื่องล่ะเคยอ่านรึยังคะ …

“จากเจ้านายพระองค์น้อย...ถึงพระมหากษัตริย์ผู้ทรงทศพิธราชธรรม”

ถ้ายังไม่ได้อ่าน…ตามไปอ่านที่ลิงค์นี้เลยค่ะ http://www.oknation.net/blog/chalee2/2007/12/04/entry-4

░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░

               “บ้านเราแสนสุขใจ

               แม้จะอยู่ที่ไหน

               ไม่สุขใจเหมือนบ้านเรา

               คำว่าไทยซึ้งใจเพราะใช่ทาสเขา

               ด้วยพระบารมีล้นเกล้า คุ้มเราร่มเย็นสุขสันต์...”

               บทเพลงบ้านเรา ที่ฟังครั้งใด ก็ทำให้เกิดความรู้สึกรักบ้านจับใจ

บ้าน ไม่ได้เป็นเพียงที่อยู่อาศัย หากบ้านเป็นสถาบันครอบครัว เป็นรากฐานสำคัญของสังคมไทย เป็นศูนย์รวมของสมาชิกในครอบครัวให้อยู่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกัน เมื่อมีปัญหา เราจะคิดถึงบ้าน คิดถึงคนที่บ้าน และไม่มีที่ไหนที่เรารู้สึกเป็นสุขและอบอุ่นเท่าที่บ้าน ไม่มีที่ไหนที่เรารู้สึกปลอดภัยได้เท่าที่บ้าน

คำว่า “บ้านเรา” ไม่ได้หมายความเพียงบ้านที่ฉันอยู่ แต่หมายรวมถึง บ้านที่มีคนไทยทุกคนอยู่ร่วมกัน รวมเป็นชาติ รวมเป็นแผ่นดินเดียวกัน เป็นบ้านหลังใหญ่ที่ไม่ว่าเราจะอยู่แห่งหนใด จากเหนือจรดใต้ จากอีสานสู่ภาคกลาง ในทุกพื้นที่ ล้วนเรียกได้ว่าเป็นบ้านของเรา

เรามีพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ เป็นพระประมุข ที่ทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจเพื่อให้บ้านของเราอยู่รอดปลอดภัยจากอันตรายทั้งปวง ในยามสงบร่มเย็น พระองค์ก็ทรงงานด้วยพระวิริยะอุตสาหะ ไม่เห็นแก่ความเหน็ดเหนื่อยพระวรกาย ด้วยทรงมีเมตตา มีความรักมากล้นให้ประชาชนของพระองค์ ฉันรู้สึกปลื้มปิติและซาบซึ้งในพระมหากรุณาธิคุณของพระเจ้าอยู่หัว ผู้ทรงเป็น “พ่อของแผ่นดิน”

เพราะพ่อ จึงทำให้บ้านหลังนี้ อยู่มาได้อย่างร่มเย็นเป็นสุข ทุกครั้งที่มีเหตุร้าย ทุกครั้งที่บ้านเราปั่นป่วน ไม่ว่าเราจะเป็นผู้ก่อเหตุขึ้นมาเอง หรือคนนอกบ้านมาก่อกวน เรามีพ่อเป็นที่พึ่ง บ้านไหนมีปัญหา พ่อไปถึงบ้าน ช่วยแก้ไข ช่วยชี้ทางสว่าง ให้ข้อคิด ให้ความรู้ ให้ความรักพวกเราอย่างไม่มีวันหมด

ฉันนึกเสียดาย ที่สมาชิกในบ้านบางคนไม่ได้ช่วยกันทำให้บรรยากาศในบ้านน่าอยู่ เพื่อพวกเราทุกคนจะได้อยู่ร่วมกันอย่างร่มเย็นเป็นสุข รู้จักแยกผิดชอบชั่วดี รู้จักความเพียรในการทำความดีอย่างที่พ่อทำให้เห็นเสมอ

ฉันไม่รู้ว่า... ทำไมวันนี้พวกเรายึดมั่นกับเปลือกอันเป็นเพียงสิ่งฉาบฉวย เป็นสิ่งจอมปลอมมากขึ้น พวกเรายกย่องและเกรงกลัวคนมีอำนาจ และดูแคลนคนดี

ฉันไม่รู้ว่า... เป็นเพราะเรามีคุณธรรมลดลงหรือเราไม่เคยมีคุณธรรมกันเลย หรือเพียงแต่หลงอยู่ในความเชื่อผิด ๆ ชอบในค่านิยมประหลาด ๆ ฉันเห็นพ่ออดทนกับการต้องคอยฉุดลูก ๆ เกเร ขึ้นจากหุบเหวลึกที่พวกเราหลายคนพากันกระโจนลงไปไม่รู้จบ หยุดเกเรกันเสียที แล้วรีบปีนขึ้นมาจากหุบเหวนั้นเองบ้าง

ฉันหวังว่า วันหนึ่งพวกเราจะรู้คิด หันกลับมาทำตามอย่าง หรือมองให้เห็นถึงที่มาของการกระทำของพ่อ มองให้เข้าใจถึงความหมายที่พ่อทำ แล้วเราจะรู้ว่า ไม่ว่าบ้านเราจะสุขทุกข์เพียงใด เรายังมีพ่อ ที่อยู่กับเรา และเหนื่อยกว่าเรา คอยคุ้มครองภัย คอยให้อภัยและพร่ำสอนแต่สิ่งดี ๆ ให้เรา ฉันรู้ และฉันคิดว่าทุกคนรู้ดีแก่ใจ ว่าวันนี้พ่อเหนื่อย แต่พ่อยังคงทำหน้าที่ของพ่อมิได้หยุด

ฉันหวังว่า พวกเราทุกคนจะมาช่วยกันทำให้บ้านเราเป็นบ้านแห่งความเพียร เป็นบ้านแห่งความดี เป็นบ้านแห่งคุณธรรม เพื่อช่วยพ่อ ทำบ้านเรา ให้เป็นบ้านอันแสนสุขตลอดไป

...

“ชาลี” เขียน ธันวาคม ๒๕๔๙

ปรับปรุงใหม่ ธันวาคม ๒๕๕๐

...ขอบคุณอย่างยิ่ง...สำหรับภาพและเพลง...

๑. ภาพประทับใจจาก www.peane.com

๒. เพลง บ้านเรา จาก การท่องท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย www.tat.or.th

ขับร้องโดย คุณธงไชย แมคอินไตย์...คำร้องโดย อาจารย์ชาลี อินทรวิจิตร

ทำนองโดย อาจารย์ประสิทธิ์ พะยอมยงค์...เรียบเรียงโดย อาจารย์สมศักดิ์ กุลโรจน์ปัญญา

จัดทำโดย การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท) ปี พ.ศ.๒๕๔๘

....