ถ้าพูดถึงน้ำแข็งใส ฉันจะนึกถึง ขนมปัง หั่นเป็นก้อนสี่เหลี่ยมลูกเต๋าเล็กๆ คิดถึงลูกชิด ลูกรีๆ

ใสๆ เหมือนเม็ดท็อฟฟี่ คิดถึงน้ำแดง กับนมข้นหวาน แล้วก็คิดถึงน้ำแข็งก้อนสี่เหลี่ยมใหญ่ๆ ที่

แถวบ้านเรียกว่าน้ำแข็งมือ คิดถึงเครื่องใสน้ำแข็งหน้าตาโบราณ ทำด้วยไม้มีใบมีดอยู่ตรงกลาง

มีที่จับน้ำแข็งที่ทำเป็นไม้ชิ้นเล็กๆ โดยตอกตะปูไว้เต็มแผ่นไม้ เพื่อใช้วางบนก้อนน้ำแข็ง  เมื่อจับ

น้ำแข็ง ใสไปกับใบมีด ตะปูแหลมจะช่วยเกาะน้ำแข็งไว้ไม่ให้นตกเวลาใสน้ำแข็งไปมา

เมื่อใสน้ำแข็ง เกล็ดน้ำแข็งจะหล่นลงไปตรงถาดที่รองไว้ จำได้ว่าตอนเด็กๆ ฉันชอบกิน

น้ำแข็งใสมาก และของสุดโปรดเลยคือขนมปังใส่น้ำแดง ใส่นมเยอะๆ แม่ค้าใจดีก็ทำให้ เพราะ

รักเด็ก หรือเพราะเด็กอย่างฉันช่างอ้อนขอนั่นขอนี่เก่งก็ไม่รู้ เวลาพี่ๆ ฉัน ไปซื้อน้ำแข็งใส ได้ขนมปัง

นิดเดียว ใส่นมให้นิดเดียว จ่ายตังค์ ๓ บาท เท่ากัน พอฉันไปซื้อได้ขนมปังอย่างเยอะ ได้นมข้นเยอะ

มาก น้ำแข็งที่ป้ากำลังใส มันร่วงเป็นฝอยหล่นลงในถาดใต้ที่ใส ฉันชอบเอื้อมมือไปหยิบเกล็ดน้ำแข็ง

มากินเล่น เคี้ยวดังกรอบกรอบ ป้าแกก็หัวเราะ

.

ก่อนจะหยิบ ฉันจะมองตาป้า ทำตาปริบๆ แล้วพูดกับป้าว่า

"ขอหนูกินน้ำแข็งนี่หน่อยนะจ๊ะป้าจ๋า ป้าใสน้ำแข็ง อร้อย อร่อย"

"นังหนูนี่มันช่างพูด ช่างขอ ช่างฉอเลาะ" (ดีนะป้าไม่บอกว่าฉันตะกละ) 

.

วันนี้ ฉันไม่ได้เห็นน้ำแข็งใสที่ใสแบบที่ฉันเล่าอีกแล้ว อยากหารูปจากอินเตอร์เน็ตมาให้เพื่อนดู

ก็หาไม่เจอ ใครมี ใครรู้จัก ก็ลองเอามาให้เพื่อน ๆ ที่ไม่เคยเห็นได้ดูบ้างคงดี 

.

ทุกวันนี้เห็นแต่เครื่องทำน้ำแข็งใสไฟฟ้า ที่ประดิษฐ์กันขึ้นมาหน้าตาแปลกแตกต่างกันไป

แล้วแต่ ผู้ออกแบบจะออกแบบให้หน้าตาเป็นอย่างไร แต่ที่เห็นเป็นที่นิยมกันอยู่ จะเป็นเครื่องทำ

น้ำแข็งใสของต่างชาติที่โฆษณากันอยู่ทางโทรทํศน์ ช่องต่างๆ  ที่ชอบพูดตรงท้ายหนังโฆษณาว่า 

“แต่เดี๋ยวก่อน ถ้าคุณโทรมาภายใน ๑๐ นาที คุณจะได้รับส่วนลด....ฯลฯ”

เครื่องทำน้ำแข็งใสตามที่โฆษณานั้น ดูน่าใช้ แต่ราคาแพง ภาพที่โฆษณาก็ชวนให้ซื้อ

เครื่องก็บดน้ำแข็งได้เป็นเกล็ด น่ากิน ดูสะอาด

เฮ่อ ...แต่ไม่อยากจะพูดเลยว่าถึงจะดีกว่าสะอาดกว่าแค่ไหนก็ตาม มันขาดอะไรไปอย่างหนึ่งล่ะ

ก็ มั น ไ ร้ เ ส น่ ห์ จ ริ ง ๆ เ ชี ย ว ...!!!!

.