พิมพ์หน้านี้
|
ใครนะ ช่างพูดนัก ใครนะ บอกว่า เธอเก่งจัง ใครนะ บอกว่า เธอดีจัง ใครนะ บอกว่า เธอช่างวิเศษอะไรอย่างนี้ ใครนะ บอกว่า เธอไม่เหมือนใคร ใจของเธอ คิดอะไร...? ใครคนนั้น รู้รึเปล่า...? ใจกระหยิ่ม เมื่อได้รับคำชื่นชม ใจพอง เมื่อมองพบสายตาแห่งความห่วงหา ใจฟุบ แฟบ เมื่อ ได้รับคำถากถาง ทั้งด้วยสีหน้า และแววตา เธอเรียนรู้ต่อไป เธอเริ่มเข้าใจ ถ้อยคำเพียงลมผ่าน ใครจะชม ใครจะชอบ ใครจะว่า สนทำไม...? ยืนหยัด มั่นคง ทำในสิ่งที่รัก ไม่ทำร้ายใคร แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว คำชมเชยที่ให้มา ก็แค่ถ้อยคำหวาน คำติติงที่สาดใส่ ก็แค่แส้ฟาดให้ใจเจ็บ หยัดยืน และยืนหยัด ไม่ต้องหวังป่ายปีนไปอยู่ที่สูง ถ้าสิ่งนั้นสูงเกินปอง ไม่ต้องคิดว่าตัวเองต่ำต้อย เพราะนั่น เธอกำลังดูถูกตัวเอง จะเอาอะไรนักหนากับคนล่ะ บอกแล้วไง ก็แค่ทำในสิ่งที่รัก ตามที่หัวใจเรียกร้อง พอแล้วล่ะ สิ่ ง สำ คั ญ ยิ้มให้กับตัวเองในรุ่งอรุณของวันใหม่ และหลับสนิทในทุกค่ำคืนพร้อมรอยยิ้มของตัวเธอ ทำตัวเองให้มีความสุขกับทุก ๆ วัน เท่านี้ก็พอ . ด้ ว ย รั ก แ ล ะ ป ร า ร ถ น า ดี . ชาลี เขียน ๒๑ พฤษภาคม ๒๕๕๑ ขอบคุณ....ภาพและบทเพลงจากอินเตอร์เน็ต
ღ.post by chalee.ღ |